Ενα τουρνουά καλό, αλλά που θέλει βελτιώσεις

Σύντομος απολογισμός για το final-8 του Κυπέλλου που διεξήχθη στο Ηράκλειο και το γήπεδο «Δύο Αοράκια»: ήταν ένα ωραίο τετραήμερο γεμάτο μπάσκετ; Αναμφίβολα ναι. Αλλωστε, το καλεντάρι ανά την Ευρώπη ταυτίζεται πλέον, εκσυγχρονίζεται, οπότε όλες οι Λίγκες κάνουν στην άκρη προκειμένου να δοθεί χώρος για το Κύπελλο. Ακόμη και η Ευρωλίγκα κατεβάζει ρολά για λίγες εβδομάδες, έτσι για να πάρουν οι παίκτες μια ανάσα από τα ματς υψηλής έντασης που δίνουν αλλά και να διεξαχθούν αγώνες των εθνικών ομάδων. Μια σύμπλευση, ίσως να αχνοφαίνεται.

Επιστροφή στο Κύπελλο. Το σύστημα με τις οκτώ ομάδες είναι κάτι ξενόφερτο. Το δοκιμάζουμε στα μέρη μας έστω και με παραλλαγές. Εχουμε όμως οκτώ δυνατές ομάδες που θα διεκδικήσουν το τρόπαιο ή μιλάμε για άλλη μια μάχη των Αιωνίων, άρα για ντέρμπι από τα πολλά που θα δώσουν μέσα στη σεζόν Ολυμπιακός και Παναθηναϊκός; Μάλλον καταλήγουμε στο δεύτερο σκέλος – αυτή είναι η σωστή απάντηση. Το συγκεκριμένο σύστημα δεν αντέχει οκτώ ομάδες, γιατί δεν υπάρχει ανταγωνισμός στα παιχνίδια. Και εφέτος που όντως έχει βελτιωθεί ο Αρης και παραμένουν δυνατά σύνολα το Περιστέρι και ο Προμηθέας, αλίμονο αν ειπωθεί πως προέβαλαν σοβαρή αντίσταση στους υποψιασμένους ευρωλιγκάτους αντιπάλους τους. Τα μεγέθη, όντως, μοιάζουν πολύ διαφορετικά. Οσον αφορά στον Πανιώνιο, την ομάδα που ήρθε από την Α2, ωραίο να διαφημίζεται ως παρουσία, ποιος όμως αρνείται ότι απέναντι στον Προμηθέα έμοιαζε με σάκο του μποξ και τίποτα δεν πρόσφερε στο μπάσκετ αυτό το παιχνίδι;

Οι εξέδρες δεν είχαν μόνον παιδιά όπως άλλες φορές. Κατά μεγάλο ποσοστό, ναι, πήγε κόσμος. Χωρίς ακρότητες και αυτό μοιάζει με ένα βήμα προς τη σωστή κατεύθυνση. Δεν μπορούμε, όμως, να μιλάμε μονίμως για τα αυτονόητα. Ούτε να διοργανώνουμε συνεχώς το Κύπελλο στο Ηράκλειο με τον φόβο μη μεταβούν οι φανατικοί οδικώς σε άλλες πόλεις. Γιατί το ζητούμενο είναι να περάσουν σωστά μηνύματα και όχι να αποφασίζεται η πλέον μακρινή πόλη για έδρα των αγώνων. ‘Η μήπως δεν είναι έτσι; Σχετικά, τέλος, με το πρόγραμμα, πάλι καλά να λέμε που δεν λαβώθηκε κάποιος παίκτης. Διότι έχει δίκιο ο Ολυμπιακός που φωνάζει επειδή έδωσε τρία ματς σε τρία 24ωρα. Πού ακούστηκε αυτό αγαπητοί φωστήρες της διοργάνωσης; Ούτε στο ΝΒΑ δεν παρατηρείται κάτι τέτοιο, για να ξέρουμε όλοι τι λέμε.

Επιμύθιο: ένα βήμα μπροστά, χωρίς αντίρρηση. Αλλά έως να φτάσουμε στο τέλος της διαδρομής και να κόψουμε το νήμα που θα γράφει «είναι γιορτή», έχουμε κάποιο δρόμο ακόμη.