Αλλος σαν κι αυτόν δεν υπάρχει{CR}

Οσα κάνει ο Μίλτος Τεντόγλου στο άλμα εις μήκος είναι τόσο εντυπωσιακά που είναι κομμάτι δύσκολο να τα περιγράψει κανείς. Στην Κωνσταντινούπολη κέρδισε για τρίτη σερί διοργάνωση το χρυσό στο Ευρωπαϊκό κλειστού στίβου, κάτι που δεν έχει κάνει κάποιος άλλος αθλητής στην ιστορία. Το εντυπωσιακό στην περίπτωσή του είναι ότι όλοι τον θεωρούσαν ως το αδιαφιλονίκητο φαβορί πριν από τον αγώνα κι αυτός επιβεβαίωσε το προγνωστικό στο πρώτο του κιόλας άλμα. Το 8,30μ. με το οποίο ξεκίνησε, αποδείχτηκε αρκετό για να του δώσει το χρυσό – μάλιστα ο ίδιος δεν ήταν και πολύ ικανοποιημένος από την επίδοσή του. Για να μη μείνει η παραμικρή αμφιβολία πως είναι απλησίαστος από τους ανταγωνιστές του, τελείωσε τον αγώνα με πέντε άλματα πάνω από τα 8 μέτρα και τον έκλεισε με ένα άλμα στα 8,29μ. Αυτό, μολονότι ήταν για 1 πόντο μικρότερο από το καλύτερό του το κατευχαριστήθηκε: το αφιέρωσε στον προπονητή του και στον κόσμο που πήγε να δει τον αγώνα του στις 9.30 το πρωί. Η τραγική τηλεοπτική κάλυψη των αγώνων μας επέτρεψε να δούμε το πιο μεγάλο του άλμα μόνο μετά το τέλος του τελικού: οι τηλεσκηνοθέτες, όταν αυτό έγινε, μας έδειχναν τα κορίτσια που θα έπαιρναν μέρος στο άλμα εις ύψος. Εχασαν κι άλλα από τα έξι του άλματα δυστυχώς.

Προσωπικότητα

Ο Μίλτος Τεντόγλου είναι μια παγκόσμια προσωπικότητα: ο καλύτερος αθλητής στο μήκος αυτή τη στιγμή στον κόσμο – και με βάση τις επιδόσεις του και με βάση τη σταθερότητά του. Πραγματικά είναι να απορείς πώς προέκυψε! Ο ελληνικός στίβος δεν διανύει χρυσές μέρες: η τεράστια Κατερίνα Στεφανίδη για χρόνια έσωζε την τιμή του με τα μετάλλια που κέρδιζε. Οσο κι αν στο μήκος έχουμε μια κάποια παράδοση (ο Κώστας Κουκοδήμος ήταν κάποτε αθλητής αγώνων και ο Λούης Τσάτουμας ήταν κάποτε αθλητής σημαντικών επιδόσεων), εντούτοις τίποτα δεν έδειχνε πως θα είχαμε το 2023 έναν τέτοιο πρωταθλητή παγκόσμιας εμβέλειας. Αλλά μήπως δεκαπέντε χρόνια πριν περίμενε κανείς πως θα είχαμε έναν πρωταθλητή που να διεκδικεί το ΝΒΑ κι έναν τενίστα στους δέκα καλύτερους του κόσμου;

Αλλάζει

Με τον αέρα του, ο βαφτισμένος από τον διεθνή Τύπο «air Miltos», αλλάζει τα πράγματα προς το καλύτερο: πέρυσι τον ακολούθησε στον δρόμο των επιτυχιών η καταπληκτική Αντιγόνη Ντρισμπιώτη με τα μετάλλια στο βάδην, φέτος στο Ευρωπαϊκό ένα ασημένιο μετάλλιο το πήρε ήδη ο 26χρονος Νίκος Ανδρικόπουλος στο τριπλούν, ενώ και ο φορμαρισμένος Εμμανουήλ Καραλής ανέβηκε στο δεύτερο σκαλί του βάθρου στο επί κοντώ με άλμα στα 5.80μ. Κανείς τους βέβαια δεν είναι Τεντόγλου: σαν αυτόν άλλος δεν υπάρχει.

Ανετος

Η άνεσή του είναι εντυπωσιακή και μπροστά στις κάμερες κι ας έχουμε να κάνουμε με κάποιον αντιστάρ που το τελευταίο που τον νοιάζει είναι η δημοσιότητα. Μετά τον τελικό είπε πως του ήταν δύσκολο να ξυπνήσει νωρίς για να πάει στον αγώνα και πως έκανε πολλά για να κοιμηθεί νωρίς και να συνηθίσει το διαφορετικό ωράριο στο οποίο έγινε ο τελικός. Είπε πως αν ο αγώνας γινόταν κανονικά το βράδυ θα είχε ένα άλμα πάνω από 8,50 μ. Και όπως πάντα ποτέ του δεν θριαμβολόγησε: ίσα ίσα που από τον εαυτό του περίμενε κάτι περισσότερο!

