Οι πρώτες 100 μέρες του Μαρτίνεθ στο Λιμάνι

Την εβδομάδα που πέρασε είδε το όνομά του στο Νο2 της λίστας των πιο αποτελεσματικών ισπανών προπονητών που δρουν μακριά από την πατρίδα τους. Στο ξεκίνημά του στον Ολυμπιακό, λέει, ο Ντιέγκο Μαρτίνεθ συγκεντρώνει 2.31 βαθμούς ανά ματς σε όλες τις διοργανώσεις και ο μοναδικός συμπατριώτης του που τα πάει καλύτερα ανά την Ευρώπη σε αυτή την αφετηρία, ονομάζεται Πεπ Γκουαρδιόλα (2,33) με τις λεπτομέρειες αυτονόητα να θεωρούνται περιττές.

Είδε επίσης τη φωτογραφία του στο εξώφυλλο της «El Mundo Deportivo» μαζί με ρεπορτάζ που τον περιέγραφε ως ένας από τους «βασικούς» αλλά και «ανέφικτους» στόχους της Σεβίλλης για τον πάγκο της έπειτα από το διαζύγιο με τον Χοσέ Λουίς Μεντιλίμπαρ. Και αν τυχόν δεν ήξερε ή τέλος πάντων δεν φαντάζονταν τις διαστάσεις, μάλλον έμαθε γρήγορα ένα από τα βασικά προνόμια που του προσφέρει η δουλειά που κρατά στα χέρια του από τις 20 Ιουνίου στο σημαντικότερο ποδοσφαιρικό club της Ελλάδας: Την «επαναδιαπραγμάτευση» της μετοχής του στο χρηματιστήριο των προπονητών σε φόντο ερυθρόλευκο.

Την απόλαυσε στον απόλυτο βαθμό δυο φορές ο Ερνέστο Βαλβέρδε, τη ρευστοποίησαν ο Λεονάρντο Ζαρντίμ, ο Μίτσελ στην πρώτη θητεία του, ο Μάρκο Σίλβα κ.λπ. Ο 42χρονος βρίσκεται στο κατάλληλο μέρος, την κατάλληλη στιγμή για να κερδίσει τίτλους, να κοουτσάρει στις διεθνείς διοργανώσεις και κάπως έτσι να επαναλανσάρει το όνομά του στην κεντρική σκηνή του ποδοσφαίρου. Αρκεί βεβαίως να συνεχίσει στον δρόμο που χάραξε. Διότι μπορεί ως τώρα να μην έχει γίνει όσο αισθητό θα έπρεπε αλλά ο Ντιέγκο Μαρτίνεθ στις πρώτες εκατό μέρες του έχει μια από τις καλύτερες εκκινήσεις νέου προπονητή του Ολυμπιακού τα τελευταία 15 χρόνια.

Απολογισμός, πράξη πρώτη

Εννέα νίκες και τρεις ισοπαλίες στα πρώτα 13 ματς της σεζόν σε Ελλάδα και Ευρώπη. Με την ομάδα του πρώτη, αήττητη και καλύτερη στη Super League (19 β.) να απολαμβάνει τον αέρα της κορυφής έχοντας +3 από τον Παναθηναϊκό αλλά και +5 από ΑΕΚ και ΠΑΟΚ μόλις έπειτα από επτά παιχνίδια. Και βέβαια με κερδισμένο ένα εισιτήριο για τους ομίλους του Europa League μέσω των προκριματικών του Αυγούστου, που ήδη τον έχει ρίξει στη μάχη για την επόμενη πρόκληση: Για την παρουσία του στον Φλεβάρη των νοκάουτ. Εχει έναν βαθμό στο Α’ γκρουπ έπειτα από δύο αγωνιστικές πληρώνοντας τοις μετρητοίς δύο γκολ στο φινάλε (Ολυμπιακός – Φράιμπουργκ 2-3 στο 87΄, Μπάτσκα Τόπολα – Ολυμπιακός 2-2 στο 90΄) αλλά ακόμη και έτσι έχει από νωρίς και τον πρώτο λόγο για την τρίτη θέση που οδηγεί στους «24» του Conference League.

