Οι γνωστές αγιάτρευτες αυταπάτες

Διάβαζα χθες τις γνωστές δηλώσεις του μπασκετμπολίστα Νίκου Παππά που αποκάλυψε σε συνέντευξή του πως δεν τον ενδιαφέρει (;) πλέον να κατεβεί υποψήφιος δήμαρχος της Αθήνας με τον ΣΥΡΙΖΑ. Οπως είπε: «Η πολιτική μπήκε σαν ιδέα στο μυαλό μου τώρα τελευταία. Αυτό που έχω αντιληφθεί είναι ότι δεν είναι τόσο αγνό και αυτό το περιβάλλον. Είναι λίγο τοξικό για μένα. Ο μόνος λόγος που ήθελα να το κάνω, ήταν επειδή ήθελα να προσφέρω χωρίς την παραμικρή ιδιοτέλεια. Εντάξει υπάρχει ακόμα δρόμος για την υλοποίησή του, θα δούμε αν θα το κάνω» και συνέχισε: «Ο κύριος Αλέξης Τσίπρας με στήριξε δημόσια. Από κει και πέρα ο ΣΥΡΙΖΑ είναι ένα κόμμα με το οποίο ουδέποτε είχα κάποια αλληλεπίδραση στο παρελθόν. Μάλιστα διάφορες κινήσεις τους δεν με εξέφραζαν απόλυτα». Ο ιστορικός του μέλλοντος δεν θα το καταγράψει ποτέ, αλλά άθελά του ίσως ο Νίκος Παππάς έβαλε το τελευταίο καρφί στον Τσίπρα την ώρα που αυτός ήταν στον σταυρό του πολιτικού μαρτυρίου του. Ηταν σαν να λέει ο Παππάς «κύριοι είμαι περισσότερο σοβαρός από τον ΣΥΡΙΖΑ και για αυτό δεν θα κατεβώ για δήμαρχος»…

Εξέλιξη
Είδα κάτι συμβολικό σε αυτή την ιστορία. Η απόφαση να κατεβεί ως υποψήφιος δήμαρχος με τη σημαία του ΣΥΡΙΖΑ ο καλός μπασκετμπολίστας μαρτυρά την κούραση και τη σύγχυση του Τσίπρα τον τελευταίο καιρό. Θυμίζω πως δεν υπήρχε μια απλή δήλωση στήριξης μιας πιθανής προσπάθειας του αθλητή να διεκδικήσει τον Δήμο Αθηναίων, αλλά μια κανονική παρουσίαση της υποστήριξής του στην Κεντρική Επιτροπή του κόμματος! «Στον Δήμο της Αθήνας είμαστε σε θέση να ανακοινώσουμε την υποστήριξή μας σε μια προσπάθεια που ήδη έχει ξεκινήσει να συγκροτηθεί ένα πλατύτερο μέτωπο συσπείρωσης για την αλλαγή στον Δήμο», είχε πει ο Τσίπρας στις 9 Απριλίου τονίζοντας και τα εξής: «Η επιθυμία του γνωστού διεθνούς καλαθοσφαιριστή του Παναθηναϊκού, παλιότερα και της ΑΕΚ, του Νίκου Παππά να ηγηθεί μιας προσπάθειας που στόχο έχει την επικράτησή του στις δημοτικές εκλογές είναι μια πολύ θετική εξέλιξη. Το επόμενο διάστημα θα ενθαρρύνουμε και θα συμβάλουμε να γίνει πράξη μια τέτοια εξέλιξη με τη μέγιστη δυνατή συσπείρωση πολιτικών και αυτοδιοικητικών δυνάμεων, ώστε να πετύχουμε το τρίποντο της αλλαγής στον Δήμο της Αθήνας». Τονίζω την αναφορά στο τρίποντο γιατί μαρτυρά την πίστη στο εγχείρημα.

Αυταπάτες
Αναρωτιόντουσαν οι πάντες τις προηγούμενες μέρες γιατί ο Τσίπρας έκανε μια τόσο κακή προεκλογική καμπάνια. Μα κάποιος που θεωρεί ότι ο Νίκος Παππάς μπορεί να γίνει δήμαρχος Αθήνας, θα ήταν ποτέ δυνατόν να κάνει μια καλή προεκλογική εκστρατεία; Η στήριξη του διεθνούς μπασκετμπολίστα ως υποψήφιου δημάρχου και η ελπίδα του ότι αυτός θα βάλει και τρίποντο στις δημοτικές εκλογές (!) μαρτυρούν πως ο Τσίπρας δεν σταμάτησε ποτέ του να υποφέρει από αυταπάτες…

Σλούκας
Πριν απ’ τον Νίκο Παππά ένας άλλος μπασκετμπολίστας είχε απασχολήσει την επικαιρότητα: αναφέρομαι στον Κώστα Σλούκα. Στην προκειμένη περίπτωση η είδηση που έκανε τον Σλούκα πρωταγωνιστή της επικαιρότητας δεν έχει να κάνει με την αναμενόμενη απάντησή του για το αν θα συνεχίσει ή όχι στον Ολυμπιακό, αλλά με την ανακοίνωση πως δεν θα πάρει μέρος στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα που θα γίνει στις Φιλιππίνες και στην Ιαπωνία και θα ξεκινήσει στα τέλη του Αυγούστου που έχουμε μπροστά μας.

