Πολύ λάδι σε μια μεγάλη φωτιά

Στην τρίτη αγωνιστική των playoffs δεν υπήρξαν εκπλήξεις. Η ΑΕΚ πέρασε με νίκη (0-1) από τον Βόλο, όπως όλοι περίμεναν. Ο Ολυμπιακός κέρδισε στο Γ. Καραϊσκάκης τον ΠΑΟΚ (3-1) – έκπληξη ήταν η ήττα του στο ματς της κανονικής περιόδου, ίσως και η απόδοσή του την Τετάρτη το βράδυ, όχι όμως το αποτέλεσμα. Οπως δεν ήταν έκπληξη και η νίκη του ΠΑΟ επί του Αρη (0-1). Στο Κλ. Βικελίδης τον κέρδισε και στο πρωτάθλημα. Αν κάτι άφησε η αγωνιστική είναι κάμποσες απορίες για τη συνέχεια.

ΑΕΚ

Η ΑΕΚ κέρδισε στον Βόλο κάνοντας την πιο κυνική φετινή της εμφάνιση. Ο Βόλος εδώ και λίγο καιρό παίζει πολύ κλειστά διότι στα playoffs  αντιμετωπίζει μόνο ομάδες δυνατότερές του. Η τακτική του μετάλλαξη έχει ξεκινήσει εδώ και καιρό: παίζει σαν να θέλει να δείξει πως ξέρει και να παίζει άμυνα. Πλην, όμως, από τον Ολυμπιακό στον Βόλο δέχτηκε τρία γκολ. Η δυσκολία που έδειξε η ΑΕΚ απέναντι στην άμυνα της ομάδας του Μπράτσου είναι παράξενη για τα φετινά δεδομένα της. Ειπώθηκε πως η χαλαρότητά της οφείλεται στο ότι προηγήθηκε νωρίς. Ο Πινέδα άνοιξε το σκορ πριν από το δεκάλεπτο. Δεν το δέχομαι. Η ΑΕΚ, όποτε προηγήθηκε νωρίς φέτος, έβαλε πολλά γκολ. Αν αυτή τη φορά δεν το έκανε είναι γιατί κυρίως στο δεύτερο ημίχρονο έμοιαζε άδεια και κουρασμένη. Δεν χωρά αμφιβολία πως είχε δώσει την Κυριακή μια μάχη στην Τούμπα κι αυτό ίσως άδειασε τις μπαταρίες της. Πλην, όμως, αυτό δεν αποτελεί λόγο πανηγυρισμών. Εβδομάδες με τρία ματς θα υπάρξουν στα playoffs κι άλλες. Αν η ΑΕΚ «αδειάζει» τόσο εύκολα, η πρωτιά της στη βαθμολογία θα αμφισβητηθεί. Και το πρόγραμμά της, που τώρα είναι βολικό (την Κυριακή περιμένει τον Αρη ενώ ο δεύτερος ΠΑΟ υποδέχεται τον τρίτο Ολυμπιακό), σίγουρα θα ξανασκληρύνει.

Παναθηναϊκός

Αν στην ΑΕΚ η ερώτηση έχει να κάνει με τις αντοχές, στον ΠΑΟ είναι μυστήριο το αν οι βασικοί του παίκτες μπορούν να ανεβάσουν την απόδοσή τους. Ο Ιβάν Γιοβάνοβιτς είπε ότι κανείς και για καμία ομάδα στον κόσμο δεν μπορεί να ισχυριστεί πως αυτή περνάει κρίση επειδή δεν κέρδισε ένα ματς – η αναφορά του είχε να κάνει με όσα γράφτηκαν μετά την ισοπαλία με τον Βόλο. Πλην, όμως, ο τρόπος που κερδίζει ο ΠΑΟ είναι ένα μόνιμο θέμα συζήτησης. Στο Κλ. Βικελίδης τα κατάφερε κάνοντας τρεις-τέσσερις ευκαιρίες. Με τον απογοητευτικό Αρη τού έφταναν, διότι η καλή του ανασταλτική λειτουργία τού το επέτρεψε. Αλλά μπορεί με ένα τόσο φτωχό παραγωγικό παιχνίδι να κερδίσει τα ντέρμπι που ακολουθούν; Σίγουρα το να ξέρεις να κερδίζεις με 1-0 είναι χρήσιμο. Τα ελληνικά ντέρμπι είναι στρυφνά και κλειστά ματς. Αλλά ο ΠΑΟ ντέρμπι δεν κερδίζει από τον περασμένο Οκτώβριο, όταν κέρδισε στην Τούμπα με πρωταγωνιστή τον Αϊτόρ. Είμαι βέβαιος ότι με τον Ολυμπιακό θα γίνει μια αληθινή κατάθεση ψυχής από όλους τους παίκτες του Γιοβάνοβιτς. Ομως μετά ακολουθούν ματς με τον ΠΑΟΚ και την ΑΕΚ και δεν ξέρω αν όλους αυτούς ο Παναθηναϊκός μπορεί να τους κερδίσει με 1-0. Το λέω γιατί μοιάζει να μην έχει άλλο τρόπο.

