Τι τραγική αφέλεια!

«Σε αυτή την πρωτοφανή στιγμή, οι γυναίκες όχι απλώς έχουν φτάσει τους άνδρες, αλλά τους περνούν σε όλους τους τομείς» έγραφε το εσώφυλλο του «Τέλους των Ανδρών». Τι αισιοδοξία, θα αναφωνούσε η συγγραφέας εννιά χρόνια αργότερα στο περιοδικό New York Magazine. Τι αυταρέσκεια! Τι τραγική αφέλεια! Οι Αμερικανίδες είχαν φτάσει να αποτελούν το μισό της εργατικής δύναμης με ελάχιστη θεσμική στήριξη και χωρίς κάποια πολιτισμική αναταραχή. Αυτό το θαύμα δεν μπορούσε να διατηρηθεί για καιρό. Και δεν διατηρήθηκε. Η πανδημία έριξε τις γυναίκες στα μικρότερα ποσοστά της εργατικής δύναμης από το 1988. Κι έτσι αποδείχθηκε ότι η μαζική είσοδος των γυναικών στο εργατικό δυναμικό ήταν στημένη από την αρχή, η αμερικανική εργασιακή κουλτούρα δεν είναι σχεδιασμένη για τις γυναίκες ούτε της μεσαίας ούτε της εργατικής τάξης. Το ζήτημα της ανατροφής των παιδιών αποτελούσε πάντα τροχοπέδη.