Το εικαστικό σύμπαν του Γιώργου Χατζημιχάλη

Αυτοπροσδιορίζεται ως ζωγράφος, που δεν ακολουθεί ένα συγκεκριμένο ύφος, αλλά χρησιμοποιεί τη ζωγραφική κάθε φορά με τον τρόπο που υπηρετεί καλύτερα το έργο που θέλει να δημιουργήσει. Στην εικαστική του φαρέτρα βρίσκονται σε πρώτη χρήση επίσης και το βίντεο και η μικρογλυπτική, οι ψηφιακές εκτυπώσεις, το κείμενο και η φωτογραφία. Και αν και σύγχρονος καλλιτέχνης και ο ίδιος πιστεύει ότι η σύγχρονη τέχνη έχει φθαρεί.

Και παρά την αναβολή λόγω της πανδημίας, τις οικονομικές δυσκολίες και τις ανατροπές στον αρχικό σχεδιασμό της έκθεσης (επρόκειτο να παρουσιαστεί ταυτοχρόνως στο Μπενάκη και στο ΕΜΣΤ, αλλά τελικά το ΕΜΣΤ αποσύρθηκε από το εγχείρημα) έφτασε η στιγμή που ο Γιώργος Χατζημιχάλης «κατέλαβε» ολόκληρο το κτίριο του Μουσείου Μπενάκη της οδού Πειραιώς για να παρουσιάσει 56 χρόνια δουλειάς και αρκετά έργα που εκτίθενται για πρώτη φορά – σε δύο περιόδους, καθώς οι χώροι δεν ήταν επαρκείς για μια και μόνο παρουσίαση της δουλειάς του, η οποία χαρακτηρίζεται για τον διάλογό της με τον χώρο. Στα δύο Σαββατοκύριακα δε, που μεσολαβούν μεταξύ του πρώτου και του δεύτερου μέρους το στήσιμο θα είναι ανοιχτό για το κοινό.

Η περιπλάνηση στο εικαστικό σύμπαν του Γιώργου Χατζημιχάλη ξεκινά με τα εφηβικά, αλλά ώριμα, έργα του: ελεύθερες αντιγραφές έργων του Λεονάρντο ντα Βίντσι και του Ρενουάρ πάνω σε χασαπόχαρτο και άλλα σκοτεινά, που φιλοτέχνησε βυθισμένος στο πένθος από τον θάνατο του πατέρα του. Λίγο αργότερα ο Γιώργος Χατζημιχάλης εγκατέλειψε το Κολλέγιο Αθηνών όπου φοιτούσε (ως τη Β’ Γυμνασίου) και ξεκίνησε την περιπέτειά του στον κόσμο της τέχνης υπό ένα νέο πρίσμα μέσα από τη γνωριμία του με τον αρχιτέκτονα Αρη Κωνσταντινίδη και τη γλύπτρια Νάτα Μελά. Η ζωγραφική του έγινε πιο φωτεινή και το πορτφόλιο με 100 έργα του, παρά την έλλειψη άλλων πιστοποιητικών αποδείχθηκαν αρκετά για να κερδίσει μια θέση στο St Martin’s Arts of School.

Αν κάτι είναι απαραίτητο για να δουν οι επισκέπτες αυτή την έκθεση είναι χρόνος και συγκέντρωση, ώστε να τους αποκαλυφθεί το παλίμψηστο της σκέψης του δημιουργού. Και να αφήσουν το βλέμμα τους να εξερευνήσει μεταξύ πολλών άλλων μια σειρά έργων που κινούνται από ασπρόμαυρες και πολιτικού περιεχομένου ακουαρέλες έως λογικής pop art μεγάλων διαστάσεων έργα. Κι από μικρών διαστάσεων δημιουργίες έως μεγάλης κλίμακας πίνακες που παρουσίασε στις ατομικές του εκθέσεις, τοπία της Αίγινας, της Πάτμου και της Νότιας Γαλλίας ζωγραφισμένες εκ του φυσικού, έως εξώφυλλα εκδόσεων και το εντυπωσιακό σύνολο «Ταφές» όπου έξι διαφορετικοί τρόποι ταφής έχουν αποδοθεί με στάχτη σε καμβά ενώ περιβάλλονται από τον ουρανό και τη γη. Ξεχωριστή στιγμή της έκθεσης αποτελεί ένα ίχνος – το μοναδικό που σώθηκε – από τα ζωγραφισμένα πανό με τα τυπωμένα αποσπάσματα μιας νουβέλας του Απόστολου Δοξιάδη.