Μακάμπι

«Πρέπει να βρούμε έναν τρόπο να εμφανιστούμε με περισσότερες δυνάμεις. Ελπίζουμε ότι το παιχνίδι με τη Βαλένθια θα μας βοηθήσει να ανακτήσουμε τον ρυθμό μας ύστερα από δύο εβδομάδες απραξίας. Οπως πάντα, η καρδιά μας είναι με τον κόσμο πίσω στην πατρίδα. Θέλουμε να τους δώσουμε δύναμη και να τους κάνουμε χαρούμενους». Τα λόγια ανήκουν στον Οντετ Κάτας. Νυν προπονητή της Μακάμπι και άλλοτε παίκτη του Παναθηναϊκού. Από το ΟΑΚΑ πέρασε και με την ιδιότητα του κόουτς ο Κάτας και απόψε θα βρίσκεται στον πάγκο των φιλοξενούμενων.
Οντως, αυτά που ζουν στη Μακάμπι ξεπερνούν τη φαντασία. Η «ομάδα του λαού» βιώνει στιγμές πρωτόγνωρες. Τα όσα συνέβησαν στη Βαλένθια ασφαλώς και δεν έχουν προηγούμενο στον αθλητισμό. Στρατιώτες. Ελικόπτερα να πετούν και να παρακολουθούν την πορεία του λεωφορείου που μετέφερε την ομάδα από το Ισραήλ. Ελεγχοι σε πολύ κοντινή απόσταση και ο ένας μετά τον άλλο. Δρόμοι άδειοι και μόνο τα περιπολικά της αστυνομίας ακούγονταν. Και πριν μπουν στο γήπεδο οι θεατές, σαφώς λιγότεροι σε σύγκριση με άλλες φορές στην έδρα της Βαλένθια, έδειξαν κάθε έγγραφο που ζητήθηκε, τους τσέκαραν να κρατούσαν ή έκρυβαν το οποιοδήποτε επίμαχο πανό και μόνο τότε τους άνοιξαν τις πόρτες.
Είναι ξεκάθαρο πως ανάλογα σκηνικά θα ζήσουμε και σήμερα στην έδρα του Τριφυλλιού. Από τη μία η σκέψη για το πώς ο ΠΑΟ θα ξεπεράσει τα προβλήματα που δείχνει σε αυτό το πρώτο κομμάτι της σεζόν. Από την άλλη η οδύσσεια της Μακάμπι – ακόμη και τα ξενοδοχεία που διαμένει η αποστολή οι πάντες φροντίζουν ώστε να μη γίνονται γνωστά. Και η αθλητική ζωή συνεχίζεται, μεν, αλλά πώς ακριβώς; Με ποιες συνθήκες; Τι προπονήσεις κάνουν και πώς παραμένει αξιόμαχη η ομάδα που είχε όνειρα να ξεχωρίσει και να προχωρήσει πολύ στη διοργάνωση, ωστόσο τώρα ζει έναν εφιάλτη;
Μήπως θα έπρεπε να αναβληθούν τα παιχνίδια της; Είναι άτοπη η κουβέντα να μην αγωνίζεται για κάποιο διάστημα, για όσο χρειαστεί; Γιατί η Ευρωλίγκα αποφάσισε με βάση την «ψυχρή λογική» των ανθρώπων που δεν σκέφτονται παρά μόνο να βγει το πρόγραμμα και να μην υπάρχουν εκκρεμότητες. Ακόμη κι έτσι, το πρόβλημα παραμένει. Μιλώντας αθλητικά, η Μακάμπι κουρασμένη και πληγωμένη, θεωρητικά είναι αμφίβολο κατά πόσο μπορεί να αντέξει και να είναι ανταγωνιστική σε βάθος χρόνου. Για ποιον αθλητισμό μιλάμε κάτω από τέτοιες συνθήκες;














