Θησαυροί στα υπόγεια χωρίς ασφάλεια

Οι επιμελητές του Βρετανικού Μουσείου είναι εξουσιοδοτημένοι να κινούνται στις τεράστιες αποθήκες του ιδρύματος ασυνόδευτοι. Για την είσοδό τους απαιτούνται ηλεκτρονικές κάρτες πρόσβασης ή φυσικά κλειδιά. Και εν γένει η φύλαξη των ασφυκτικά γεμάτων αποθηκών μοιάζει να υστερεί σε σχέση με το βάρος που δίνεται από την ασφάλεια του Μουσείου στους εκθεσιακούς χώρους, σύμφωνα με εκτενές δημοσίευμα των χθεσινών «Times», το οποίο επικαλείται πληροφορίες από πηγές που γνωρίζουν το θέμα. «Ουσιαστικά, αν έχεις αυτή την άδεια και δεν υπάρχει κανένας άλλος… Πολλά από αυτά εξαρτώνται από την εμπιστοσύνη» αναφέρει πηγή που μιλάει στους δημοσιογράφους Μπεν Ελερι και Τσάρλι Πάρκερ, οι οποίοι υπογράφουν το ρεπορτάζ, προσθέτοντας: «Το ίδιο ισχύει και για άλλα μεγάλα μουσεία».

Χωρίς ενημέρωση

Κάθε αντικείμενο είναι καταγεγραμμένο και φέρει έναν αριθμό και μια συγκεκριμένη θέση στις αποθήκες, οι οποίες είναι εξοπλισμένες με συναγερμό, αλλά δεν παρακολουθούνται με άλλον τρόπο σύμφωνα με όσους έχουν πρόσβαση στον χώρο. Οσοι έχουν άδεια να επισκέπτονται τις αποθήκες δεν απαιτείται να ενημερώσουν κανέναν για τα αντικείμενα με τα οποία εργάζονται.

«Θα καλούσα την ασφάλεια, θα τους έλεγα σε ποια αίθουσα θα έμπαινα, θα έπαιρνα το κλειδί και αυτό ήταν το μόνο που έπρεπε να κάνω για να έχω πρόσβαση σε μια τεράστια γκάμα αντικειμένων» είπε ένας πρώην επιμελητής στη βρετανική εφημερίδα  «Independent».

«Πολλές από τις συλλογές αποθηκεύονται στις ίδιες αίθουσες με άλλες, οπότε αν κάποιος ήταν ανέντιμος θα είχε την κάλυψη που θα του προσέφερε η γνώση ότι δεκάδες άλλοι επιμελητές, συντηρητές, ειδικοί και ερευνητές θα βρίσκονταν στην ίδια αίθουσα την ίδια εβδομάδα ή ακόμα και ημέρα».

Το ερώτημα που γεννάται ωστόσο αλλά δεν τίθεται από το βρετανικό δημοσίευμα είναι πώς κατάφερε ο δρ Πίτερ Χιγκς να απομακρύνει χωρίς να γίνει αντιληπτός από τις αποθήκες αντικείμενα που δεν μετρώνται στα δάχτυλα αλλά φθάνουν έως και τις 2.000, και ίσως θα έπρεπε να εξεταστεί αν οι παραιτήσεις των διευθυντικών στελεχών που ακολούθησαν δεν είχαν ως κίνητρο μόνο την ευθιξία και την «πολιτική ευθύνη», αλλά και να αποκλειστεί οποιαδήποτε άλλου είδους εμπλοκή τους.

Στο μεταξύ το θέμα των κλοπών από τις αποθήκες εξακολουθεί να βρίσκεται ψηλά στον διεθνή Τύπο, με τον έμπορο που προέβη στις αποκαλύψεις – μετά τις αποτυχημένες απόπειρες να τον ακούσουν οι διευθύνοντες το ίδρυμα, οι οποίοι και παραιτήθηκαν υπό το βάρος των καταγγελιών – να εξηγεί πώς εντόπισε τις αρχαιότητες σε μεγάλη διαδικτυακή ιστοσελίδα πωλήσεων και πώς επέστρεψε στο Μουσείο ένα σύνολο ευρημάτων, όταν διαπίστωσε πως προερχόταν από τις συλλογές του συγκεκριμένου φορέα.

Κίνα και Νιγηρία

Την ίδια ώρα ολοένα αυξάνονται οι φωνές από χώρες όπως η Κίνα – μέσω «ανοιχτής επιστολής» στους «Global Times» – και η Νιγηρία, οι οποίες διεκδικούν τον επαναπατρισμό αρχαιοτήτων που βρίσκονται στις συλλογές του Βρετανικού Μουσείου, επικαλούμενες τις ελλιπείς συνθήκες ασφαλείας του. Να σημειωθεί, δε, ότι το εν λόγω ίδρυμα διαθέτει τη μεγαλύτερη συλλογή κινεζικών αρχαιοτήτων στη Δύση. Σύμφωνα με την ιστοσελίδα του το εύρος των αντικειμένων καλύπτει την περίοδο από τη Νεολιθική Εποχή έως τους τελευταίους αιώνες, με πολλά από αυτά να εκτιμώνται ως ιδιαιτέρως πολύτιμα. Για το ζήτημα τοποθετήθηκαν και οι χρήστες των μέσων κοινωνικής δικτύωσης, που έσπευσαν να δημιουργήσουν σχετικό hashtag το οποίο βρίσκεται ανάμεσα στα πλέον δημοφιλή τις τελευταίες ημέρες, χωρίς ωστόσο η κινεζική κυβέρνηση, ως τη στιγμή που γράφονταν αυτές οι γραμμές, να έχει τοποθετηθεί επισήμως. Αντιθέτως, βρετανοί βουλευτές της συντηρητικής παράταξης χαρακτηρίζουν καιροσκοπικά τα συγκεκριμένα αιτήματα.