Αλληλεπίδραση και συμμετοχή όλων για την πράσινη μετάβαση

Οι ρυθμίσεις που θα αποφασίσει στο άμεσο μέλλον ο Διεθνής Ναυτιλιακός Οργανισμός (ΙΜΟ) για την απανθρακοποίηση της ναυτιλίας μέχρι το 2050 θα πετύχει μόνο εάν είναι έξυπνη, δίκαιη και στοχεύει σε αυτόν που πραγματικά ρυπαίνει, δίνοντας παράλληλα προσοχή στις ιδιαιτερότητες κάθε ναυτιλιακού κλάδου. Αυτό τόνισε ο υπουργός Ναυτιλίας Χρήστος Στυλιανίδης μιλώντας χθες στην πρώτη ημέρα της 33ης Γενικής Συνέλευσης του ΙΜΟ στο Λονδίνο, δίνοντας το στίγμα της ελληνικής θέσης. Ο ναυλωτής του πλοίου θα είναι αυτός που θα επωμισθεί το όποιο κόστος της πράσινης μετάβασης καθώς αυτός καθορίζει τη συμπεριφορά του πλοίου (ταχύτητα, δρομολόγιο, κ.λπ.).

Ο Στυλιανίδης ξεκαθάρισε ακόμη ότι για να διασφαλιστεί η πράσινη μετάβαση θα πρέπει να υπάρξει συνεργασία όλων των εμπλεκομένων, δηλαδή των ναυπηγείων, των εταιρειών κατασκευής μηχανών, των εταιρειών καυσίμων. «Πρέπει να εργαστούμε με ενιαίο πνεύμα. Αλληλεπίδραση και συμμετοχή όλων των παραγόντων: πλοιοκτήτες, παραγωγοί καυσίμων, λιμάνια, ναυλωτές, κατασκευαστές κινητήρων και ναυπηγεία. Αυτός είναι ο μόνος τρόπος για να επιτευχθεί η ναυτιλία με ουδέτερη εκπομπή άνθρακα έως το 2050» ανέφερε χαρακτηριστικά.

Η απανθρακοποίηση είναι μία από τις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει η ναυτιλία. Και ο ΙΜΟ είναι το κατάλληλο μέρος για να ληφθούν οι αποφάσεις. Η απάντηση στο «πώς» είναι απλή και ξεκάθαρη: Μέσω της πλήρους υποστήριξής μας στην ταχεία εφαρμογή της αναθεωρημένης στρατηγικής του Οργανισμού (IMO GHG 2023), είπε ο Στυλιανίδης.

Στρατηγική

Η στρατηγική που έχει ήδη αποφασισθεί στον ΙΜΟ προβλέπει τη μετάβαση στους μηδενικούς ρύπους «το 2050 ή γύρω από αυτό». Επίσης από τον προσεχή Μάρτιο θα ανοίξει η συζήτηση στον ΙΜΟ στο αν εκτός από τεχνικά και επιχειρησιακά μέτρα θα ληφθούν και «μέτρα που βασίζονται στην αγορά» όπως αποκαλούνται, όπως για παράδειγμα η επιβολή ενός τέλους επί των καυσίμων ή επί των ρύπων των πλοίων, για την επίτευξη της πράσινης μετάβασης.

Οπως εκτιμούν στο υπουργείο Ναυτιλίας, θα «γίνει μεγάλη μάχη στον ΙΜΟ για το μέτρο αυτό» καθώς πολλές χώρες, κυρίως της Νότιας Αμερικής, αντιδρούν γιατί εκτιμούν ότι η επιβολή ενός τέλους θα ακριβύνει πολύ τα προϊόντα τους καθώς οι αποστάσεις μεταφοράς τους στις χώρες κατανάλωσης είναι πολύ μεγάλες.

Πάντως ο Στυλιανίδης, μιλώντας στον ΙΜΟ, εμμέσως τοποθετήθηκε για το θέμα αυτό σημειώνοντας ότι οι προσπάθειες των μελών του Οργανισμού θα πρέπει να «επικεντρωθούν στην επίτευξη της σωστής ισορροπίας. Μεταξύ του τι χρειάζεται ο κόσμος και πώς μπορεί να το προσφέρει η συνολική ναυτιλιακή αλυσίδα. Αποτελεσματικά και οικονομικά». Ζήτησε από τους παρισταμένους να «είμαστε πραγματιστές» και να λάβουν υπόψη «το κόστος και την επίδρασή τους στους πιο ευάλωτους».

Υπενθυμίζεται ότι η ΕΕ έχει ήδη αποφασίσει ως μέτρο βασισμένο στην αγορά την ένταξη της ναυτιλίας στο Ευρωπαϊκό Σύστημα Εμπορίας Ρύπων (EU ETS), με το οποίο όμως αντιδρά η ναυτιλία που το θεωρεί ως ένα καθαρά «φορολογικό» και όχι περιβαλλοντικό μέτρο.

Ωστόσο η ΕΕ αναμένει μια παγκόσμια ρύθμιση από τον ΙΜΟ τα επόμενα δύο χρόνια και δεν αποκλείει προσαρμογή του μέτρου σε μια ικανοποιητική απόφαση του Οργανισμού ώστε όλη η ναυτιλία να λειτουργεί υπό το ίδιο νομικό καθεστώς.