Ρεκόρ για έναν σπάνιο Γκόγια

Με ένα νέο παγκόσμιο ρεκόρ – για έργο του Φρανθίσκο ντε Γκόγια – ξεκίνησε η «κλασική εβδομάδα» του οίκου Christie’s στη Νέα Υόρκη, καθώς ένα γυναικείο διπλό πορτρέτο – ένα από τα ελάχιστα του ισπανού ζωγράφου που βρίσκονται σε ιδιωτικά χέρια και ίσως το μοναδικό στο οποίο απεικονίζονται γυναικείες μορφές – πουλήθηκε την Τετάρτη προς 16,4 εκατ. δολάρια. Στο πλαίσιο της συγκεκριμένης εβδομάδας, η οποία ολοκληρώνεται την 1η Φεβρουαρίου, περιλαμβάνονται 12 δημοπρασίες (ορισμένες διαδικτυακές και ορισμένες «ζωντανά»), με τις δύο σημαντικότερες έως αυτή τη στιγμή να έχουν σημειώσει τζίρο 62,7 εκατ. δολαρίων.

Μόνο η δημοπρασία με έργα των Μεγάλων Δασκάλων κατάφερε να συγκεντρώσει 44,2 εκατ. δολάρια, κατά τη διάρκεια της οποίας κορυφαίο έργο αναδείχθηκε το διπλό πορτρέτο του τελευταίου των Μεγάλων Δασκάλων και του πρώτου μοντέρνου ζωγράφου, που επηρέασε βαθιά τους ιμπρεσιονιστές. Το ποσό αυτό ξεπέρασε κατά πολύ το προηγούμενο για έργο του Γκόγια, το οποίο είχε σημειωθεί το 1992. όταν η ελαιογραφία του «Ταυρομαχία» πουλήθηκε από τους Sotheby’s προς 7,25 εκατ. δολάρια στο Μουσείο Γκέτι. Η συγκεκριμένη δημοπρασία θεωρείται μια κίνηση στήριξης της αγοράς των Μεγάλων Δασκάλων, που φέρεται να πλήττεται από τους νεαρούς συλλέκτες, οι οποίοι ενδιαφέρονται σχεδόν αποκλειστικά για τη σύγχρονη τέχνη, εκ μέρους του οίκου, του οποίου ηγείται ο Φρανσουά Πινό.

Στο διπλό πορτρέτο απεικονίζονται η δόνα Μαρία Βισέντα Μπαρούζο Βαλδές και η μητέρα της, δόνα Λεονόρα Αντονία Βαλδές ντε Μπαρούζο. Τα δύο έργα, τα οποία βρίσκονται σε άριστη κατάσταση, ζωγραφίστηκαν το 1805, όταν ο Γκόγια βρισκόταν στο απόγειο της καριέρας του, την εποχή δηλαδή που δημιούργησε μερικά από τα πιο διάσημα έργα του, και είναι από τα πρώτα στα οποία απεικονίζει γυναίκες της αστικής τάξης.

Από την επιλογή του καλλιτέχνη και τον τρόπο με τον οποίο έχουν ποζάρει οι δύο γυναίκες φαίνεται πως ήθελαν να εμφανιστούν ως μέλη της αριστοκρατίας, εξού και φρόντισαν να συμπεριλάβουν στην απεικόνισή τους στοιχεία που συνόδευαν τις κυρίες της υψηλής κοινωνίας: το σκυλάκι – ιδιαιτέρως δημοφιλές στα ανώτερα κοινωνικά κλιμάκια της Ισπανίας εκείνη την εποχή, όπως μπορεί να συμπεράνει κάποιος παρατηρώντας και άλλα έργα του ίδιου καλλιτέχνη – και την πλούσια διακοσμημένη βεντάλια. Η παρουσία του ζώου, που θεωρούνταν σύμβολο της συζυγικής πίστης, και το ασυνήθιστο για την εποχή διπλό πορτρέτο μητέρας-κόρης θα μπορούσαν να υποδηλώνουν ότι το έργο στο σύνολό του είχε σκοπό να προωθήσει τη νεαρή κοπέλα ως κατάλληλη νύφη για πιθανούς μνηστήρες. Γεγονός που φαίνεται να επιβεβαιώνεται και από τη θέση της Μαρίας Βισέντα, η οποία κάθεται στα δεξιά της μητέρας της, παραδοσιακά θέση που καταλαμβάνει το πιο σημαντικό πρόσωπο ενός απεικονιζόμενου ζεύγους.