«Η σχέση μου με την Ελλάδα ήταν πάντα ισχυρή»
Ο Γουίλεμ Νταφόε με τον σκηνοθέτη Βασίλη Κατσούπη στην παρουσίαση της ταινίας «Inside» χθες στο Ωδείο Αθηνών
«Οποτε κάποιος με καλέσει στην Ελλάδα θα έρθω» είπε μεταξύ άλλων ο Γουίλεμ Νταφόε στη συνέντευξη Τύπου που παραχώρησε χθες στο Ωδείο Αθηνών αφορμής δοθείσης της ταινίας του Βασίλη Κατσούπη «Inside», για την προώθηση της οποίας ήρθε στην Αθήνα (η ταινία ανοίγει την Πέμπτη σε πολλές αίθουσες, σε διανομή Tulip). Είναι αλήθεια ότι με τα χρόνια, ο έμπειρος αμερικανός ηθοποιός που μετρά πάνω από 135 τίτλους ταινιών γυρισμένων για τον κινηματογράφο ή την τηλεόραση, έχει αποκτήσει μια γόνιμη σχέση με έλληνες καλλιτέχνες και γενικότερα με το ελληνικό στοιχείο. Ηταν πρωταγωνιστής στη «Σκόνη του χρόνου» του Θόδωρου Αγγελόπουλου (γυρίσματα της οποίας είχαν γίνει στο παλιό αεροδρόμιο του Ελληνικού), έπαιξε τον Ιησού Χριστό στον «Τελευταίο πειρασμό» του Μάρτιν Σκορσέζε που βασίζεται στο μυθιστόρημα του Νίκου Καζαντζάκη και φέτος, εκτός από την ταινία του Β. Κατσούπη, θα τον δούμε και στην τελευταία δημιουργία του Γιώργου Λάνθιμου «Poor things». Χθες, ο ηθοποιός θύμισε ακόμα και την ταινία «Ο θρίαμβος της θέλησης» (1989) του Ρόμπερτ Μ. Γιανγκ όπου υποδύθηκε έναν Θεσσαλονικιό Εβραίο κρατούμενο σε στρατόπεδο συγκέντρωσης των ναζί. «Η σχέση μου με τη χώρα σας ήταν πάντα ισχυρή» είπε χαρακτηριστικά.
Στο «Inside» ο Γ. Νταφόε υποδύεται έναν άνδρα που εξαιτίας ενός τεχνολογικού λάθους εγκλωβίζεται μέσα στο υπερπολυτελές διαμέρισμα στην καρδιά του Μανχάταν όπου μπήκε για να διαρρήξει κλέβοντας πίνακες. Προσπαθεί να βρει τρόπους για να ξεφύγει αλλά και για να επιβιώσει. Είναι μια ταινία στην οποία ο χώρος παίζει τεράστιο ρόλο και γενικότερα για τον Νταφόε ο χώρος είναι πρωταρχικός παράγων σε κάθε ταινία. «Οταν ο χώρος είναι σωστά σχεδιασμένος εκ των προτέρων και κάθε τι βρίσκεται στη θέση του, τότε μπορείς να δουλέψεις πολύ όμορφα, δημιουργικά» είπε. «Ακόμα και αν δεν έχεις πολλούς διαλόγους. Εδώ δεν ήμασταν σε θέση να γνωρίζουμε καν αν πολλά πράγματα που συμβαίνουν στην ταινία θα μπορούσαν να λειτουργήσουν, μέχρι που βρεθήκαμε στον χώρο και τα είδαμε να γεννιούνται μπροστά μας (να σημειωθεί ότι τα γυρίσματα έγιναν σε στούντιο της Γερμανίας). Πολλές φορές ακόμα και μια καλή ιδέα της στιγμής μπορεί να σου δημιουργήσει προβλήματα διότι ξεφεύγεις από το αρχικό πλάνο και πιέζεσαι να την υλοποιήσεις. Στο «Inside» κάθε τι ήταν σχεδιασμένο εκ των προτέρων και αυτό μας έδωσε τεράστια ελευθερία, ακόμα και για αυτοσχεδιασμούς».
«Ο μόνος φόβος μου»
Τέσσερις φορές υποψήφιος για το Οσκαρ (τρεις για το Β’ και μια για το Α’ ρόλου) ο Νταφόε αρέσκεται να συνεργάζεται όχι μόνο με γνωστούς σκηνοθέτες (ενδεικτικά οι Ολιβερ Στόουν – «Πλατούν», Τζούλιαν Σνάμπελ – «Η πύλη της αιωνιότητας», Ντέιβιντ Λιντς – «Ατίθαση καρδιά») αλλά και με νέους. «Ανήκω στους ανθρώπους που τροφοδοτούνται από τη φρεσκάδα και τις νέες ιδέες σκηνοθετών που ίσως να μην έχουν εμπειρία, έχουν όμως όραμα και επιθυμία για δράση» είπε. Γι’ αυτό εξάλλου έπαιξε στο «Inside», το σενάριο του οποίου έφτασε στα χέρια του μέσω της γνωριμίας του παραγωγού της ταινίας Γιώργου Καρναβά (Heretic Films) και του αμερικανού παραγωγού Τζιμ Σταρκ που έχει στενές επαφές με τον Νταφόε. ««Οι άνθρωποι που έφτιαξαν το “Inside” με πλησίασαν». Οι κ. Καρναβάς και Κατσούπης ήταν παρόντες στη συνέντευξη Τύπου που συντόνισε ο δημοσιογράφος και κριτικός κινηματογράφου Θοδωρής Κουτσογιαννόπουλος. Τέλος, όταν ο Γουίλεμ Νταφόε ρωτήθηκε για τον φόβο που ως ηθοποιός μπορεί να έχει, είπε ότι «ο μόνος φόβος που έχω είναι μήπως η ταινία στην οποία συμμετέχω είναι κακή. Από τη στιγμή όμως που ξέρω για ποιον λόγο παίζω σε μια ταινία είμαι ήσυχος με τη συνείδησή μου».














