Τι γίνεται με τη βιτρίνα;

Από το 2017, οπότε θεσπίστηκαν τα «παράθυρα» της FIBA, η εθνική ομάδα παραμένει συνεπής στο ραντεβού της με τους κορυφαίους του παγκόσμιου μπάσκετ κάθε καλοκαίρι στις μεγάλες διοργανώσεις. Εχει 3/3 προκρίσεις. Πήγε και στο Παγκόσμιο Κύπελλο της Κίνας το 2019 και στο Ευρωμπάσκετ του 2021 (που λόγω Covid έγινε πέρυσι), θα πάει και στο Μουντομπάσκετ της Απω Ανατολής αυτό το καλοκαίρι.
Εκτός αυτού, υπάρχει ένα ακόμα σημαντικό αριθμητικό δεδομένο. Στην προσπάθειά της αυτά τα δύο χρόνια να πάρει την πρόκριση στο φετινό Παγκόσμιο Κύπελλο συμμετείχαν συνολικά 39 καλαθοσφαιριστές, ικανοί, όπως αποδείχθηκε, όχι μόνο να φορέσουν τη φανέλα της, αλλά και να τη βοηθήσουν να πετύχει τους στόχους της.
Προκύπτει, ως εκ τούτων, το συμπέρασμα ότι το ελληνικό μπάσκετ διαθέτει βάθος, πιθανότατα μεγαλύτερο από αυτό που νομίζουμε ότι έχει. Με τα προβλήματα που δημιουργεί η άρνηση της Ευρωλίγκας να αποδεχθεί τα «παράθυρα» μέσα στο καλεντάρι και να βοηθήσει ώστε να χωρέσουν σε αυτό και οι αγώνες των εθνικών ομάδων, δεν είναι καθόλου εύκολο να παρουσιάζεις άλλη Εθνική το καλοκαίρι, άλλη τον χειμώνα και να έχεις και από τις δύο το ίδιο υψηλές απαιτήσεις. Η Εθνική Ελλάδας τα έχει καταφέρει, διότι προφανώς το επίπεδο των παικτών που παράγει το ελληνικό μπάσκετ είναι αρκετά υψηλό σε σχέση με αυτό των υπόλοιπων ευρωπαϊκών ομάδων.
Πού εντοπίζεται το πρόβλημα; Στη βιτρίνα. Στους παίκτες εκείνους που θα οδηγήσουν την ομάδα στις μάχες για τα μετάλλια στις τελικές φάσεις των μεγάλων διοργανώσεων, τις οποίες είχαμε συνηθίσει για σχεδόν 35 χρόνια από το 1987 και μετά, αλλά αγνοούνται εδώ και 13 χρόνια. Μάλλον δεν έχουμε αρκετούς.
Και το πρόβλημα θα γίνει ακόμα μεγαλύτερο μετά το 2024 και τους Ολυμπιακούς Αγώνες του Παρισιού, όταν κατά πάσα πιθανότητα θα αποχωρήσουν από την Εθνική παίκτες όπως ο Σλούκας, ο Καλάθης, ο Παπανικολάου, ίσως και ο Γιάννης Αντετοκούνμπο, που κάθε χρόνο επιβαρύνει τα πόδια του όλο και πιο πολύ πρωταγωνιστώντας στο ΝΒΑ.
Τι έρχεται από πίσω; Μπορούν οι επόμενες φουρνιές παικτών να διατηρήσουν την Εθνική στο κορυφαίο επίπεδο; Ή θα φτάσουμε στο σημείο να είμαστε ευχαριστημένοι που πήραμε απλώς μια πρόκριση; Αυτά είναι τα δύσκολα…














