«Η απειλή δεν είναι τόσο οι πλατφόρμες, όσο η λογική του γρήγορου, αναλώσιμου προϊόντος»

Ασημίνα Προέδρου

σκηνοθέτρια

Τρία χρόνια μετά το πρώτο lockdown και σε μια περίοδο όπου έχουν αλλάξει παγκοσμίως οι συνήθειες του κοινού και ο τρόπος του να παρακολουθεί ταινίες, το «Avatar» κάνει ρεκόρ εισιτηρίων, δημιουργώντας στην αγορά ελπίδες για την «ανάκαμψη» της αίθουσας γενικά, ανεξάρτητα βέβαια από το αν αυτές θα επιβεβαιωθούν ή όχι.

Η εμπειρία του «Avatar», με τον φανταστικό κόσμο, τα μαγευτικά τοπία και την εντυπωσιακή αποτύπωση του βυθού, αποτελεί ένα συναρπαστικό υπερθέαμα, το οποίο, απογειωμένο σε συνθήκες 3D και Dolby Atmos, είναι σχεδόν αδύνατο να βιωθεί εκτός κινηματογραφικής αίθουσας, υπενθυμίζοντας στον θεατή τι παραπάνω η αίθουσα μπορεί να προσφέρει.

Φυσικά, η αίθουσα δημιουργεί μια «immersive» εμπειρία ανεξάρτητα από 3D ή 2D και ανεξάρτητα από blockbuster ή μη. Οι ποιοτικά καλύτερες συνθήκες εικόνας και ήχου, σε συνδυασμό με το σκοτάδι, την ακινησία και τη συλλογική θέαση, δημιουργούν στον θεατή μια εμπειρία πολύ πιο δυνατή σε ταύτιση και συναίσθημα από αυτήν που μπορεί να συμβεί σε οποιεσδήποτε άλλες συνθήκες.

Σίγουρα βρισκόμαστε σε ένα σημείο καμπής, όπου οι πλατφόρμες και τα VOD θα βρίσκονται όλο και περισσότερο στη ζωή μας. Πέρα, όμως, από την όποια στήριξη χρειάζεται αυτή τη στιγμή ο κινηματογράφος και η αίθουσα, η μοίρα τους βρίσκεται σε τεράστιο βαθμό και στο χέρι των δημιουργών, των παραγωγών, αλλά και όλων όσων καθορίζουν, με διάφορους τρόπους, το περιεχόμενο των ταινιών.

Οσο γράφονται δυνατές, καλογραμμένες ιστορίες που σέβονται τον θεατή, όσο γυρίζονται ταινίες που αξιοποιούν όλον τον πλούτο των κινηματογραφικών εκφραστικών μέσων και όσο γίνεται προσπάθεια οι ταινίες αυτές να είναι τεχνικά και καλλιτεχνικά άρτιες, τόσο πιο αισιόδοξο είναι το μέλλον του σινεμά και τελικά και της αίθουσας. Κι αυτό, γιατί, αυτή τη στιγμή, η «απειλή» δεν βρίσκεται τόσο στην πλατφόρμα, όσο στη λογική του γρήγορου, φθηνού, αναλώσιμου, μιας χρήσης προϊόντος, που αλλάζει τη σχέση μας με την κινούμενη εικόνα, διαμορφώνοντας την αντίληψή μας για τον τρόπο που βλέπουμε ταινίες γενικά.