«Το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά το οραματίζεται μια πόλη»

Αν ο Πειραιάς έχει έναν φάρο πολιτισμού που ρίχνει το φως του στους ανθρώπους και στην πόλη, ξεπερνώντας κατά πολύ τα όριά της, αυτός είναι το Δημοτικό Θέατρο. Με καλλιτεχνικές ρίζες πίσω στον χρόνο, την έδρα του σε ένα αρχιτεκτονικό στολίδι και με ένα αξιοσημείωτο έργο, τα τελευταία χρόνια γνωρίζει σημαντική ανάπτυξη. Η εκκίνηση της νέας σεζόν βρίσκει το Θέατρο να υλοποιεί έναν φιλόδοξο προγραμματισμό και να βρίσκεται σε ένα σταυροδρόμι επιλογών που κρίνουν την εξέλιξή του. Με αυτή την αφορμή, συναντήσαμε τον δήμαρχο Πειραιά Γιάννη Μώραλη και τον καλλιτεχνικό διευθυντή Νίκο Διαμαντή στην πρώτη κοινή συνέντευξή τους.

Το άνοιγμα στην πόλη

Γιάννης Μώραλης: Επιθυμούμε να ανοιχτούμε στην πόλη, να μην κλειστούμε μόνο στο Δημοτικό Θέατρο αλλά να βγούμε προς τα έξω. Και αυτό από την πρώτη θητεία του Νίκου είχε ξεκινήσει να γίνεται σε μεγάλο βαθμό. Τώρα, θέλουμε να το ενισχύσουμε, να το επεκτείνουμε, να κάνουμε παραστάσεις έξω, στις γειτονιές. Ο Πειραιάς είναι η ιστορία του, ο πολιτισμός του, οι άνθρωποί του, η γαστρονομία του, τα τοπόσημά του. Αυτά είναι που μπορεί να επιδείξει. Αρα αυτό που εγώ ως δήμαρχος επιθυμώ είναι να έχουμε πολλά σημεία, πολλές δομές πολιτισμού, τις οποίες να συνδέσουμε μεταξύ τους. Εχουμε ήδη ένα μικρό θεατράκι στο «Κωσταράκος». Κοιτάμε να ανοίξουμε το ιστορικό «Καλιφόρνια» στο 5ο Διαμέρισμα στα Μανιάτικα και να υπάρχει μια σύνδεση υπό την καλλιτεχνική διεύθυνση του Νίκου Διαμαντή, για να μπορεί να συντονίζει όλες τις δράσεις του, να αναπτύξουμε και να αναδείξουμε δηλαδή τον πολιτισμό και στις υπόλοιπες γειτονιές της πόλης.

Νίκος Διαμαντής: Ολη η περιοχή από το Πέραμα στην πραγματικότητα μέχρι την Κηφισιά αφορά το Δημοτικό Θέατρο Πειραιά, άρα επιβάλλεται να δημιουργήσεις ενότητα στη συγκεκριμένη στιγμή, να ενοποιήσεις τις πολλές και διαφορετικές κοινωνικές ομάδες της πόλης, τα τοπόσημα, να δώσεις διαφορετικό νόημα σε επιμέρους στοιχεία μιας κοινωνίας, όπως αυτής του Πειραιά. Είναι ένα πολύ σημαντικό στοίχημα, το οποίο θέλουμε και προσπαθούμε με πολλούς τρόπους να το κερδίσουμε. Επενδύουμε πάρα πολύ στην εκπαίδευση, στη νέα γενιά. Προσωπικά θεωρώ ότι το επόμενο στοίχημα του Δημοτικού Θεάτρου είναι αν θα μπορέσει να φέρει κοντά του και σε επίπεδο εκπαίδευσης αλλά και σε καλλιτεχνικό επίπεδο και να παρουσιάσει τα ισχυρά πρόσωπα του μέλλοντος του θεάτρου, τα νέα παιδιά. Σήμερα έχουμε μια κατακερματισμένη κοινωνία σε διάφορα επίπεδα. Ο πολιτισμός είναι εδώ για να μπορέσουμε να ενώσουμε τα επιμέρους κομμάτια και να μπορέσουμε να τα προχωρήσουμε μπροστά σε μια ισχυρή κοινωνική ενότητα για το καλό όλου του κόσμου.

Το καθεστώς του θεάτρου

Γιάννης Μώραλης: Το θέατρό μας είναι ένα μεγάλο θέατρο με υψηλές απαιτήσεις κτιριακές, τεχνικές αλλά και με εξίσου υψηλές καλλιτεχνικές απαιτήσεις σχετικά για τις παραγωγές του. Προσπαθούμε εκ των έσω να δημιουργήσουμε αυτό που καταφέρνουμε τόσα χρόνια. Εχουμε μια οικονομική στήριξη από την Περιφέρεια Αττικής και το υπουργείο Πολιτισμού. Θέλουμε αυτή να την ενισχύσουμε περαιτέρω ώστε να μπορέσουμε να κάνουμε ακόμα καλύτερη δουλειά. Με αφορμή το νομοσχέδιο που συζητάει η κυβέρνηση περί κατάργησης των νομικών προσώπων των δήμων, δική μας αντίληψη είναι ότι πρέπει να υπάρχει ένα ξεχωριστό νομικό πρόσωπο που να «τρέχει» το θέατρο και να γνωρίζει τη λειτουργία του. Οι αιρετοί του Δήμου Πειραιά δεν γνωρίζουμε, γιατί δεν είμαστε άνθρωποι που έχουμε εξειδίκευση στο θέατρο. Θα μπορούσε να γίνει ένα ξεχωριστό νομικό πρόσωπο, με ξεχωριστό προϋπολογισμό δικό του, διοικητικό συμβούλιο όπου ενδεχομένως να συμμετέχει ο δήμος με έναν τρόπο. Μπορούν να βρεθούν σχήματα τα οποία να μπορούν να «τρέξουν» λειτουργικά το θέατρο με διαφορετικό ρυθμό. Εμείς το τρέχουμε μόνοι μας, πάμε καλά, είμαστε πολύ περήφανοι και ευχαριστημένοι, αλλά είναι πολύ μεγάλη η προσπάθεια που προηγείται αυτής της επιτυχίας. Το Δημοτικό Θέατρο κατά γενική ομολογία είναι πολύ ισχυρό θέατρο και έχει μπει για τα καλά στον χάρτη των πολύ μεγάλων θεάτρων. Είναι βέβαιο ότι θα συνεχίσει να διαγράφει αυτή την ανοδική πορεία και κατά την άποψή μου ακόμα καλύτερη. Αυτό πρέπει να το αντιληφθούν όλοι και να συνδράμουν για το μέλλον του θεάτρου μας

