Σύσσημον ή Τα Κεφάλαια
Ορφέας Απέργης, ποιητής. Γεννήθηκε στην Αθήνα το 1974. Ποιήματα, μεταφράσεις και δοκίμιά του έχουν δημοσιευτεί μεταξύ άλλων στα περιοδικά «Ποίηση», «Ποιητική», «Νέα Εστία» και «Books’ Journal», καθώς και στη στήλη πολιτισμικής κριτικής «Τεχνολογίες» στα «ΝΕΑ». Από το 2013 συνεργάζεται κυρίως με το λογοτεχνικό περιοδικό «Φάρμακο», του οποίου είναι συντάκτης. Πιο πρόσφατα βιβλία του «Η γλώσσα τους» (εκδ. Νεφέλη, 2019), «Σαν χρέος» (Νεφέλη, 2020), «Καθαριστήριο: σάτιρες» (Πατάκης, 2021) και «Δασκαλόπετρα» (Νεφέλη, 2022).
Ενημερώσου πρώτα από ΤΑ ΝΕΑ
1 λεπτό Όλα τα στερεά είναι υγρά.
Τα ίδια μας τα κόκαλα θα σκορπίσουν σαν νερό.
Όπως σκορπίζει το νερό απ’ τον κουβά
θ’ αδειάσει ο κουβάς από τα κόκαλα.
Πολιτείες είναι βυθισμένες κάτω από νερά.
Τα κεφάλια μας οι πρωτεύουσες των πόνων μας
έχουνε βυθιστεί κάτω απ’ τα δάκρυα.
Ό,τι σκεφτόμαστε τ’ αφήνουμε βυθισμένο
στα νερά του πόνου – φτάνει να το σκεφτούμε εμείς.
Γιατί όπου ο λογισμός μας φτιάχνει την εικόνα
εκεί έχει γίνει και η συγκατάθεση.
Τα έργα μας σίδερα μισοτελειωμένα
τα εγκαταλείπουμε κι εκείνα βυθίζονται ναυάγια
στα νερά του πόνου.
Ούτε η τέχνη ούτε η φύση δεν μπορούν
να εξαντλήσουν τα ύδατα που παράγουμε εμείς
πάνω στο χωμάτινο πάχος.
Από όλα τα σημεία του σώματός μας τρέχουν νερά.
Μόνο η αθλιότητα είναι στερεό
κι ό,τι δεν είναι αθλιότητα είναι δάκρυα.
Είδα μια σειρά τη γυναίκα το συνάνθρωπο
το φίλο και μετά πάλι μια γυναίκα
ένα συνάνθρωπο ένα φίλο και μετά το ίδιο πάλι
σειρά ατελείωτη όλοι αδειάζουνε κάδους με κόκαλα
σε ποταμούς δακρύων.
Εδώ αδέρφια είναι τα δικαστήρια των υδάτων.
Εδώ νερά δικάζουνε νερά.
Και οι εφέτες μας εδώ είναι νερά.
Ο άνθρωπος είναι νερό
φτιαγμένο από το χιόνι της φιλονικίας
και λιώνει. Λιώνει όλος.
Google news
