Πιο δύσκολο και απ’ την Τούμπα το ματς με τον ΠΑΣ

Εχει καταφέρει να διαχειριστεί αυτή την πίεση που υπάρχει από το ξεκίνημα της φετινής σεζόν ο Παναθηναϊκός. Μια πίεση στην οποία δεν ήταν συνηθισμένος εδώ και πολλά χρόνια. Αυτή του πρωταθλητισμού. Από το ξεκίνημα της σεζόν ο κόσμος δειλά – δειλά μιλούσε για διεκδίκηση του πρωταθλήματος. Βλέποντας και την ενίσχυση που υπήρξε στο ρόστερ, τη διατήρηση πολλών από τους παίκτες – κλειδιά της περσινής ομάδας που έφτασε έως το Κύπελλο και φυσικά την ανανέωση της συνεργασίας με τον Γιοβάνοβιτς. Δεν θέλει και πολύ ο κόσμος για να μετατρέψει τη σπίθα σε φλόγα. Το βλέπουμε με την κατάμεστη Λεωφόρο σε κάθε παιχνίδι έως τώρα. Αυτή η πίεση με την οποία οι Πράσινοι αγωνίζονται από το πρώτο σφύριγμα της επίσημης χρονιάς μοιάζει να τους… φτιάχνει. Να τους δίνει μια προοπτική που θέλουν και που ξέρουν να διαχειριστούν.

Το έδειξαν κυρίως στο ντέρμπι με την ΑΕΚ, που για πρώτη φορά έμειναν πίσω στο σκορ αλλά το γύρισαν μέσα σε λίγα λεπτά. Και το διαχειρίστηκαν άψογα στο δεύτερο ημίχρονο. Καλούνται να το δείξουν τις επόμενες εβδομάδες κυρίως στα παιχνίδια που είναι… υπεράνω πάσης υποψίας. Οπως το σημερινό με τον ΠΑΣ Γιάννινα στη Λεωφόρο. Που έρχεται έξι μέρες μετά από νίκη σε ντέρμπι, που έχει τον Παναθηναϊκό μόνο πρώτο στη βαθμολογία, που υπάρχει όλο αυτό το καταπληκτικό κλίμα.

Τέτοια παιχνίδια, ματς… παγίδες όπως τα λένε και οι προπονητές, είναι και τα πιο δύσκολα. Για παράδειγμα, μετά τη διακοπή ο Παναθηναϊκός θα πάει στην Τούμπα να παίξει με τον ΠΑΟΚ. Εντελώς συγκεντρωμένος, όπως συμβαίνει σε κάθε ντέρμπι. Το… μυστικό είναι με τον ΠΑΣ Γιάννινα. Οχι λόγω της αξίας του αντιπάλου, αφού ο ΠΑΣ δεν είναι πιο δύσκολος αντίπαλος από τον ΠΑΟΚ, αλλά λόγω της διαχείρισης που χρειάζονται τέτοια παιχνίδια, τέτοιες καταστάσεις. Σε αυτά τα ματς μια ομάδα αποδεικνύει πως μπορεί να μείνει στο… κόλπο μέχρι το τέλος. Ή να κρατήσει εκείνη το πάνω χέρι και να αναγκάσει τους ανταγωνιστές της να ζουν με μια άλλου είδους πίεση. Αυτή που λέει πως απαγορεύεται να γκελάρεις.