Κορυφαίος με δεκανίκια

«Φάρσα» χαρακτήρισε o Λόταρ Ματέους τη Χρυσή Μπάλα γιατί κατά τη γνώμη του το τρόπαιο έπρεπε να καταλήξει στα χέρια του Ερλινγκ Χάαλαντ. Η δήλωσή του θα είχε αξία αν την έκανε το 1990, όταν το France Football τού απένειμε το τρόπαιο. Τώρα μόνο φιλολογικό ενδιαφέρον προκαλεί, το οποίο ωστόσο έχει κι αυτό τη σημασία του.

Η απονομή ατομικών βραβείων σε ομαδικά αθλήματα από μόνη της είναι άτοπη. Χθες η χορηγός του Adidas έδωσε στη δημοσιότητα μια φωτογραφία του Μέσι που ποζάρει με τα χέρια στο πρόσωπο κι ενώ στα δάτυλά του φορά οκτώ δακτυλίδια, όσα και οι Χρυσές Μπάλες. Πρόκειται για copy της φωτογραφίας που είχε βγάλει το 1996 ο 11 φορές πρωταθλητής του NBA, Μπιλ Ράσελ.

Η ταύτιση που προσπαθεί να προκαλέσει η Adidas μεταξύ Μέσι και Ράσελ δεν έχει καμία σχέση με την πραγματικότητα. Στην επίμαχη φωτογραφία ο συγχωρεμένος Ράσελ φορούσε δατυλίδια πρωταθλητή και όχι στολίδια MVP. Τα δαχτυλίδια του Μέσι είναι μια ξεκάθαρη ατομική επιβράβευση.

Τι θα ήταν όμως ο Μέσι αν αντί της Μπαρτσελόνα αγωνιζόταν στον Ηρακλή; Ο,τι και ο Χατζηπαναγής. Ενας υπερταλαντούχος παίκτης που θα πρόσφερε θέαμα σε λίγους ανθρώπους που θα τον μνημόνευαν τα χρόνια που θα ακολουθούσαν.

Υπάρχει μια λεπτομέρεια που επιβεβαιώνει του λόγου το αληθές. Στις πρώτες πέντε Χρυσές Μπάλες που κατέκτησε και άρχισε να χτίζει τον μύθο του, στην πρώτη τριάδα των βραβευθέντων υπήρχε πάντοτε δίπλα του και ένας συμπαίκτης του από την Μπάρτσα. Το 2009 ήταν ο Τσάβι, το 2010 οι Τσάβι και Ινιέστα, το 2011 ξανά ο Τσάβι, το 2012 ήταν η σειρά του Ινιέστα και το 2015 είχε στα εξαπτέρυγά του τον Νεϊμάρ. Ακόμα όμως και στην όγδοη Χρυσή Μπάλα υπήρχε ένας συμπαίκτης του που τιμήθηκε για την καθοριστική απόδοσή του, ο Εμιλιάνο Μαρτίνες, που έλαβε το βραβείο «Λεβ Γιασίν». Αν ο Ντιμπού δεν απέκρουε στον τελικό του Μουντιάλ πρώτα το σουτ του Κολό Μουανί στο διάσημο τετ-α-τετ με τον Γάλλο και στη συνέχεια το πέναλτι του Κομάν, τη Δευτέρα το βράδυ ο Μέσι θα καθόταν στο Theatre du Chatelet σκυθρωπός και θα έφευγε με άδεια χέρια από το Παρίσι, ενώ ο χαμογελαστός Κιλιάν Εμπαπέ θα γνώριζε την αποθέωση από τους συμπατριώτες του για την πρώτη του Χρυσή Μπάλα και η «Εκίπ» θα είχε τίτλο «Επιτέλους».