Αρνηση
Οι έλληνες μπασκετμπολίστες αφήνουν σχετικά γρήγορα την εθνική ομάδα: πριν από τον Σλούκα έκαναν το ίδιο ο Διαμαντίδης κι ο Σπανούλης και άλλοι πολλοί. Ο Σλούκας άφησε να εννοηθεί πως η απόφασή του δεν αφορά συνολικά την Εθνική, αλλά ειδικά το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Πολλοί είπαν πως αυτό έχει να κάνει με το γεγονός ότι από την περσινή συμμετοχή του με την Εθνική στο Ευρωπαϊκό Πρωτάθλημα αποκόμισε έναν τραυματισμό που τον ταλαιπώρησε πολύ μέσα στη σεζόν. Οσο όμως οι μέρες περνούν αρχίζει να φουντώνει μια φήμη που μπορεί από μόνη της να αποτελεί εξήγηση και για την άρνηση του Σλούκα: αναφέρομαι στην υπαρκτή πιθανότητα να λείψει από την Εθνική και τις υποχρεώσεις της στις Φιλιππίνες και την Ιαπωνία και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο. Μάλιστα αν αυτό συμβεί δεν θα έχει να κάνει με κάποια άρνηση των Μιλγουόκι Μπακς να του επιτρέψουν τη συμμετοχή, αλλά με το ότι ο Γιάννης πονάει στο γόνατο. Για την ακρίβεια δεν έχει απαλλαγεί από τους πόνους που του στέρησαν τη συμμετοχή σε κάποια ματς των play offs του ΝΒΑ τα οποία ως γνωστόν ολοκληρώθηκαν για τους Μπακς άδοξα.

Κομμένα
Για τη διάθεση του Αντετοκούνμπο να παίξει στην Εθνική μας δεν υπάρχει πιστεύω η παραμικρή συζήτηση: μετά το τέλος των υποχρεώσεών του στο ΝΒΑ ο Γιάννης είναι συνεχώς στην Ελλάδα κι ασχολείται με τις φιλανθρωπικές του δράσεις – κι όχι για να πάει π.χ. στη Μύκονο να χαρεί τη νυχτερινή ζωή της. Το ίδρυμά του κάνει πολλά και μοναδικά κι ο ίδιος χαίρεται την παρουσία του στη χώρα μας όσο ποτέ: είδε τους τελικούς του πρωταθλήματος ανάμεσα στον Ολυμπιακό και στον ΠΑΟ, έφαγε σουβλάκια στον Βύρωνα γιατί είναι ένας από ματς, τραγούδησε τις προάλλες το «Κομμένα πια τα δανεικά» με τον Αντώνη Ρέμο στη Γλυφάδα. Αλλά αν το γόνατο πονάει κανείς δεν μπορεί να του ζητήσει να ρισκάρει με την Εθνική μας. Τι μπορεί να κάνει η Εθνική μας χωρίς τον Γιάννη; Πολύ λίγα πράγματα – αν ο Σλούκας την απουσία του παίκτη τη γνωρίζει είναι απλά ο πρώτος που κατάλαβε πως στη συγκεκριμένη περίπτωση το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα θα είναι μια σταύρωση χωρίς ανάσταση. Μακάρι να κάνω λάθος, αλλά την απόφαση του Σλούκα θα την ακούσουμε κι από άλλους. Και γιατί στην Εθνική τα παιδιά που έχουν περάσει τα 32 δεν είναι και λίγα…

Σίριαλ
Αφού πιάσαμε το μπάσκετ κλείνω καταθέτοντας τον τεράστιο θαυμασμό μου για τη δημοσιογραφική κάλυψη της ιστορίας του σπουδαίου Κέβιν Πάντερ σε πανευρωπαϊκό επίπεδο. Σε μια εβδομάδα μάθαμε πως ο παίκτης δεν θα συνεχίσει στο Βελιγράδι, πως ο ΠΑΟ του έκανε μια τεράστια πρόταση, πως ο Αμερικανός διάλεξε τελικά την Μπαρτσελόνα κι ας του έδινε χρήματα λιγότερα. Και χθες, αφού στην Ελλάδα και στην Ισπανία είχαμε διαβάσει όλες τις λεπτομέρειες των επαγγελματικών επιλογών του, ο Πάντερ ανακοίνωσε πως θα συνεχίσει στην Παρτιζάν: η «βέβαιη φυγή» του και η «μεταγραφή» του θα έχουν πάντα μια θέση στα μεγάλα καλοκαιρινά σίριαλ. Που λέγονται και παραμύθια…