Αυτή είναι η ιστορία του κ. Δημήτρη, ενός ανθρώπου που η ζωή τού επεφύλαξε μια δυσάρεστη έκπληξη. Ξαφνικά ο κόσμος του κατέρρευσε και όσα μέχρι εκείνη τη στιγμή θεωρούσε δεδομένα απλά… εξαφανίστηκαν.
Από τον Φεβρουάριο του 2019 έως και τον Απρίλιο του 2020 σπίτι του κ. Δημήτρη ήταν οι δρόμοι της Αθήνας, όπως για εκατοντάδες άλλους συμπολίτες μας που κάθε βράδυ στρώνουν το αυτοσχέδιο κρεβάτι τους σε κάποια γωνιά του πεζοδρομίου ή στον ελάχιστο χώρο μπροστά από κάποιο κατάστημα. Οι… τυχεροί κοιμούνται πάνω σε παλέτες, οι υπόλοιποι σε χαρτόνια ή ακόμη και στο έδαφος, έχοντας δίπλα τους τα ελάχιστα υπάρχοντά τους.
«Κάθε πρωί που σηκώνομαι σκέφτομαι πού μπορεί να βρίσκεται ένας άνθρωπος και πού μπορεί να καταλήξει. Από εκεί που έχει τα πάντα να βρεθεί στο δρόμο άστεγος»: Με αυτά τα λόγια ο κ. Δημήτρης πάει πίσω στον χρόνο και αφηγείται τη δική του προσωπική ιστορία σε ένα βίντεο με κεντρικό μήνυμα «Στον δρόμο για μια καλύτερη διαβίωση» που δημιουργήθηκε από το Κέντρο Υποδοχής και Αλληλεγγύης Δήμου Αθηναίων με στόχο την ενημέρωση των πολιτών για το έργο των ομάδων Street Work.
Τα λόγια του εύκολα «σκίζουν» το αστραφτερό περιτύλιγμα των γιορτών, υπενθυμίζοντας πως υπάρχουν κατηγορίες ανθρώπων για τις οποίες τα Χριστούγεννα είναι μια ακόμη περίοδος επιβίωσης. Ανάμεσα σε αυτές και οι άστεγοι. Το πρόβλημα της αστεγίας είναι ευρωπαϊκό, με τις εκτιμήσεις να κάνουν λόγο για περισσότερους από 700.000 Ευρωπαίους, οι οποίοι αντιμετωπίζουν την έλλειψη στέγης κάθε βράδυ. Στη Γερμανία ο αριθμός των αστέγων φτάνει τους 337.000 ενώ στη Γαλλία αγγίζουν τους 145.000. Εντός των ορίων του Δήμου Αθηναίων οι άστεγοι δεν ξεπερνούν τους 800, σύμφωνα με έρευνα του υπουργείου Εργασίας που διεξήχθη το 2018 με την επιστημονική ευθύνη του τμήματος Κοινωνικής Πολιτικής του Παντείου Πανεπιστημίου.
«Οταν βρίσκεσαι με μια βαλίτσα στο χέρι είναι αναρίθμητα τα ερωτήματα που τριγυρίζουν στο μυαλό σου: Πώς θα προστατευθώ, πού θα βρω ασφάλεια, πού θα βρω φαγητό» λέει με αφοπλιστική ειλικρίνεια ο κ. Δημήτρης, για να προσθέσει πως οι streetworkers τον κατέγραψαν, κάθε μέρα του έφερναν φαγητό και τον βοήθησαν σε κάθε του βήμα από εκεί και πέρα.
Περισσότερες από 1.000 επιτόπιες παρεμβάσεις του Street Work, περισσότερες από 1.000 παροχές ψυχοκοινωνικής υποστήριξης, περισσότερες από 1.000 ενέργειες νοσηλευτικής φροντίδας κάθε μήνα, πάνω από 120 μερίδες φαγητού μοιράζονται καθημερινά σε ανθρώπους που ζουν στον δρόμο: Και μπορεί για τους περισσότερους από εμάς αυτοί να είναι απλά αριθμοί, για τους ανθρώπους που βρίσκονται στον δρόμο είναι σωτηρία.
Υστερα από 15 μήνες ζωής στον δρόμο, ο κ. Δημήτρης ξεκίνησε να φιλοξενείται στον ξενώνα του Πολυδύναμου Κέντρου Αστέγων του Δήμου Αθηναίων. Κατά τη διάρκεια της φιλοξενίας του παρακολούθησε επιμορφωτικά σεμινάρια, αναζήτησε δουλειά και μόλις τον περασμένο Αύγουστο μέσα από το πρόγραμμα «Στέγαση και εργασία» ξεκίνησε να ζει στο δικό του σπίτι. Σήμερα είναι ξανά ανεξάρτητος και εργάζεται στο πεδίο της κοινωνικής προσφοράς, υποστηρίζοντας ευάλωτες ομάδες. «Οταν πιστεύεις στις δυνάμεις σου κι έχεις έναν στόχο, κάποια στιγμή θα τον πετύχεις. Είμαι πολύ αισιόδοξος κι ελπίζω να ακολουθήσουν κι άλλοι πολλοί το ίδιο μονοπάτι, το δικό τους μονοπάτι για μια καλύτερη διαβίωση».
Μέρες που είναι ας δούμε καλύτερα έξω από τις χριστουγεννιάτικες βιτρίνες των καταστημάτων, στις γωνίες των στοών, στο… σκοτεινό σημείο του πεζοδρομίου. Εκεί βρίσκονται οι «αόρατοι» άνθρωποι, σαν τον κ. Δημήτρη. Μέρες που είναι ας τους κάνουμε «ορατούς».