Ανιγκό

Και η νίκη της ημέρας, αυτή του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟΚ (με 3-1), στα μάτια μου γέννησε απορίες. Αυτός ο κανονικός, παραγωγικός και ψυχωμένος Ολυμπιακός, που πέτυχε τρία γκολ στο δεύτερο ημίχρονο έχοντας χάσει τέσσερα-πέντε στο πρώτο, βρήκε (επιτέλους…) έναν τρόπο παιχνιδιού και λειτουργίας στον οποίο θα στηριχθεί ή ό,τι είδαμε στο Γ. Καραϊσκάκης ήταν μια απλή αντίδραση μετά το στραβοπάτημα με τον Αρη; Και υπάρχει κι άλλη απορία. Το γεγονός ότι μετά την παραίτηση του Μίτσελ οι παίκτες του πρωταθλητή μοιάζουν να παίρνουν την ευθύνη της συνέχειας πάνω τους, είναι άραγε συνταγή επιτυχίας σε ένα ποδόσφαιρο που οι προπονητές είναι όλο και περισσότερο στρατηγοί και οι παίκτες όλο και περισσότερο στρατιώτες; Την Κυριακή στη Λεωφόρο, όπου ο Ολυμπιακός θα χρειαστεί και κάμποση στρατηγική, θα έχουμε μια πρώτη απάντηση.

Ενταση

Αντιθέτως δεν υπάρχει καμία απολύτως απορία για το τι επιδιώκει η ΕΠΟ κι όλοι αυτοί που παριστάνουν τους αρχιδιαιτητές: ο σκοπός τους μοιάζει να είναι όχι μόνο το πώς θα μεγαλώσει κι άλλο η ένταση στο πρωτάθλημα, αλλά και πώς θα «σκοτωθούν» μεταξύ τους ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ. Μόνο έτσι εξηγείται το γεγονός ότι για το ντέρμπι της Κυριακής δεν βρέθηκε αρχικά elite διαιτητής, αλλά αποφασίστηκε να ‘ρθει να το διευθύνει μια ακόμα γνωστή μας φυσιογνωμία, ο Κροάτης Γιόβιτς, διαιτητής ανάλογος με τον Νταμπάνοβιτς, τον Κουλμπάκοφ και τους άλλους «Ανατολικούς» που έχουν κάνει φέτος αθλιότητες. Ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ θύμωσαν με την επιλογή κι έβγαλαν χθες ανακοινώσεις εναντίον του αρχιδιαιτητή. Η ΕΠΟ για να καλύψει την ανεπάρκεια του Μπένετ απάντησε ότι υπήρχε διαθέσιμος ένας elite Ισραηλινός (ο Ορελ Γκρίνφιλν) αλλά ματαίωσε τον ερχομό του και ότι ο Γιόβιτς προέκυψε γιατί η γερμανική και η ιταλική ομοσπονδία, στις οποίες ο Μπένετ απευθύνθηκε, δεν είχαν διαθέσιμους διεθνείς διαιτητές. Η ανακοίνωση αποτελεί τη μεγαλύτερη απόδειξη ανικανότητας (;) του αρχιδιαιτητή. Ο Γκρίνφιλν ήταν μια έτσι κι αλλιώς κακή επιλογή αφού δεν προέρχεται από τα μεγάλα πρωταθλήματα, όπως οι ομάδες έχουν ζητήσει. Οσο για το αίτημα στους Γερμανούς και στους Ιταλούς, στο οποίο η ΕΠΟ αναφέρεται, απλά εκθέτει πιο πολύ τον Μπένετ. Εκτός από τις χώρες αυτές διαιτητές elite υπάρχουν και στην Αγγλία, την Ιταλία, την Ισπανία, την Ολλανδία, την Πορτογαλία κ.λπ. Γιατί δεν απευθύνθηκαν και σε αυτές;

Καβγάς

Η παρουσία του Γιόβιτς θα ήταν ρίσκο τεράστιο. Αργά χθες το βράδυ βρέθηκε (!) ξαφνικά elite διαιτητής, ο Ισπανός Ντελ Θέρο Γκράντε. Ακόμα χειρότερη από την αρχική επιλογή του διαιτητή Γιόβιτς είναι η υποψία πως όλα αυτά γίνονται για να τσακωθούν ο Ολυμπιακός και ο ΠΑΟ: ένας καβγάς τους θα βόλευε πολύ όσους θέλουν να αλλάξει η συζήτηση. Μια κακή διαιτησία σε ένα παιχνίδι τους θα είχε ως αποτέλεσμα να ανάψει φιτίλι παρατεταμένης έντασης: να έχουμε ανακοινώσεις, καβγάδες, εμπρηστικές δηλώσεις κ.λπ. και να μετατραπεί το πράγμα σε «πόλεμο» του Ολυμπιακού με τον ΠΑΟ. Ο μεγαλομέτοχος του ΠΑΟ Γιάννης Αλαφούζος χθες στα εγκαίνια των εργασιών για την κατασκευή του γηπέδου στον Βοτανικό είπε ότι η κυβέρνηση δεν έχει κάνει τίποτα για την αντιμετώπιση της διαφθοράς στο ποδόσφαιρο. Οταν αυτό το είπε ο πρόεδρος του Ολυμπιακού Βαγγέλης Μαρινάκης θεωρήθηκε από κάποιους υπερβολικός. Τώρα όλοι βλέπουν ότι κάτι δεν πάει καλά. Αλλά φοβάμαι πως είναι αργά…