Ενα θρίλερ πριν από το εφετινό θρίλερ!

Κι όμως, δεν είναι το εφετινό πρωτάθλημα το μοναδικό με ένδυμα αγωνίας στην ιστορία. Την προηγούμενη φορά που τέσσερις ομάδες διεκδίκησαν τον τίτλο στην Ελλάδα ήταν τη σεζόν 1979-80. Στο πρώτο επαγγελματικό πρωτάθλημα στα χρονικά του ελληνικού ποδοσφαίρου, Ολυμπιακός, Αρης, Παναθηναϊκός και ΑΕΚ τερμάτισαν έχοντας δύο βαθμούς απόσταση ο πρώτος από τον τέταρτο (2-1-0 το σύστημα βαθμολόγησης τότε), με τους δύο πρώτους να ισοβαθμούν (από 47 βαθμούς συγκέντρωσαν) και να παίζουν μπαράζ στον Βόλο για την ανάδειξη του πρωταθλητή. Ο ΠΑΟ με την ΑΕΚ έφτασαν τους 45 βαθμούς.

Ο Ολυμπιακός νίκησε με 2-0 τον Αρη και κατέκτησε εκείνο το πρωτάθλημα που έμεινε στην ιστορία για τη συναρπαστική εξέλιξή του. Ο δε Παναθηναϊκός, μία ημέρα νωρίτερα από το μπαράζ της Μαγνησίας, έδωσε μπαράζ με την ΑΕΚ και νίκησε 1-0 εξασφαλίζοντας θέση στο Κύπελλο ΟΥΕΦΑ! Με αφορμή τη φετινή κούρσα όπου είναι και πάλι τέσσερις οι διεκδικητές (Παναθηναϊκός, ΑΕΚ, Ολυμπιακός και ΠΑΟΚ), τα «ΝΕΑ» απευθύνθηκαν σε σπουδαίους ποδοσφαιριστές του παρελθόντος, που πρωταγωνίστησαν σε εκείνη την αξέχαστη σεζόν και τους ζήτησε να αναμοχλεύσουν τη μνήμη τους.

ΕΛΕΥΘΕΡΑΚΗΣ
«Είχα υπογράψει στην ΑΕΚ και έπαιξα εναντίον της»
Το αέρινο στυλ παιχνιδιού του Κώστα Ελευθεράκη, έγινε αφορμή ώστε να του δοθεί το προσωνύμιο «ελάφι». Αγωνίστηκε για 12 χρόνια με τη φανέλα του Παναθηναϊκού ο οποίος τον απέκτησε αν και ο ανταγωνισμός ήταν μεγάλος καθώς τον ήθελαν τόσο ο Ολυμπιακός όσο και η ΑΕΚ. Με την πράσινη φανέλα έζησε σπουδαίες στιγμές, όπως ο τελικός του Κυπέλλου Πρωταθλητριών το 1971, η κατάκτηση τεσσάρων πρωταθλημάτων, δυο Κυπέλλων Ελλάδος και ενός Βαλκανικού Κυπέλλου στο οποίο μάλιστα σκόραρε στον τελικό.
«Η αλήθεια είναι ότι δεν θυμάμαι πολλές λεπτομέρειες από τότε. Αυτό που θυμάμαι πιο έντονα από εκείνη τη σεζόν είναι ότι ήμασταν μέχρι το τέλος σχεδόν μέσα στο κόλπο για το πρωτάθλημα. Ουσιαστικά όλα κρίθηκαν λίγες αγωνιστικές πριν από το τέλος όταν χάσαμε στο Καραϊσκάκη από τον Ολυμπιακό με 1-0 και μείναμε πίσω στη βαθμολογία. Ηταν πολύ ανταγωνιστικό πρωτάθλημα με τέσσερις σχεδόν ισοδύναμες ομάδες», λέει όσον αφορά στη μάχη του τίτλου και θα κάνει και την αποκάλυψή του στη συνέχεια.
«Πολύ έντονα στη μνήμη μου έχει μείνει επίσης το δικό μας μπαράζ με την ΑΕΚ για την τρίτη θέση που κερδίσαμε με 1-0 στο Καραϊσκάκη χάρη σε ένα γκολ του Ορε, αν θυμάμαι καλά. Σε αυτό το ματς μάλιστα έπαιζα έχοντας υπογράψει ήδη στην ΑΕΚ με την οποία αγωνίστηκα για μία χρονιά μέχρι να επιστρέψω στον Φωστήρα. Αυτό ήταν και το τελευταίο μου παιχνίδι με τον Παναθηναϊκό», σημείωσε στη συνέχεια, μία από τις μεγαλύτερες μορφές της ιστορίας του Παναθηναϊκού.