Ο απολογισμός των πρώτων 100 ημερών από εκείνο το πρώτο φιλικό παιχνίδι του καλοκαιριού, με αντίπαλο τη Σλοβάτσκο Στάρε Μέτσο (2-1, 14/7) στο Σβατς της Αυστρίας τον βρίσκει σίγουρα κερδισμένο. Και τον ίδιο και φυσικά την ομάδα του που ξεκινώντας από την αρχή με 17 μεταγραφές και συνολικά 17 νέα πρόσωπα σε σχέση με το περσινό της ρόστερ έχει επιστρέψει δυναμικά σε αυτό που η ίδια νιώθει ως «κανονικότητα». Και για να γίνει ίσως πιο κατανοητό όλο αυτό; Σε εκείνο το φιλικό ο Ολυμπιακός χρησιμοποίησε 21 ποδοσφαιριστές. Από αυτούς οι 9 σήμερα δεν είναι στο ρόστερ του και μόλις οι 6 (Πασχαλάκης, Ροντινέι, Ρέτσος, Φορτούνης, Μασούρας, Μπιέλ) αποτελούν μέρος του αγωνιστικού του κορμού. Αν κάποιος θεωρεί αυτή τη «μεταμόρφωση» εύκολη μάλλον γελιέται…

Μόνο ο Σίλβα

Σε αυτά τα 15 χρόνια, το καλύτερο ξεκίνημα που έκανε νέος προπονητής στον Ολυμπιακό, προέκυψε το 2015 με τον Μάρκο Σίλβα. Το νυν αφεντικό της Φούλαμ που εδώ και χρόνια θεωρείται πια ένας πραγματικά καλός κόουτς επιπέδου Premier League, είχε 11 νίκες και 1 ισοπαλία στα πρώτα 13 της σεζόν σε μια χρονιά ούτως ή άλλως ιστορική καθώς οι Ερυθρόλευκοι ξεκίνησαν με 17Χ17 στη Super League και νικώντας δύο φορές μακριά από το Καραϊσκάκη στους ομίλους του Champions League (Αρσεναλ 2-3, Ντιναμό Ζάγκρεμπ 0-1). Ο μοναδικός που κατάφερε έπειτα από 13 ματς να έχει μόνο μια ήττα πέρα από τον Πορτογάλο, είναι ο Μαρτίνεθ στην καταμέτρηση που ξεκινά από το 2008 και την πρώτη θητεία του Ερνέστο Βαλβέρδε στην Ελλάδα.

Το άλμπουμ…

Και μιας και ανοίξαμε το άλμπουμ με τις αναμνήσεις:  Ο Τσινγκούρι στις δύο φορές (2008, 2010) του ξεκίνησε με 9 ν. – 1 ισ. -3 ητ. και 10-0-3. Ο Μίτσελ (2013) που ανέλαβε στη μέση της σεζόν με ό,τι αυτό συνεπάγεται είχε 9-2-2, ο προκάτοχός του Λεονάρντο Ζαρντίμ (2012) είχε 10 νίκες και 1 ισοπαλία αλλά και 2 ήττες, ενώ ο Πέδρο Μαρτίνς (2018) ξεκίνησε με 8-3-2. Φυσικά οι προϋποθέσεις δεν ήταν ίδιες για όλους. Ούτε κατ’ επέκταση και το καλεντάρι.

Ο σπουδαίος Βαλβέρδε ας πούμε στη δεύτερη θητεία του είχε υποχρεώσεις μόνο εντός των συνόρων ή ο Ζαρντίμ εκείνο το καλοκαίρι του 2012 είχε επί της ουσίας να διαχειριστεί μια «έτοιμη» και καλοκουρδισμένη ομάδα που του άφησε στα χέρια του ο Ισπανός.