Για την Ουκρανία, τις αμβλώσεις, τον Τζορτζ Φλόιντ

^«Είναι μια δύσκολη εποχή για την αμερικανική δημοσιογραφία» έγραφε χθες ο «Economist» στη στήλη «Espresso». «Η εμπιστοσύνη των πολιτών προς τα ΜΜΕ συρρικνώνεται: πάνω από το 80% των Αμερικανών θεωρούν τα fake news μεγάλο πρόβλημα, σύμφωνα με την εταιρεία Pew. Και ορισμένοι θεωρούν τις ειδήσεις υπερβολικά καταθλιπτικές. Περίπου οι μισοί δεν έχουν καμία πίστη στην αμεροληψία τους».

Παρ’ όλα αυτά η δημοσιογραφία που στέκεται στο ύψος των περιστάσεων, καλύπτει τα γεγονότα – του Χάρολντ Μακμίλαν -, παίρνει θέση υπέρ όσων δεν έχουν φωνή, μπορούν να έχουν θετικό αντίκτυπο στην εποχή τους. Το αποδεικνύει η χθεσινοβραδινή απονομή των Βραβείων Πούλιτζερ.

Ρεπορτάζ

Σχεδόν το περιμέναμε ότι η συντακτική ομάδα των «New York Times» θα διακρινόταν στην κατηγορία των διεθνών ειδήσεων: «για την ατρόμητη κάλυψη της ρωσικής εισβολής στην Ουκρανία, που συμπεριλάμβανε μία έρευνα οκτώ μηνών για τους θανάτους στην Μπούτσα και τη ρωσική μονάδα υπεύθυνη για τις δολοφονίες».

Η συντακτική ομάδα της «Wall Street Journal», από την άλλη, διακρίθηκε με το βραβείο ερευνητικού ρεπορτάζ «για τη λεπτομερή καταγραφή της οικονομικής σύγκρουσης συμφερόντων ανάμεσα σε αξιωματούχους από 50 ομοσπονδιακούς οργανισμούς, αποκαλύπτοντας όσους αγόραζαν και πωλούσαν μετοχές, καθώς και άλλες παραβιάσεις δεοντολογίας από άτομα που είναι επιφορτισμένα με τη διασφάλιση του δημόσιου συμφέροντος». Στο τοπικό ή περιφερειακό ρεπορτάζ η Αννα Γουλφ από το «Mississippi Today» διακρίθηκε για μια αφήγηση σχετικά με έναν πρώην κυβερνήτη του Μισισιπή ο οποίος κατηύθυνε εκατομμύρια δολάρια από το ταμείο της κρατικής κοινωνικής πρόνοιας προς όφελος της οικογένειας και των φίλων του. Το βραβείο μοιράστηκε με τους ρεπόρτερ του AL. com από το Μπέρμιγχαμ που αποκάλυψαν τις παράνομες τακτικές της αστυνομίας της πόλης Μπρουκσάιντ για να διογκώσει τα έσοδά της. Η ανάμειξή τους οδήγησε στην παραίτηση του αρχηγού της αστυνομίας, σε τέσσερις νέους νόμους και σε αυστηρότερο κρατικό έλεγχο.

Η Καρολάιν Κίτσενερ της «The Washington Post» διακρίθηκε σε παναμερικανικό επίπεδο (National Reporting) για το ρεπορτάζ της σχετικά με τις πολύπλοκες συνέπειες μετά την επιβολή του νόμου κατά των αμβλώσεων μέσω της ιστορίας μιας έφηβης από το Τέξας που γέννησε δίδυμα, αφού της είχαν αρνηθεί την άμβλωση. Το βραβείο αφηγηματικού ρεπορτάζ κέρδισε o Eli Saslow της «Washington Post» για τις μαρτυρίες μεμονωμένων ατόμων από την περίοδο της πανδημίας, εθισμένων και αστέγων στις σύγχρονες ΗΠΑ. Σημαντική και η διάκριση της Andrea Long Chu του «New York magazine» στην πολύπαθη κατηγορία της Κριτικής για τις εμπεριστατωμένες κριτικές βιβλίου. Στην κατηγορία της φωτογραφίας διακρίθηκε για άλλη μια φορά η ομάδα του Associated Press για τις εικόνες που αποτύπωσε κατά τις πρώτες εβδομάδες του πολέμου στην Ουκρανίας, ειδικά από την καταστροφή της Μαριούπολης, αλλά και την αντίσταση των Ουκρανών.