ΝΙΚΟΛΟΥΔΗΣ
«Ο άξιος Ολυμπιακός και η αδικημένη φουρνιά του Αρη»
Μπορεί να ανδρώθηκε ποδοσφαιρικά στη Θεσσαλονίκη και τον Ηρακλή, ωστόσο ο Τάκης Νικολούδης βίωσε τις μεγαλύτερες στιγμές της καριέρας του στην Αθήνα και τον Πειραιά όπου φόρεσε τις φανέλες της ΑΕΚ και του Ολυμπιακού. Από τους κορυφαίους μέσους όλων των εποχών στο ελληνικό ποδόσφαιρο, ο Νικολούδης υπήρξε πρωταγωνιστής σε σημαντικά ραντεβού που έμειναν για πάντα στην ιστορία. Ενα από αυτά ήταν και το μπαράζ του Ολυμπιακού με τον Αρη τον Μάιο του 1980. ‘Η και νωρίτερα ένα γκολ σε ντέρμπι με τον Παναθηναϊκό.
«Ηταν μία περίοδος που και ο Αρης ήταν πάρα πολύ καλός. Είχε μία ομάδα από παιδιά που έπαιξαν πάρα πολλά χρόνια ποδόσφαιρο. Σε εκείνο το μπαράζ ο Ολυμπιακός ήταν σε πολύ καλή μέρα, κατόρθωσε να σκοράρει, με την πιο εντυπωσιακή φάση του αγώνα όμως να είναι η απόκρουση του Αρβανίτη όταν πετάχτηκε στο γάμα και κράτησε το 0-0 στο πρώτο ημίχρονο. Το έργο μας έγινε πιο εύκολο μετά το γκολ του Κουσουλάκη, καθώς αυτόματα ο Αρης έχασε τον προσανατολισμό του και δεν μπορούσε να ανταπεξέλθει», θυμάται «ξεσκονίζοντας» τη μνήμη του και στη συνέχεια θα σταθεί στην απόρθητη τότε έδρα του Ολυμπιακού που ήταν και το μυστικό της επιτυχίας του σε εκείνο το πρωτάθλημα.
«Το μεγάλο πλεονέκτημα του Ολυμπιακού εκείνη τη χρονιά σε όλη την πορεία του, σε σχέση με τους άλλους διεκδικητές, ήταν η έδρα του η οποία ήταν φόβητρο», θα συμπληρώσει και πράγματι, είχε δίκιο. 16 νίκες και μόλις μία ισοπαλία, η οποία ήταν μάλιστα στη Χαλκίδα όπου είχε υποδεχτεί την ΑΕΚ ως γηπεδούχος λόγω τιμωρίας, ήταν ο εντός έδρας απολογισμός των Ερυθρόλευκων εκείνη τη σεζόν.

Σούπερ Γαλάκος
«Σημαντική ήταν και η συμβολή του Γαλάκου που είχε πετύχει πάρα πολλά γκολ και νομίζω ότι ο Ολυμπιακός ήταν η καλύτερη ομάδα γενικά εκείνη τη χρονιά και δίκαια κατέκτησε το πρωτάθλημα. Ηταν συνεχώς σε εγρήγορση και άξια κατέκτησε αυτόν τον τίτλο», θα συμπληρώσει, πριν εκφράσει κι ένα ειλικρινές παράπονο για τον αντίπαλο σε εκείνο το μεγάλο παιχνίδι, τον Αρη. «Απέναντι βέβαια ο Ολυμπιακός είχε και έναν Αρη που ήταν στην καλύτερη φάση του, με νέα παιδιά, με παιδιά που αδικήθηκαν μελλοντικά. Το κακό για τον Αρη είναι ότι δεν μπόρεσε να κρατήσει αυτή την ομάδα, αφού ουσιαστικά διέλυσε στη συνέχεια καθώς πολλοί παίκτες του έφυγαν σε άλλες ομάδες, όπως στον Ολυμπιακό κι έτσι άρχισε να παραπαίει. Ενώ είχε φτάσει να είναι ισάξιος τότε με τον Ολυμπιακό, μετά από εκείνο το παιχνίδι χάλασε αυτή η υπέροχη ομάδα του που ήταν η κορυφαία φουρνιά του Αρη».

