Φουντώνει η μάχη για την ηγεσία {CR}της Κεντροαριστεράς

Για πρώτη φορά στα μεταπολιτευτικά χρονικά, οι εκλογές της 25ης Ιουνίου δεν έχουν μόνο διακύβευμα το ποιος θα κόψει πρώτος το νήμα και θα αναλάβει τη διακυβέρνηση της χώρας. Το αποτέλεσμα της περασμένης Κυριακής ανοίγει, καθαρά πια, μια άλλη συζήτηση, για το ποιος θα θεωρείται επί της ουσίας αξιωματική αντιπολίτευση. Σε βάθος χρόνου, ανοίγει μια ακόμα, αυτή για τα ηνία της Κεντροαριστεράς: για πρώτη φορά από το 2012, η διαφορά ανάμεσα στον ΣΥΡΙΖΑ και στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ έχει πέσει σε μονοψήφιο, επιτρέποντας στη Χαριλάου Τρικούπη να μιλάει για ανατροπή των συσχετισμών χωρίς να κατηγορείται για μικρομεγαλισμό. Από την άλλη, ο ΣΥΡΙΖΑ πέρασε δέκα χρόνια με τη σιγουριά των μεγάλων ποσοστών και βρίσκεται πλέον σε αναβρασμό – γνωρίζει πως θα πρέπει να δουλέψει σκληρά τις επόμενες τριάντα μέρες για να αποδείξει πως δεν είναι διάττων αστέρας της κρίσης, αλλά αποτελεί ακόμα εν δυνάμει κυβερνητικό κόμμα. Στην ουσία, οι δύο πλευρές αξιοποιούν το ίδιο επιχείρημα, λένε στους προοδευτικούς ψηφοφόρους πως η ΝΔ δεν πρέπει να είναι παντοδύναμη στην επόμενη Βουλή. Το ζήτημα, επί της ουσίας, είναι η πλειοψηφία του κοινού τους ακροατηρίου να αποφασίσει ποιος από τους δύο μπορεί πιο εύκολα να παίξει αυτόν τον ρόλο του αναχώματος.

Η ΧΑΡΙΛΑΟΥ ΤΡΙΚΟΥΠΗ. Η ευκαιρία που βλέπει το επιτελείο του Ανδρουλάκη αποτελεί τη μεγαλύτερη που είχε το ΠΑΣΟΚ από την εποχή της εκλογικής του πτώσης. Αποδίδεται αφενός στην ανανέωση του στελεχικού δυναμικού, που τράβηξε μια καθαρή διαχωριστική γραμμή από επιλογές του παρελθόντος, και αφετέρου στη συσπείρωση όλων των φυλών του κόμματος που δούλεψαν για το καλύτερο αποτέλεσμα. Στη Χαριλάου Τρικούπη, θεωρούν πια δεδομένο πως οι πολίτες δεν θα τους κρίνουν για τις πασοκικές αποφάσεις της περασμένης δεκαετίας, αλλά για τις θέσεις που έχουν σ’ αυτήν την εκλογική αναμέτρηση, για τις θέσεις και τις προτάσεις τους, αλλά και γιατί υπερτερούν στη σύγκριση με τον ΣΥΡΙΖΑ – η πασοκική «γραμμή» στηρίζεται ακριβώς στις αντιθέσεις του ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ με τον ΣΥΡΙΖΑ, χαρακτηρίζοντας επί της ουσίας την αξιωματική αντιπολίτευση ανεπαρκή να αντιμετωπίσει τη ΝΔ. Στο ΠΑΣΟΚ το παίζουν ήδη το χαρτί της αξιοπιστίας, γνωρίζοντας πως, σ’ αυτή την φάση, αυτή είναι η μεγαλύτερη αδυναμία της Κουμουνδούρου: «Η αξιωματική αντιπολίτευση δεν έκανε σωστά τη δουλειά της. Εχω χρέος, αυτή η παράταξη να γίνει ο ισχυρός αξιόπιστος προοδευτικός πόλος. Δεν μπορούμε να πηγαίνουμε σε μια μάχη δυνάμεων, οι οποίες δεν επενδύουν στην ελπίδα και στο στρατηγικό σχέδιο, αλλά στον φόβος του χθες» είπε χαρακτηριστικά ο Ανδρουλάκης (ΑΝΤ1). Και παράλληλα όλα τα στελέχη το ένα μετά το άλλο κλείνουν τη συζήτηση της όποιας συνεργασίας σε περίπτωση που δεν επιτευχθεί αυτοδυναμία από τη ΝΔ, γνωρίζοντας πως κι αυτή είναι μια παράμετρος που θα ληφθεί υπόψη από τους κεντροαριστερούς ψηφοφόρους.

