ΗΧΟΔΥΝΑΜΑ

Μπετόβεν: Δεύτερο κοντσέρτο για πιάνο, Ραβέλ: Κοντσέρτο για πιάνο, Μάρθα Αργκεριχ, πιάνο, Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ, Λάχαβ Σάνι, Avanti Classics
Από αρκετές απόψεις, πρόκειται για έναν δίσκο με «ιστορικά» χαρακτηριστικά. Πρώτον, αυτή είναι η πρώτη δισκογραφική συνεργασία της Αργκεριχ με τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Ισραήλ, γεγονός εντυπωσιακό από μόνο του, όταν μιλάμε για μια σολίστ αυτού του διαμετρήματος και, κυρίως, αυτής της διάρκειας, που ηχογραφεί ακατάπαυστα από τα τέλη της δεκαετίας του ’60. Δεύτερον, είναι και η πρώτη ηχογράφηση του νέου εξαιρετικού ισραηλινού αρχιμουσικού Σάνι με την ίδια Ορχήστρα, της οποίας πρόσφατα ανέλαβε επικεφαλής. Ενα από τα σπουδαιότερα ταλέντα της γενιάς του στη διεύθυνση ορχήστρας, ο Σάνι είναι ήδη στο τιμόνι της σπουδαίας Φιλαρμονικής του Ρότερνταμ, όμως παράλληλα είναι πλέον και ο διάδοχος ενός από τους μακροβιότερους μαέστρους του 20ού αιώνα σε πόστο μεγάλης ορχήστρας: του Ζούμπιν Μέτα στο Τελ Αβίβ. Ο Μέτα είχε αναλάβει τη Φιλαρμονική Ορχήστρα του Τελ Αβίβ το 1977 και παρέμεινε διευθυντής της μέχρι το 2019, όταν και παραιτήθηκε, σε μεγάλη ηλικία, έπειτα από μία θητεία 42 ολόκληρων ετών. Στη διάρκεια αυτών των τεσσάρων δεκαετιών η φήμη τής ούτως ή άλλως κορυφαίας Ορχήστρας διατηρήθηκε και εξαπλώθηκε παγκοσμίως κρατώντας σταθερά μία από τις πρώτες θέσεις στην άτυπη «διεθνή ορχηστρική κατάταξη». Συνεπώς, η διαδοχή του ήταν μία δυσεπίλυτη εξίσωση με πολλούς «αγνώστους»: έπρεπε, πρώτα απ’ όλα, να είναι βέβαιο ότι η ποιότητα της Ορχήστρας θα διατηρηθεί. Επίσης, έπρεπε να διασφαλισθεί ότι θα υπάρξει ένας μαέστρος που θα μπορεί να αντέξει τη «σύγκριση» με τον απερχόμενο Μέτα, ο οποίος, αν και Ινδός, στο Ισραήλ είναι πλέον, όλες αυτές τις δεκαετίες, εξίσου αγαπητός όσο και στην ίδια του την πατρίδα. Ακόμα, έπρεπε να παρθεί η απόφαση αν θα δινόταν η ευκαιρία σε έναν νέο μουσικό να ξεκινήσει έχοντας μπροστά του άπλετη προοπτική ώστε να μπορεί να επαναληφθεί το ίδιο μοντέλο «γάμου» μεταξύ μαέστρου και Ορχήστρας ή όχι. Και, βέβαια, έπρεπε να τηρηθούν πλήθος από ισορροπίες μεταξύ πολλών σημαντικών μαέστρων που ασφαλώς θα έβλεπαν με μεγάλο ενδιαφέρον αυτή τη θέση.

Γέννημα θρέμμα του Τελ Αβίβ, ο 34χρονος Σάνι υπήρξε η απάντηση σε όλα αυτά – μία απάντηση που δικαίωσε αμέσως εκείνους που την έδωσαν. Αλλωστε, ήξεραν καλά τι έκαναν: ο Σάνι ανέβηκε για πρώτη φορά στο πόντιουμ της Φιλαρμονικής σε ηλικία 16 ετών και έκτοτε έχει δουλέψει μαζί της πάμπολλες φορές. Ηταν φυσική επιλογή. Οσοι δεν τον γνωρίζουν ακόμα, λόγω της πρόσφατης ανάδειξής του στο διεθνές μουσικό περιβάλλον, θα το πιστοποιήσουν αμέσως με αυτόν τον δίσκο, όπως ασφαλώς μπορούν να το κάνουν και με τους δύο προηγούμενους που έχει ηχογραφήσει με το Ρότερνταμ για τη WARNER. Είναι η επιτομή αυτού που αποκαλείται «φυσικό ταλέντο» στη διεύθυνση ορχήστρας. Ενας μαέστρος που όταν τον ακούς δεν σκέφτεσαι ότι θα ήταν δυνατόν κάτι να γινόταν διαφορετικά. Για την ακρίβεια, μάλλον δεν σκέφτεσαι τίποτα σχετικά με το πώς και το τι της ερμηνείας: η αίσθηση του πηγαίου και του αυθόρμητου που αναδύεται από τις αναγνώσεις του είναι τέτοια που φτάνει να θυμίζει τον συναρπαστικό Ιστβάν Κερτέζ περισσότερο από κάθε άλλον μεγάλο αρχιμουσικό.

Αυτός ο δίσκος δίνει την ευκαιρία να ακούσει κανείς όλα τα παραπάνω να ξετυλίγονται μπροστά του σε δύο μεταξύ τους ακραία διαφορετικά, πλην εξίσου σημαντικά, κοντσέρτα για πιάνο. Κάτι που δείχνει και το εύρος των δυνατοτήτων του μαέστρου, όπως φυσικά και της σολίστ και της Ορχήστρας, αν και αυτά είναι από πολλά χρόνια παγκοίνως γνωστά.