ΡΑΒΟΥΣΗΣ
«Τα play offs, η μεγάλη διαφορά του τότε με το τώρα»
Για τον «Πετράν» της αμυντικής γραμμής της ΑΕΚ δεν χρειάζεται να ειπωθούν πολλά. Στυλοβάτης στα μετόπισθεν, μαζί με τον Λάκη Νικολάου έφτιαξαν ένα ωραίο αμυντικό δίδυμο. Ο Ραβούσης από το ’72 έως το ’84 έδινε μάχες στη Νέα Φιλαδέλφεια και γνώρισε στιγμές επιτυχημένες. Αργότερα δε, υπήρξε άμεσος συνεργάτης του Ντούσαν Μπάγεβιτς στην υπέροχη ΑΕΚ της δεκαετίας του ’90, ενώ ως πρώτος προπονητής το ’97 πανηγύρισε τίτλο στο «Γ. Καραϊσκάκης» στο Κύπελλο επί του Παναθηναϊκού.
«Τρομερά τα χρόνια που μου θυμίζεις. Εκείνη η ΑΕΚ ήταν πολύ δυνατή. Με τον Νικολάου, τον Μπάγεβιτς, τον Μαύρο, τον Μουσούρη, τον Ιντζόγλου, τον Αρδίζογλου και άλλους που δεν έρχονται άμεσα στο μυαλό. Η σεζόν ’79-’80 είχε αγωνία έως τη λήξη του πρωταθλήματος. Πού να φέρω στον νου λεπτομέρειες… Εχουν περάσει πάνω από 40 χρόνια. Ο Ολυμπιακός και ο Αρης έδωσαν μπαράζ στον Βόλο για τον πρωταθλητή. Και εμείς με τον Παναθηναϊκό στο Νέο Φάληρο για μια θέση στο ΟΥΕΦΑ. Ημασταν τιμωρημένοι, θέλαμε να εκτίσουμε την ποινή της μιας χρονιάς αποκλεισμού από τα ευρωπαϊκά Κύπελλα αλλά χάσαμε. Και «κουβαλήσαμε» την ποινή άλλη μια σεζόν. Δύο μπαράζ σε μια χρονιά. Φοβερό ήταν. Ο Δομάζος τον χειμώνα επέστρεψε στον Παναθηναϊκό, ο Τσάμης πήγε στην Κόρινθο και ο Νικολούδης στον Ολυμπιακό. Αλλά η ΑΕΚ βελτιώθηκε και αν θυμάμαι καλά ο Μάρτιος ήταν ο μήνας που μας πήγε πίσω και φέραμε όχι καλά αποτελέσματα», τονίζει ο παλαίμαχος μπακ.
Οντως, ο τρίτος μήνας του έτους έμοιαζε τότε, το ’80, με απόλυτη καταστροφή για την ΑΕΚ. Εντός 1-1 με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Ισοπαλία 0-0 με τον Πανιώνιο στη Νέα Σμύρνη. Στη Νέα Φιλαδέλφεια 2-2 με την Παναχαϊκή και ήττα (0-3) από τον Ηρακλή στη Θεσσαλονίκη.
«Και τότε ήταν συναρπαστικό το πρωτάθλημα αλλά και τώρα που το διεκδικούν ξανά τέσσερις ομάδες. Η διαφορά είναι στα play offs γιατί έχουμε συνέχεια ντέρμπι. Κάθε αγωνιστική. Τότε, εκείνη την περίοδο, μέσα σε μια Κυριακή μπορούσες να πας από την πρώτη θέση στην τρίτη. Απίστευτες εναλλαγές. Αλλη διαφορά; Οι μικροί είχαν γερές έδρες, δεν μπορούσες εύκολα να περάσεις. Πήγαινες στην Καβάλα, τη Δράμα, την Πάτρα και την Κρήτη και ήταν δύσκολα πολύ τα παιχνίδια. Ασε τους αγωνιστικούς χώρους. Κακές οι συνθήκες. Τώρα, ευτυχώς, όλα έχουν βελτιωθεί και αυτό μετρά πολύ για τους ποδοσφαιριστές που αγωνίζονται. Τα γήπεδα είναι καλύτερα», κατέληξε ο Πέτρος Ραβούσης.