Τέχνες

Στην κατηγορία του μυθιστορήματος το βραβείο μοιράστηκαν το μυθιστόρημα «Η παρακαταθήκη» του Ερνάν Ντίας (κυκλοφορεί στα ελληνικά από τις εκδόσεις Μεταίχμιο σε μετάφραση Κάλλιας Παπαδάκη) και το «Demon Copperhead» της Μπάρμπαρα Κίνγκσολβερ. Η «Παρακαταθήκη» είναι ένα βιβλίο για την εξουσία, τον πλούτο και την αλήθεια με φόντο την Αμερική του κραχ του 1928 («η μυθοπλασία, η αναπαράσταση και η λογοτεχνία έχουν τη δύναμη να διαμορφώνουν και να αλλάζουν την πραγματικότητα» έλεγε ο συγγραφέας του στον Δημήτρη Δουλγερίδη, σε συνέντευξη που φιλοξένησαν «ΤΑ ΝΕΑ», 4 Μαρτίου 2023), ενώ το «Demon Copperhead» μια νέα ματιά στο κλασικό «Ντέιβιντ Κόπερφιλντ» του Ντίκενς με ήρωα ένα τα Απαλάχια Ορη. Από τις βιογραφίες, βραβεύτηκε το «G – Man: J. Edgar Hoover and the Making of the American Century» της Μπέβερλι Γκέιτζ, μια βαθιά ματιά στην ιστορία του διαβόητου διευθυντή του FBI.

Στην ενότητα της ποίησης, τιμήθηκε το «Then the War: And Selected Poems, 2007-2020» του Καρλ Φίλιπς, μια συλλογή στίχων που καταγράφει την αμερικανική κουλτούρα καθώς η χώρα αγωνίζεται να κατανοήσει την πολιτική, τη ζωή στον απόηχο της πανδημίας και τη θέση της στην μεταβαλλόμενη παγκόσμια κοινότητα. To βιβλίο «Freedom’ s Dominion: Α Saga of White Resistance to Federal Power» του Τζέφερσον Κόουι, ξεχώρισε στην κατηγορία της ιστορίας. Αποτελεί μια αφήγηση για την κομητεία της Αλαμπάμα τον 19ο και 20ο αιώνα που διαμορφώθηκε από την αποικιοκρατία και τη δουλεία, θίγοντας τη λευκή κυριαρχία. Παρόμοιες αναφορές κάνει και το βιβλίο «His name is George Floyd: One man’ s life and the struggle for racial Justice» των Ρόμπερτ Σάμουελς και Τολούς Ολορουνίπα που ξεχώρισε ως καλύτερο έργο μη μυθοπλασίας. Πρόκειται για ένα καθηλωτικό πορτρέτο ενός απλού ανθρώπου, του οποίο ο βίαιος θάνατος το 2020 πυροδότησε ένα διεθνές κίνημα για κοινωνική αλλαγή και του οποίου η περίπλοκη προσωπική ιστορία ήταν άγνωστη. Μια αφήγηση για την ενηλικίωση μέσα από το πρίσμα των νεανικών φιλιών αλλά και τυχαίων πράξεων βίας που μπορούν ν’ αλλάξουν ξαφνικά και οριστικά τη λογική των προσωπικών αφηγήσεων, είναι το βιβλίο «Stay true» του Χουά Χου που ξεχώρισε στην κατηγορία της αυτοβιογραφίας.

Ως καλύτερο θεατρικό έργο, η επιτροπή των Πούλιτζερ επέλεξε το «English» της Σανάζ Τούσι, για τέσσερις ενήλικες Ιρανούς που προετοιμάζονται να δώσουν εξετάσεις αγγλικών σ’ ένα σχολείο στην Τεχεράνη, μια κίνηση που μπορεί ν’ αλλάξει την ταυτότητά τους και να φέρει κοντά τους μια νέα ζωή. Στη μουσική, βραβεύτηκε το «Omar» των Ριάνον Γκίντενς και Μάικλ Αμπελς, μια όπερα που έκανε πρεμιέρα τον περσινό Μάιο στο φεστιβάλ Spoleto και κάνει αναφορά στους σκλάβους που μεταφέρθηκαν στη Βόρεια Αμερική από μουσουλμανικές χώρες.