Η ΚΟΥΜΟΥΝΔΟΥΡΟΥ. Στον ΣΥΡΙΖΑ ξεκινούν με το μειονέκτημα μιας βαριάς ήττας, η οποία δεν έχει ακόμα κατακαθίσει στο εσωτερικό και δημιουργεί βραδύτητα στην εκκίνηση της προεκλογικής εκστρατείας. Παίρνοντας ως δεδομένο πως το ατού του κόμματος τόσα χρόνια ήταν ο ίδιος ο Αλέξης Τσίπρας, το κόμμα βρίσκεται στην πρωτόγνωρη θέση, για πρώτη φορά από την ανάληψη της ηγεσίας από εκείνον, ο ίδιος να βγαίνει με λαβωμένο προφίλ από την εκλογική αναμέτρηση. Μπορεί ο ΣΥΡΙΖΑ να ανατρέψει το κλίμα που έχει δημιουργηθεί αυτό το διάστημα; Η θεωρία λέει πως η συσπείρωσή του δεν πρέπει να θεωρείται απίθανη – καθώς ο ένας μήνας προεκλογικής εκστρατείας είναι πολύ πυκνός, τα γεγονότα εναλλάσσονται γρήγορα και δεν είναι λίγοι εκείνοι στην Κουμουνδούρου που θεωρούν πως αυτή η μάχη έχει επιβιωτικό χαρακτήρα για το κόμμα. Οι αντίπαλοί του δεν υποτιμούν τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ, τον οποίο χαρακτηρίζουν «πολιτικό ζώο» με ένστικτο αυτοσυντήρησης, που θα παίξει όσο καλύτερα μπορεί, με ό,τι χαρτιά έχει στα χέρια του, «ακόμα κι αν το κάνει μόνο για την υστεροφημία του». Αυτό, εξηγούν, φάνηκε και στην ομιλία του στην Κεντρική Επιτροπή του ΣΥΡΙΖΑ – όπου, ακολουθώντας πασοκικές πεπατημένες, συζήτηση (και πιθανή εσωστρέφεια που αυτή φέρνει μετά από μια μεγάλη ήττα) δεν υπήρξε, παρά μόνο η επίσημη «λήξη πένθους» από τον ίδιο τον Τσίπρα. «Ο πρόεδρος του ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει ημερομηνία λήξης» λένε ήδη στα τηλεοπτικά πάνελ τα στελέχη της αξιωματικής αντιπολίτευσης, για να αναδείξουν την άρρηκτη σχέση που υπάρχει ακόμα ανάμεσα στη φυσιογνωμία του κόμματος και τη φυσιογνωμία του Τσίπρα – και, μαζί, να αρχίσουν να αποδομούν την εικόνα μιας ακόμα επικείμενης συντριβής, στην οποία ποντάρουν στο ΠΑΣΟΚ-ΚΙΝΑΛ για να προσεγγίσουν τους ενδιάμεσους προοδευτικούς ψηφοφόρους.

ΑΛΛΑΓΗ ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ. Για τη μάχη της Κεντροαριστεράς, η Κουμουνδούρου φαίνεται πως προβαίνει σε διορθωτικές κινήσεις. Το προηγούμενο διάστημα, ώσπου να κλείσει και η κάλπη της Κυριακής, τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ και ο ίδιος ο Τσίπρας είχαν επιλέξει να μην απαντούν στις επιθέσεις που δέχονταν από την πλευρά του ΠΑΣΟΚ και του ΚΚΕ, ακολουθώντας την τακτική των συνεργασιών στο πλαίσιο της απλής αναλογικής. Η «γραμμή» αλλάζει: παρότι ο ΣΥΡΙΖΑ επιμένει σε μονομέτωπο απέναντι στη ΝΔ, ο Τσίπρας ξεκαθάρισε πως «δεν θα γυρνάει το μάγουλο» όταν δέχεται επίθεση – η τακτική φάνηκε την ίδια μέρα, με την ανακοίνωση της Κουμουνδούρου για τα δύο στελέχη του ΠΑΣΟΚ που μίλησαν για συνεργασία με τη ΝΔ, προτού ο Ανδρουλάκης «κλείσει» τη συζήτηση. Χαρακτηριστικά, ο Τσίπρας μίλησε για την επιστροφή σε έναν «βολικό δικομματισμό», υπενθυμίζοντας πως ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι κόμμα διαμαρτυρίας, ούτε «συμπλήρωμα σε κυβερνήσεις της Δεξιάς».