Από το Μπρόντγουεϊ στα βραβεία Οσκαρ

Σε ηλικία 89 ετών έφυγε από τη ζωή ο Αλαν Αρκιν, βραβευμένος με Οσκαρ Β’ ρόλου αμερικανός ηθοποιός και ενίοτε σκηνοθέτης. Ο Αλαν Αρκιν κέρδισε το βραβείο Οσκαρ για την ταινία «Little Miss Sunshine» το 2007. Η τελευταία υποψηφιότητά του ήταν το 2013, στην κατηγορία Β’ ρόλου για την ταινία «Επιχείρηση Αργκο» του Μπεν Αφλεκ.

Γεννημένος το 1934 στο Μπρούκλιν της Νέας Υόρκης, ο Αρκιν έκανε την πρώτη του εμφάνιση στη μεγάλη οθόνη ως τραγουδιστής με τους The Tarriers στην ταινία «Calypso Heat Wave» (1957). Το 1959 εντάχθηκε στο Compass Theatre στο Σεντ Λούις του Μιζούρι. Εκεί τράβηξε την προσοχή του σκηνοθέτη Μπομπ Σιλς και έγινε το αρχικό μέλος του θιάσου της «Δεύτερης Πόλης» στο Σικάγο.

Το 1961 ο Aρκιν έκανε το ντεμπούτο του στο Μπρόντγουεϊ με το μιούζικαλ «From the Second City», για το οποίο έγραψε στίχους και σκετς. Αργότερα πρωταγωνίστησε στην κωμωδία «Enter Laughing» (1963), για την οποία κέρδισε ένα βραβείο Tony. Κέρδισε το βραβείο Drama Desk για τη σκηνοθεσία του στην παραγωγή εκτός Μπρόντγουεϊ του «Little Murders» (1969) (το 1971 το σκηνοθέτησε και στο σινεμά) και για το «The White House Murder Case» (1970).

Ο Aρκιν κέρδισε την πρώτη του υποψηφιότητα για Οσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου για την κωμωδία «Ερχονται οι Ρώσοι» (1966), ενώ έδειξε το δραματικό του φάσμα ως ψυχοπαθής δολοφόνος στην ταινία θρίλερ «Περίμενε μέχρι να νυχτώσει» (1967), απέναντι στην Οντρεϊ Χέπμπορν και ως ευαίσθητος κωφάλαλος στην ταινία «Ο πόνος της σιωπής» (1968), για την οποία κέρδισε τη δεύτερη υποψηφιότητα για Οσκαρ Α’ Ανδρικού Ρόλου.

Ερμηνεία-σταθμός

Ακολούθησε ένας από τους πιο γνωστούς ρόλους του, ο σμηναγός Γιοσάριαν στο «Catch 22» (1970), σε σκηνοθεσία Μάικ Νίκολς, βασισμένο στο ομώνυμο αντιπολεμικό μυθιστόρημα του Τζόζεφ Χέλερ. Εκει, ο Αρκιν έδωσε αναμφισβήτητα την πιο δυνατή ερμηνεία του, ωστόσο η καριέρα του υπέφερε επειδή η ταινία δεν ανταποκρίθηκε στις εμπορικές προσδοκίες της.

Επειτα από μερικά χρόνια σκηνοθετικής δουλειάς στην τηλεόραση, ο Aρκιν έκανε μια επιστροφή με μια εντυπωσιακή ερμηνεία του Ζίγκμουντ Φρόιντ στην ταινία «The Seven-Per-Cent Solution» (1976). Στις αρχές της δεκαετίας του 1980 έπαιξε σε τρεις ταινίες που ήταν οικογενειακές υποθέσεις, σε σενάριο της συζύγου του, Μπάρμπαρα Ντάνα, και συμπρωταγωνιστή τον γιο του, Ανταμ Αρκιν. Η δουλειά του ήταν σημαντική και στη δεκαετία του 1990, αλλά μια νέα καριέρα φάνηκε να δημιουργείται για αυτόν από το 2000 και μετά.