Είπε

«Δεν είμαι ανίκητος, χάνω κι εγώ κάποιες φορές. Σήμερα θα μπορούσα να χάσω, γιατί δεν ήμουν ο καλύτερος εαυτός μου. Μπορεί κάποιο αουτσάιντερ κάποια φορά να κάνει κάτι τρελό» είπε στο τέλος του αγώνα παραμένοντας ταπεινός και προσγειωμένος. Κι όταν τον ρώτησαν για το δυστύχημα στα Τέμπη έδειξε τον σεβασμό του στα θύματα και προτίμησε να μην πει πολλά πράγματα: «Είναι τραγικό αυτό που έγινε. Ντρέπομαι και να μιλήσω. (…) Εμείς εδώ μπορεί ν’ αγωνιζόμαστε, αλλά δεν υπάρχει κάτι που μπορούμε να κάνουμε εμείς για να απαλύνει τη λύπη αυτών των ανθρώπων. Καλύτερα να μην πεις τίποτα» τόνισε. Ισως αυτό να είναι το μυστικό του: ο Τεντόγλου δουλεύει χωρίς να λέει πολλά και μια χώρα που πολλοί μιλάνε χωρίς να κάνουν τίποτα άλλο…

Ολυμπιακός

Περιμένοντας τα ματς των υπόλοιπων διεκδικητών του τίτλου στο ποδόσφαιρο έβλεπα το απόγευμα τον Ολυμπιακό να διαλύει και τον Λεβαδειακό: το τελικό 6-0 με το οποίο ο πρωταθλητής κέρδισε, δεν ήταν καθόλου υπερβολικό για τα δεδομένα ενός αγώνα στον οποίο ο Ολυμπιακός προηγήθηκε με 1-0 με ένα υπέροχο γκολ του Μπιέλ πριν το πεντάλεπτο και 2-0 με ένα καταπληκτικό γκολ του Χουάνγκ πριν απ’ το ημίχρονο. Το σκορ το κάνει άξιο θαυμασμού το ότι ο πρωταθλητής αγωνίστηκε σχεδόν με τη δεύτερη ομάδα! Ελειπαν για διάφορους λόγους ο Χάμες, ο Ροντινέι, ο Εμβιλά, ο Παπασταθόπουλος και δεν ξεκίνησαν ο Ρέαμπτσουκ και ο Κανός που ήταν στον πάγκο.

Πρόσφατα ο Ολυμπιακός κέρδισε με 6-1 τον Παναιτωλικό (σε ένα ματς που πάλι είχε ανοίξει πολύ νωρίς το σκορ…), αλλά και με 3-0 εκτός τη Λαμία, με δυο γκολ στο δεύτερο ημίχρονο στο οποίο από την αρχή της σεζόν σκοράρει και πιο πολύ. Μεταξύ όλων αυτών των παιχνιδιών υπάρχει το 0-0 με τον Παναθηναϊκό το οποίο ο πρωταθλητής δεν το κέρδισε γιατί οι κυνηγοί του αστόχησαν σε ένα πλήθος από ευκαιρίες.

Εξήγηση

Υπάρχει εξήγηση για το γεγονός ότι ο Ολυμπιακός έχει από τη μια την καλύτερη επίθεση στο πρωτάθλημα κι από την άλλη μια χωρίς προηγούμενο αφλογιστία στα ντέρμπι; Φυσικά και υπάρχει. Στα ματς με τους μικρότερους τα γκολ έρχονται από υπέροχες ατομικές ενέργειες των επιθετικών του που δεν είναι και λίγοι: στα ντέρμπι χρειάζονται συνεργασίες και αυτές συχνά απουσιάζουν. Αν ο Ολυμπιακός τις βρει θα είναι στα play off ανταγωνιστικός γιατί αυτές φέρνουν γκολ απέναντι σε αντιπάλους δύσκολους. Αν δεν τις βρει θα είναι μια ομάδα αίνιγμα για τον ιστορικό του μέλλοντος: όποιος δεν έχει δει και δεν ξέρει τον εφετινό Ολυμπιακό θα είναι δύσκολο να τον καταλάβει.

Αντίθετο

Στο μεταξύ ένα πράγμα είναι βέβαιο: η εφετινή του ομάδα είναι το ακριβώς αντίθετο από την περσινή! Πέρυσι ο Ολυμπιακός φρέναρε στο 2-0, σπανίως κυνηγούσε την πιθανότητα να διευρύνει το σκορ, έμοιαζε να έχει το μυαλό μόνο στους βαθμούς – ήταν όμως ανθεκτικός στα ντέρμπι και δεν είχε οκτώ ισοπαλίες στην κανονική διάρκεια του πρωταθλήματος όπως φέτος. Για αυτό μολονότι σκόραρε πολύ λιγότερο κέρδισε το πρωτάθλημα χωρίς να αρέσει. Ο εφετινός Ολυμπιακός αρέσει. Αλλά θα ‘ναι δύσκολο να κερδίσει το πρωτάθλημα αν δεν κάνει αποτέλεσμα την άλλη Κυριακή με την ΑΕΚ…