Η φλόγα του τελευταίου «δράκου»

Φυσικά και διαθέτει εγκαταστάσεις για γκολφ η πρωτεύουσα του Κατάρ, η Ντόχα. Αλίμονο. Αλλά για να μην προτρέχουν οι δύσπιστοι απέναντι στον Γκάρεθ Μπέιλ, που του έχει βγει το όνομα ότι ενδιαφέρεται περισσότερο για το συγκεκριμένο σπορ παρά για το ποδόσφαιρο, στη λίστα με τα 100 κορυφαία γήπεδα γκολφ παγκοσμίως δεν περιλαμβάνεται το Doha Golf Club, οπότε ο 33χρονος Ουαλός μπορεί να κάνει υπομονή για μερικές εβδομάδες και να κρατήσει τα… μπαστούνια του για την Αμερική (κάτοικος Λος Αντζελες πλέον) ή για τη Βρετανία, τις χώρες όπου πλεονάζουν οι αστεράτες εκτάσεις.

Αλλωστε, όσοι ανησυχούν για τους πειρασμούς που πιθανόν θ’ αποσπάσουν τον Μπέιλ από την αποστολή του, έχουν στο μυαλό τους τον παίκτη της Ρεάλ. Τον ποδοσφαιριστή, που το 2013 μεταγράφηκε με ποσό παγκόσμιο ρεκόρ για την εποχή (101 εκατ. ευρώ), πηγαίνοντας από την Τότεναμ στη Μαδρίτη. Που ενώ την πρώτη διετία πήγε καλά, μετά άρχισε να κάνει… νερά. Λίγο οι συχνοί τραυματισμοί του «γυάλινου» Ουαλού (περισσότεροι κι από τα τρόπαια που κατέκτησε με τους Μερένχες!), λίγο η φλόγα για μπάλα, η οποία τρεμόσβηνε, λίγο το ένα, λίγο τ’ άλλο… Ε, δεν ήθελε και πολύ για να κατηγορηθεί ο Μπέιλ πως «καθόταν» απλώς στο ηγεμονικό του συμβόλαιο. Οι εκλάμψεις, βέβαια, πάντοτε υπήρχαν, όπως εκείνο το υπέροχο γκολ με «ψαλίδι» στον τελικό του Τσάμπιονς Λιγκ εναντίον της Λίβερπουλ το 2018. Ωστόσο, δεν ήταν αρκετές για να εξωραΐσουν τη γενική εντύπωση. Αλλος, όμως, ο Μπέιλ της Ρεάλ κι άλλος της εθνικής ομάδας της Ουαλίας.

Στην Ισπανία, το παιδί απ’ το Κάρντιφ, με την τρομερή ταχύτητα και το αριστερό πόδι που μπορούσε να κάνει «παπάδες», ήταν… ό,τι ήταν, αλλά με το αντιπροσωπευτικό συγκρότημα της πατρίδας γινόταν ένας άλλος άνθρωπος. Οι 108 συμμετοχές και τα 39 γκολ με μία εθνική ομάδα που ουδέποτε ανήκε στις υπερδυνάμεις, φανερώνουν πολλά. Επί των ημερών του, η Ουαλία επέστρεψε μετά από πολλά χρόνια στις μεγάλες διοργανώσεις (Euro 2016 και 2020), ενώ στο Κατάρ θα επανεμφανιστεί για πρώτη φορά σε Μουντιάλ μετά το Παγκόσμιο Κύπελλο του 1958! Η Ουαλία έχει βγάλει ορισμένους εμβληματικούς παίκτες, όπως ο Ράιαν Γκιγκς, ο Ιαν Ρας και ο Τζον Τσαρλς. Εντούτοις κανείς τους δεν κατόρθωσε να ταυτιστεί σε τέτοιο σημείο με τους «δράκους» όσο ο Μπέιλ.

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ
ΡΟΜΠ ΠΕΪΤΖ
Ο 48χρονος Ρομπ Πέιτζ άρχισε να προπονεί επαγγελματικά το 2011. Το 2017 τον κάλεσε η Ποδοσφαιρική Ομοσπονδία της Ουαλίας προκειμένου να ενταχθεί στο τεχνικό τιμ της πρώτης ομάδας και να αναλάβει κάποιες μικρότερες εθνικές. Τα νομικά προβλήματα που αντιμετώπισε ο (πρώην, πλέον) πρώτος προπονητής Ράιαν Γκιγκς, τον έφεραν στο προσκήνιο. Ανέλαβε την ομάδα με υπηρεσιακό ρόλο τον Νοέμβριο του 2020. Τα πήγε περίφημα στο UEFA Nations League (άνοδος), καθώς και στο EURO (φάση των «16») και κέρδισε με το «σπαθί» του την παραμονή του. Δίνει κυρίως βάση στην αμυντική οργάνωση με την Ουαλία να είναι επικίνδυνη σε στατικές φάσεις και αντεπιθέσεις. Μπορεί να μην κατατάσσεται στους… σοφιστικέ προπονητές, αλλά έχει «δέσει» με την ομάδα και οι παίκτες τον ακολουθούν.