Διπλή δωρεά γλυπτών σε αρχαιολογικούς χώρους

Στη Δήλο ετοιμάζεται να επιστρέψει ένας από τους 29 «αποίκους» που εγκατέστησε το 2019 ο διεθνώς καταξιωμένος γλύπτης σερ Αντριου Γκόρμλεϊ στον μεγαλύτερο σε έκταση αρχαιολογικό χώρο της Ελλάδας, στο πλαίσιο της έκθεσης «Sight» που διοργάνωσε ο Οργανισμός Πολιτισμού και Ανάπτυξης ΝΕΟΝ.

Η Rule ΙΙ AG 4618, όπως ονομάζεται η καμωμένη από σίδηρο καθιστή ανδρική μορφή θα τοποθετηθεί πάνω σε ένα αντίγραφο αρχαίου κιονόκρανου κοντά στην είσοδο του αρχαιολογικού μουσείου της Δήλου, μετά από κοινού δωρεά του καλλιτέχνη και του ΝΕΟΝ, η οποία και έγινε ομόφωνα δεκτή από το Κεντρικό Αρχαιολογικό Συμβούλιο. Δεν ήταν ομόφωνη ωστόσο η γνωμοδότηση σχετικά με την επιλογή της θέσης, ως προς την οποία εξέφρασε την αντίθεσή του ο ακαδημαϊκός και αρχαιολόγος, Μιχάλης Τιβέριος.

Κι αν ο άνδρας του σερ Αντονι Γκόρμλεϊ βρήκε εν τέλει τη θέση του στη Δήλο, δεν είχε την ίδια τύχη και η δεύτερη δωρεά έργου σύγχρονης τέχνης που συζητήθηκε στο ΚΑΣ το βράδυ της Τετάρτης. Ο λόγος για το έργο του Ρίτσαρντ Λονγκ, «Athens Slate Line», το οποίο είχε τοποθετηθεί στη Νότια Κλιτύ της Ακρόπολης το 2020 στο πλαίσιο του προγράμματος «Ολη η Ελλάδα ένας πολιτισμός», και πάλι με πρωτοβουλία του οργανισμού ΝΕΟΝ. Το έργο του εκ των κορυφαίων της Land Art, τo μονοπάτι από σπαράγματα σχιστολίθων της Αττικής διαστάσεων 1,50 Χ 10,70 μ., δωρίζεται από το ΝΕΟΝ και ο καλλιτέχνης επιθυμεί να τοποθετηθεί στην ίδια θέση που είχε και αρχικά παρουσιαστεί. Οι αρμόδιες υπηρεσίες του ΥΠΠΟ ωστόσο εμφανίστηκαν επιφυλακτικές, εκτιμώντας πως το έργο, ως μονοπάτι, θα πρέπει να συνδέεται με κάποιον οδικό άξονα και αντιπρότειναν μια θέση πλησίον του Προπύλου του Ολυμπιείου, εντός του περιφραγμένου αρχαιολογικού χώρου, ως πλέον συνάδουσα με το έργο. Η δωρεά έγινε δεκτή και έπειτα από συνεννόηση με τον καλλιτέχνη θα οριστικοποιηθεί η θέση του έργου. Ωστόσο ούτε αυτή η γνωμοδότηση ήταν ομόφωνη, καθώς η αρχιτέκτων – πολεοδόμος και τέως πρόεδρος της Εταιρείας Ενοποίησης Αρχαιολογικών Χώρων Ντόρα Γαλάνη διατύπωσε επιφυλάξεις επί της αρχής σχετικά με τη μόνιμη τοποθέτηση οποιουδήποτε έργου σύγχρονης τέχνης εντός περιφραγμένου αρχαιολογικού χώρου.