Η επόμενη ημέρα {CR}του Αλέξη Τσίπρα

Υπάρχει ΣΥΡΙΖΑ μετά τον Αλέξη Τσίπρα; Απασχολεί πολλούς, κυρίως τους πασοκογενείς. Το ερώτημα το ξορκίζουν οι υπόλοιποι. Η ενηλικίωση – για αυτούς – του κόμματος περνάει από το συλλογικό και παρά τον ιδρυτικό χαρακτήρα που έχει πάντα η παρουσία του Τσίπρα στα πράγματα του κόμματος. Μένει να το δούμε. Τα ερωτήματα για τον ίδιο, όπως και τα σενάρια, πάντως τώρα αθροίζονται. Από το πιο θνητό, που είναι αν θα παραστεί σε ΠΓ και ΚΕ του κόμματος ή θα επιλέξει μια διακριτική απουσία για να μην επηρεάσει τις νέες διαδικασίες. Ο ίδιος δεν χρησιμοποίησε ποτέ τη λέξη «παραίτηση» στην ιστορική πλέον δήλωσή του στο Ζάππειο το μεσημέρι της Πέμπτης. Είπε πως παραμερίζει αλλά και πως θα είναι παρών στην επόμενη ημέρα. Μένει να φανεί το πώς, ομολογουμένως δύσκολο λόγω του ειδικού του βάρους. Ανθρωποι που γνωρίζουν καλά το πώς σκέφτεται, λένε πως θα είναι εξόχως προσεκτικός με το πώς θα κινηθεί πλέον. Σε δύο επίπεδα. Στη συμμετοχή του στις συλλογικές διαδικασίες. Και στη διαδοχολογία. Δαχτυλίδι δεν θα δώσει και όλοι γύρω του ξορκίζουν κάτι τέτοιο.

Η δική του επόμενη ημέρα ακόμη είναι αχαρτογράφητη. Η απόφασή του για παραίτηση, που πάρθηκε σε τρία 24ωρα στο Σούνιο και που μοιράστηκε με μετρημένους στα δάχτυλα συνεργάτες και ανθρώπους, δείχνει ως έναν βαθμό μια μεθοδολογία που έχει στον πυρήνα της τα «κλειστά χαρτιά». Προς το παρόν αν κάποιος διακινδύνευε μια εκτίμηση θα έλεγε πως ο Τσίπρας έχει αγωνία την ενότητα του χώρου και καθόλου τυχαία δεν αποσαφήνισε στο Ζάππειο πως ο ΣΥΡΙΖΑ – για την ακρίβεια ο νέος ΣΥΡΙΖΑ – θα είναι ο πόλος γύρω από τον οποίο θα γίνει η ανασυγκρότηση του χώρου. Το τελευταίο είναι και μια πρώτη απάντηση σε όσους διακινούσαν σενάρια νέου κόμματος υπό τον ίδιο. Ο Τσίπρας υπήρξε 15 χρόνια ηγέτης του χώρου. Από τον μικρό ΣΥΝ στο Μαξίμου. Εφτασε πρωθυπουργός. Ανθρωποι του κύκλου του υπενθυμίζουν πως όταν έχεις φτάσει σε τέτοια θέση, πέραν του συλλογικού σε ενδιαφέρει ως έναν βαθμό και η υστεροφημία σου. Παράδοξο, μα η «αποτσιπροποίηση» του κόμματος είναι μια αναγκαία προϋπόθεση για να προχωρήσει συντεταγμένα ο χώρος και με σταθερότητα στη νέα εποχή. Ο ίδιος θέτει ως επίδικο τον νέο αρνητικό συσχετισμό σε Βουλή και κοινωνία και την ανάγκη ο ΣΥΡΙΖΑ να γίνει γρήγορα ο πόλος που θα μπορεί εκ νέου να έχει και πρόταση εξουσίας. Την ίδια ώρα και λογικό, διακινούνται σενάρια και για τη σχέση ή τη θέση του με τα ευρωπαϊκά. Ακόμη και σενάριο γράφτηκε που τον θέλει επικεφαλής του ευρωψηφοδελτίου του ΣΥΡΙΖΑ το 2024 και παράγοντα της μετάβασης του χώρου από την αριστερή ευρωοικογένεια στη σοσιαλιστική. Μακριά και δύσκολο να πει κανείς με σιγουριά αν μπορεί κάτι τέτοιο να ισχύσει αφού θα αποτελεί ένα κρίσιμο θέμα της επόμενης ηγεσίας – και συναρτώμενο της νέας φυσιογνωμίας του χώρου.

Μιλούν για επιστροφή. Οπως και να ‘χει, ο Τσίπρας θα είναι asset για το κόμμα του, δεκάδες στελέχη και μέλη θα έχουν αναφορά στο πρόσωπό του και ενίοτε θα διακινούν την επιστροφή του. Μένει να φανεί αν θα κερδίσει την πρόκληση που περιέγραψε στο Ζάππειο: «Να αποδείξω με τη στάση και το παράδειγμά μου ότι στη ζωή, στην πολιτική, ιδίως στην πολιτική που αναφέρεται σε αξίες, μπορείς να είσαι μάχιμος και δημιουργικός, ίσως σε κάποιες περιπτώσεις ακόμα πιο χρήσιμος, και χωρίς αξιώματα».