Ενα ταξίδι με προορισμό «το τέλος της νύχτας»

Επιστρέφει για ακόμη μία φορά στην Ελλάδα κι αυτή τη φορά ο σικελός εικαστικός Αλφρέντο Ρομάνο κουβαλά στις αποσκευές του δύο μεγάλες εγκαταστάσεις της δεκαετίας του 1990, γλυπτά του 2017, καθώς και πρόσφατα έργα του 2023 τα οποία φιλοξενούνται σε δύο διαφορετικές γωνιές της πόλης: στο Ινστιτούτο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα και στο Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο σε συνεργασία με την γκαλερί του Τορίνο, Τζόρτζιο Περζάνο, υπό τον τίτλο «Ταξίδι στο τέλος της νύχτας».

Για ποιον λόγο όμως ο καλλιτέχνης που πραγματεύεται μέσα από τα έργα του τη θεματική του χρόνου επέλεξε ως προορισμό του το «τέλος της νύχτας»; «Μέσα από αυτή την έκθεση ανακαλώ ορισμένα καίρια στάδια του ιδανικού μου ταξιδιού, από την ιστορική έρευνα της δεκαετίας του ’90 μέχρι τα πιο πρόσφατα έργα», λέει στα «ΝΕΑ» ο 76χρονος δημιουργός. «Αποσκευές σε αυτό το ταξίδι είναι τα έργα μου. Ελπίζω ο επισκέπτης να μπορέσει να βιώσει και ο ίδιος ένα μέρος αυτού του ταξιδιού, έως το τέλος της νύχτας, όταν, μέσα από μια βαθιά ανάσα, προετοιμαζόμαστε να υποδεχτούμε το φως που γεννιέται.

»Η τέχνη δεν είναι πάντα άμεσα κατανοητή, αλλά έχει τη δυνατότητα να συγκλονίζει τις συνειδήσεις, να ψιθυρίζει στην ψυχή, να βοηθά στο να σκεφτούμε, να εκπέμπει ένα μήνυμα, να επικοινωνεί τη θέση του καλλιτέχνη μέσα σε μια κοινωνία που χαρακτηρίζεται από συγκρούσεις και βία. Ο προορισμός του ταξιδιού είναι το τέλος της νύχτας, ναι. Επειδή μόνο αφού έχεις διασχίσει το απόλυτο σκοτάδι, το φως, η αναγέννηση, θα είναι ακόμα πιο έντονα και συγκλονιστικά», συνεχίζει ο εικαστικός δημιουργός.

«Τα έργα της δεκαετίας του ’90 σχετίζονται με τον προβληματισμό για τη μνήμη, τον χρόνο, τη διαστρωμάτωση. Και τα πιο πρόσφατα έργα αποτυπώνουν σκέψεις για την ύπαρξη, την αβεβαιότητα των πραγμάτων, την ευθραυστότητα της μορφής, τη μοναξιά. Θέματα που είναι σίγουρα περίπλοκα και δύσκολα. Και έπειτα έρχεται η διαστρωμάτωση και η προβληματική της αντίληψης του χρόνου, ο τρόπος που ρέει, που ξεθωριάζει αφήνοντας χώρο στην έννοια της αιωνιότητας», προσθέτει.

Και καταλήγει: «Στο έργο μου η πολυπλοκότητα και το βάθος συνυπάρχουν. Δεν είναι μια διαδικασία προς την απλοποίηση, αλλά προς την πολυπλοκότητα, με τις συνδέσεις και τους συσχετισμούς της, ως ένα υπαρξιακό γεγονός που θέτει υπό αμφισβήτηση τα περιεχόμενα. Μια κριτική προσέγγιση του σύγχρονου πολιτισμού. Κατά κάποιον τρόπο, πάντα ελπίζω και προσπαθώ να προσεγγίζω θέματα που σχετίζονται με την ανθρώπινη κατάσταση».

* Στο Κέντρο Σύγχρονης Τέχνης Ιλεάνα Τούντα (Αρματολών και Κλεφτών 48) και το Ιταλικό Μορφωτικό Ινστιτούτο (Πατησίων 47) έως τις 30 Μαρτίου.

Μ.Α.