ΒΕΝΟΣ
«Βλέπω στον ύπνο μου το ματς με τον Ηρακλή»!
Ιστορία ολόκληρη είναι για τον Αρη ο Γιάννης Βένος. Πιστός στην ομάδα, με την έννοια πως ποτέ δεν φόρεσε άλλη φανέλα στη μεγάλη κατηγορία αυτός ο τόσο καλός στα νιάτα του κεντρικός αμυντικός. Ο Βένος αγωνίστηκε δίπλα στον Φοιρό στο κέντρο της άμυνας του Αρη και ήταν στην ομάδα από το 1973 έως το ’84. Συνεχείς σεζόν και πολύ καλές για την ομάδα.
«Μόνο το πρωτάθλημα του ’80 ήταν συναρπαστικό; Τότε, πολλές φορές είχαμε μάχη για την πρωτιά αλλά ναι, το ’80 την κυνήγησαν τέσσερις ομάδες. Ο Αρης εκείνα τα χρόνια, σχεδόν μια τετραετία, ήταν κοντά στην κορυφή αλλά δεν τα καταφέραμε. Ισως να έπρεπε να είχαμε κατακτήσει τίτλο, ίσως άλλοι λόγοι να έφταιξαν… Υπήρξε ένας κορμός παικτών, παίζαμε χρόνια μαζί, ήμασταν ώριμοι και σταθεροί σε απόδοση, με πάθος και διάθεση όλοι μας», τονίζει ο Βένος. Και συνεχίζοντας, λες και αστράφτει! «Ο Αρης βρισκόταν μπροστά στη βαθμολογία για μεγάλο διάστημα εκείνης της περιόδου. Αλλά νομίζω τέσσερις αγωνιστικές πριν από το τέλος της σεζόν υποδεχόμαστε τον Ηρακλή. Δεν ήταν κάτι το ιδιαίτερο εκείνη τη χρονιά ο Ηρακλής. Φέρνουμε ισοπαλία στο Χαριλάου. Χάνουμε έναν πολύτιμο βαθμό. Μας κόστισε πολύ αυτό. Σκέψου ότι ακόμη, δεκαετίες μετά, αυτό το ματς το βλέπουμε στον ύπνο μας εγώ και οι συμπαίκτες μου! Θέλεις να φτάσεις στον τίτλο και να χάνεις βαθμό, να φέρνεις ισοπαλία στην έδρα σου; Ε, όχι, αυτό δεν γίνεται. Δεν μπορεί να συμβεί. Νικάς τέτοιους αγώνες πάση θυσία».
Παύση. Μικρή. Γιατί μετά το κρίσιμο εκείνο παιχνίδι στην κανονική περίοδο, ακολούθησε το μπαράζ για τον τίτλο απέναντι στον Ολυμπιακό. Ο Γιάννης Βένος με την πλούσια εμπειρία και προσφορά, λέει τα ακόλουθα για τη μεγάλη χαμένη ευκαιρία: «Στην ομάδα ξέραμε πως ο Ολυμπιακός είχε πλεονέκτημα αφού διέθετε πάγκο και παραπάνω παίκτες. Εμείς παίζαμε συνέχεια, ήμασταν κουρασμένοι, εγώ όχι μόνο είχα αγωνιστεί σε όλα τα ματς αλλά δεν είχα χάσει λεπτό στη διοργάνωση! Επρεπε, λοιπόν, να “χτυπήσουμε” το μπαράζ στην αρχή. Είχαμε στο πρώτο ημίχρονο δύο δοκάρια και σε ένα φάουλ του Πάλλα έκανε εκπληκτική απόκρουση ο Αρβανίτης. Αν βάζαμε γκολ θα μας έδινε φτερά. Θα ανέβαινε η ψυχολογία μας. Κι όμως, ήρθε το αντίθετο. Ο Ολυμπιακός στην αρχή του δεύτερου ημιχρόνου έκανε το 1-0 και μας κόπηκαν τα πόδια. Μετά προέκυψε και το δεύτερο γκολ για το τελικό 2-0 και τον τίτλο που δεν ήρθε στο Χαριλάου».