Ενα μουσείο για τον θρύλο Σερζ Γκενσμπούρ

Η οικία Σερζ Γκενσμπούρ, στην οδό Βερνέιγ στο Παρίσι, άνοιξε πρόσφατα στο κοινό ως ένα νέο ίδρυμα πολιτισμού αφιερωμένο στο έργο και τον βίο του  τραγουδιστή, τραγουδοποιού, ηθοποιού και περιστασιακού προβοκάτορα ο οποίος  συμμετείχε στη διαμόρφωση της γαλλικής ποπ κουλτούρας. Η Σαρλότ Γκενσμπούρ, κόρη του από τη σχέση του με την Τζέιν Μπίρκιν, είναι εκείνη που διατήρησε ανέπαφο κάθε σημείο της οικίας έχοντας την ιδέα να δημιουργηθεί το μουσείο αλλά και το Gainsbarre, τον απέναντι χώρο περιοδικών εκθέσεων, βιβλιοπωλείο, μπουτίκ και καφέ-πιάνο μπαρ. «Ελπίζω να προσφέρω στο κοινό μια εμπειρία, αν είναι δυνατόν αντάξια του έργου που μας άφησε» γράφει σχετικά στο Instagram. Οι επισκέπτες φορώντας ακουστικά μπαίνουν μέσα από το περίφημο ισόγειο σαλόνι με τοίχους καλυμμένους με μαύρη τσόχα, αγγλικά τοξωτά παράθυρα και λευκό μαρμάρινο δάπεδο με μαύρες ενώσεις. Μπορούν να κινηθούν σε όλο το σπίτι. Ξεναγός τους, η φωνή της Σαρλότ Γκενσμπούρ, να απηχεί αναμνήσεις που σχετίζονται με τον πατέρα της, ο οποίος πέθανε σε εκείνο το σπίτι στις 2 Μαρτίου 1991.

Ενα εμβληματικό τραγούδι

Τον Μάιο του 1969 ο Γκενσμπούρ βρήκε το  σπίτι της οδού Βερμέιγ στον αριθμό 5bis στο έβδομο παρισινό διαμέρισμα, στην περιοχή του Σεν Ζερμέν, και έζησε εκεί για 22 χρόνια, μέχρι τον θάνατό του το 1991. Στα 40 του χρόνια τότε ισορροπούσε ανάμεσα στο πάθος του για το τραγούδι και τη μουσική και την επιθυμία του για εμπορική αναγνώριση. Είχε κατορθώσει όμως να καθιερώσει το δικό του στυλ. Το σύντομο ειδύλλιό του με την Μπριζίτ Μπαρντό στα τέλη του 1967 τού ενέπνευσε το εμβληματικό τραγούδι «Je t’aime… moi non plus», το οποίο έδωσε να τραγουδήσει η νέα του σύντροφος και συγκάτοικος της οδού Βερμέιγ, Τζέιν Μπίρκιν. Η ιστορία της σκανδαλιστικής επιτυχίας του ηχογραφημένου τραγουδιού από το ντουέτο τους προβάλλεται με ιδιαίτερη έμφαση στους χώρους του Maison Gainsbourg. Η συλλογή, εξάλλου, περιλαμβάνει περίπου 25.000 στοιχεία που αποτελούνται από αντικείμενα, έργα τέχνης, έπιπλα, φωτογραφίες, έγγραφα και ρούχα που κάποτε ανήκαν στον εκλιπόντα καλλιτέχνη. Προστίθεται επίσης μια σημαντική συλλογή ντοκουμέντων που περιλαμβάνει πάνω από 3.000 χειρόγραφα, ένα εκτεταμένο αρχείο Τύπου και ένα φωτογραφικό αρχείο με διαφάνειες και πρωτότυπες εκτυπώσεις.