Ακρουμάζεται και βαριομουκανιέται

Εγραφα το προηγούμενο Σάββατο για την επάνοδο (;) του Καζαντζάκη αλλά και για το έργο ζωής του καθηγητή Β.Α.Γεώργα «Γλωσσάρι στο έργο του Καζαντζάκη», που κυκλοφόρησε πρόσφατα από τις Πανεπιστημιακές Εκδόσεις Κρήτης. Πρόκειται για βιβλίο που είναι προϊόν τεράστιου και πολύχρονου μόχθου, πολύτιμο όχι μόνο για τους καζαντζακιστές, τους μεταφραστές του Καζαντζάκη, τους καζαντζακόφιλους, αλλά και για τους απλώς γλωσσοπερίεργους και γλωσσομανείς όπως είναι η αφεντιά μου, και κατ’επέκταση η στήλη.

Ξεφυλλίζοντας, λοιπόν, τις 920 (!) σελίδες του βιβλίου, το μάτι μου στάθηκε (συμπτωματικά, εν πολλοίς) σε ορισμένες λέξεις. Εχουμε, έτσι, και λέμε: αγγελοσκιάζεται κάποιος που βρίσκεται στα τελευταία του, και επομένως οι άγγελοι ρίχνουν ήδη πάνω του τη σκιά τους, ακρουμάζεται, όταν ακούει προσεκτικά, αφουγκράζεται, στήνει αφτί, βυζακώνει, όταν προσκολλάται σε κάποιον ή σε κάτι (σαν το χταπόδι με τα πλοκάμια του). Το μοσχάρι, πάλι, όταν μουγκρίζει πολύ δυνατά, βαριομουκανιέται. Αυτός που χαχανίζει συνεχώς χωρίς λόγο είναι γελοχαχαρίδα, ενώ όποιος τρώει λαίμαργα και κάνοντας θόρυβο με τις μασέλες του γραπουνίζει. Υπάρχουν επίσης ουκ ολίγοι άντρες που εύκολα νυχοξεθηκαρώνουν (γίνονται επιθετικοί). Αλλοι, πάλι, δεν το έχουν σε τίποτα να αρχίσουν να σε τρυγουνίζουν (να σε πρήζουν, θέλοντας να σε πείσουν για κάτι) ή ακόμα και να σε παρακατσεύουν, να σε παρακολουθούν δηλαδή κρυφά (Χμ!). Επίσης, αν πιεις λίγο παραπάνω και ζαλιστείς, έχεις κρασαντραλωθεί, είσαι κρασαντραλωμένος. Συχνά, βέβαια, σε αυτήν την κατάσταση βρίσκονται οι ποθοβαλαντωμένοι (ερωτευμένοι). Κι αυτό, ανεξάρτητα από το αν είναι παντρεμένοι, πατέρες (παιδιωμένοι) ή ακόμα και πολύτεκνοι (τσουρμοπλάστες).

Περνώντας τώρα στις γυναίκες, αυτή που έχει τη συνήθεια να κάθεται άκομψα, με τα πόδια ορθάνοιχτα, χαβδαλιάζει ή χαβδοσκελιάζει, ενώ κάποια που νεάζει κοπελοφέρνει. Επίσης, μια γυναίκα μπορεί να φοράει φουστάνι που να αφήνει να φανεί σχεδόν όλο το ραχοδόξαρό της (η σπονδυλική της στήλη) ή ίσως και οι μηροί της, οπότε είναι και φαινομηρίδα, και όλα αυτά μάλιστα ανεξάρτητα αν είναι ή όχι φαρομανούσα ή φαρομανού (φλεγόμενη από ερωτική επιθυμία, σαν γάτα σε μέρες ζευγαρώματος). Και κάτι ακόμα, μιας και πιάσαμε τα ερωτικά, τα σκαμπρόζικα: ενώ φιλαντρού είναι η φιλήδονη γυναίκα, αυτή που κουνάει, ας πούμε, και λίγο την ουρά της, φιλαντρούσα είναι, αντιθέτως (;), εκείνη που αγαπά πολύ τον άντρα της, που του είναι απολύτως πιστή και αφοσιωμένη. Μιλάμε για τέτοιες λεπτομέρειες και αποχρώσεις.

Είναι φανερό ότι έχουμε να κάνουμε με πόνημα που έχει πίσω του εκατοντάδες ώρες δουλειάς. Για βιβλίο που, ανεξάρτητα από τις «χαριτωμενιές» τις οποίες μπορεί να αντλήσει από αυτό ο αναγνώστης, είναι και τεράστια πηγή λέξεων και εννοιών για κάθε «γλωσσόφιλο». Εκ του ο γλωσσόφιλος / του γλωσσόφιλου αυτό, και όχι από το γλωσσόφιλο που λέει και η νεολαία, το διεθνώς γνωστό και ως «γαλλικό φιλί».

Εμμηνος ρήση

Η αυταπάτη δεν είναι απλώς μια εσφαλμένη πεποίθηση. Είναι μια εσφαλμένη πεποίθηση που βασίζεται σε μια επιθυμία.

Φρόιντ (αν θυμάμαι καλά)