Αντζελα Ζήλεια (1935-2023): Ανάμεσα στο πάλκο και το πλατό

Είχε παίξει σε περισσότερες από 34 ταινίες, όμως δήλωνε «δεν είμαι ηθοποιός, είμαι τραγουδίστρια». Η Αντζελα Ζήλεια, η οποία έχει συνδεθεί με τον ελληνικό κινηματογράφο ερμηνεύοντας βασικούς ρόλους, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 88 ετών. Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 24 Μαρτίου 1935 και συχνά έλεγε ότι «είμαι κατοχικό παιδί», αφού είχε ζήσει τόσο την Κατοχή όσο και τον Εμφύλιο. Από τις πρώτες εργασίες που έκανε για να βιοποριστεί ήταν πωλήτρια σε γνωστό κατάστημα της Αθήνας, αλλά και μανεκέν. Στις εμφανίσεις της τη συνόδευε στο πιάνο ο συνθέτης, μαέστρος και πιανίστας Κώστας Καπνίσης. Η προτροπή για να ακολουθήσει τον δρόμο του τραγουδιού ήρθε από τη Δανάη (Στρατηγοπούλου) – η οποία ήταν πελάτισσα στο κατάστημα που δούλευε – και έτσι έγινε μαθήτριά της.

Μετά τις μουσικές σπουδές της στη Σχολή Ζουανέα η Αντζελα Ζήλεια διέπρεψε ως τραγουδίστρια του ελαφρού τραγουδιού κερδίζοντας πέντε βραβεία σε διάφορα φεστιβάλ, με τελευταίο το 1967 με το τραγούδι «Καλώς όρισες έρωτα», για το οποίο έλαβε το πρώτο βραβείο στο Φεστιβάλ Θεσσαλονίκης. Η πρώτη εμφάνισή της στο σινεμά έγινε το 1959 με την ταινία του Νίκου Τσιφόρου «Ο θησαυρός του μακαρίτη», όπου υποδύθηκε μια τραγουδίστρια. Καθιερώθηκε σε δραματικούς ρόλους, με παρτενέρ της στις περισσότερες ταινίες τον Νίκο Ξανθόπουλο. Ως τραγουδίστρια συστήθηκε στο γνωστό νυχτερινό κέντρο της εποχής «Η παλιά Αθήνα», όπου συνεργάστηκε με τον Μαρούδα και την Μπελίντα. Από τα πιο γνωστά τραγούδια που είχε ερμηνεύσει με τη βελούδινη φωνή της ήταν τα «Καλώς όρισες έρωτα» του Γιώργου Μουζάκη, «Χτύπα καρδιά μου» και «Πινακωτή».