Νίκος Διαμαντής: Αυτό που έχει πολύ μεγάλη σημασία είναι να καταλάβει ο κόσμος ότι στην πραγματικότητα συζητάμε για ένα θέατρο που οραματίζεται μια πόλη. Δεν είναι ένα θέατρο που οραματίζεται απλώς μια καλλιτεχνική πράξη. Εχουμε ένα θέατρο που έχει αποδείξει ότι μπορεί να ονειρεύεται ή να συζητάει με μια πόλη και να ονειρεύεται την ανάπτυξη μιας πόλης μέσα από το λιμάνι, μέσα από το Πέραμα, από την ιχθυόσκαλα, το μετρό κ.λπ. Από την πρώτη στιγμή το θέσαμε με τον δήμαρχο και μιλήσαμε για καλλιτεχνικό πρόγραμμα, για εκπαιδευτικό πρόγραμμα, για εκπαιδευτικές παρεμβάσεις στα σχολεία του Πειραιά. Ξέρετε, με πιάνουν και μου λένε ότι τα παιδιά δεν έχουν το εισιτήριο να έρθουν να παρακολουθήσουν. Αυτό δεν θα το επιτρέψουμε. Το θέατρο πρέπει να είναι ανοιχτό, προσβάσιμο σε κάθε Πειραιώτη, πόσω μάλλον στα παιδιά μας που αποτελούν το μέλλον μας και πρέπει να γαλουχηθούν με θέατρο. Γι’ αυτό σκοπεύουμε να ανοίξουμε τις παραστάσεις, τις γενικές πρόβες, ώστε να μπορούν τα παιδιά και ο κόσμος να έρθει να τις δει δωρεάν.

Πολιτιστικός προορισμός

Γιάννης Μώραλης: Το θέατρό μας σέβεται το τοπικό στοιχείο και ταυτόχρονα έχει αποκτήσει χαρακτήρα παγκόσμιο με τις εμβληματικές παραγωγές του την τελευταία δεκαετία, αλλά και τις πολλαπλές δράσεις μας. Πλέον βοηθάει και το μετρό που έχει ακριβώς απ’ έξω στάση και άρα επιτρέπει σε όλη την Αττική να έχει πλέον πρόσβαση. Και είναι σημαντική αυτή η πρόσβαση, αυτή η γνωριμία των ανθρώπων με το ευρύτερο πολιτιστικό πλαίσιο της πόλης του Πειραιά. Γιατί έχουμε ένα αξιολογότατο Αρχαιολογικό Μουσείο, έχουμε το εθνικής εμβέλειας Ναυτικό Μουσείο της Ελλάδος, δημιουργείται στο Σιλό το Μουσείο Εναλίων Αρχαιοτήτων και στην πέτρινη αποθήκη το Μουσείο της Μεταναστευτικής Πολιτικής. Στην ξυλαποθήκη έχουμε ένα μουσείο καινούργιο με τα ευρήματα των ανασκαφών, συν το «Καλιφόρνια» και το «Κωσταράκος». Αν αυτά τα συνδέσουμε, γίνονται ένα πλέγμα που μπορούμε να αναδείξουμε και να γίνουμε πολιτιστικός προορισμός.

Νίκος Διαμαντής: Με τα προγράμματα ΕΣΠΑ που έχουμε και σε συνεργασία με το υπουργείο Πολιτισμού, δημιουργούμε γέφυρες. Αυτό είναι το σημαντικό για το Δημοτικό Θέατρο. Η γέφυρα, η σύνδεση, η ενότητα είναι ένας πραγματικός τρόπος λειτουργίας. Αυτό που πρέπει να μείνει είναι ότι είμαστε σε μια ανοδική πορεία. Το Δημοτικό Θέατρο προχωράει σαν πύραυλος μπροστά προς το μέλλον. Ακόμα κι αν δεν έχει τη μορφή, είναι ένα μικρό Εθνικό Θέατρο. Οι παραστάσεις, το καλλιτεχνικό του επίπεδο, το επίπεδο των παραγωγών του, των δράσεών του, οι συνεργάτες του σε όλο το φάσμα, καταφέρνουμε με έναν πυρήνα στενό λίγων ανθρώπων και με τη στήριξη του δημάρχου να έχουμε μια πορεία προς τα μπροστά. Αυτή είναι η αγωνία μας, να μην ανακοπεί με τίποτα αυτή η ανοδική πορεία.