Γιατί η Εμανουέλ Μπεάρ δηλώνει «θύμα αιμομιξίας»
Η Εμανουέλ Μπεάρ στο ντοκιμαντέρ «Μια σιωπή τόσο δυνατή»
Η γαλλίδα ηθοποιός Εμανουέλ Μπεάρ αποφασίζει να μιλήσει για την κακοποίησή της σε παιδική ηλικία. Στο ντοκιμαντέρ «Un silence si bruyant» (Μια σιωπή τόσο δυνατή), το οποίο γύρισε επί τρία χρόνια με τη σκηνοθέτιδα Αναστασία Μικοβά, η ηθοποιός συνοδεύει τρεις γυναίκες και έναν άνδρα να αφηγηθούν την αιμομιξία που υπέστησαν ως παιδιά. Οπως και η ίδια, από τα 10 έως τα 14 της χρόνια. Η ταινία θα μεταδοθεί στις 24 Σεπτεμβρίου από το γαλλικό κανάλι Μ6.
Η εξηντάχρονη σήμερα ηθοποιός δεν μπορεί να συγκρατήσει τα δάκρυά της καθώς ακούει τη Νόρμα, η οποία βιάστηκε από τον παππού της μεταξύ 3 και 12 ετών, την Πασκάλ, η οποία βιάστηκε από τον πατέρα της σε ηλικία 12 ετών, τη Σάρα, η κόρη της οποίας δέχθηκε επίθεση από τον πατέρα της μεταξύ 4 και 8 ετών, και τον Ζοακίμ, ο οποίος δέχθηκε σεξουαλική επίθεση και από τους δύο γονείς του – εναντίον των οποίων κατέθεσε τελικά μήνυση πριν από δύο χρόνια.
Κατά τη διάρκεια της ταινίας η Εμανουέλ Μπεάρ δεν αποκαλύπτει το όνομα του δράστη, δηλώνοντας ότι δεν ήταν «ούτε ο πατέρας της (σ.σ. ο τραγουδιστής Γκι Μπεάρ) ούτε η μητέρα της» και ότι ήταν η γιαγιά της που τη διέσωσε από τα νύχια αυτής της αιμομικτικής πράξης. Αλλωστε όπως υπογραμμίζει και η σκηνοθέτις του «Un silence si bruyant», κατά τη δημοσιογραφική παρουσίασή του, «δεν πρόκειται για ξεκαθάρισμα λογαριασμών».
Το θέμα είναι – όπως τονίζει η «Le Monde» – να ακούσουμε τους τέσσερις μάρτυρες, οι οποίοι δέχτηκαν να μιλήσουν ανοιχτά. Και το ντοκιμαντέρ να ενθαρρύνει όσο το δυνατόν περισσότερα θύματα να μιλήσουν αλλά και να προσεγγίσει ένα ευρύτερα μεγάλο κοινό. Να σπάσει τους κύκλους της σιωπής – ατομική, οικογενειακή, κοινωνική – μέσα στους οποίους οι άνθρωποι μαθαίνουν να κλείνονται στον εαυτό τους. «Συνειδητοποιώ ότι εγώ ήμουν αυτή που δημιούργησε τη σιωπή γύρω από τον βιασμό μου», δηλώνει η Εμανουέλ Μπεάρ. «Οταν ήμουν νέα, η λέξη “αιμομιξία” δεν υπήρχε, ήταν απόλυτο ταμπού. Εκανα λοιπόν αυτή την ταινία, από αγάπη για το παιδί που ήμουν κάποτε».














