Μάχη χαρακωμάτων

Αυτά τα τραγικά που κάνει η κυβέρνηση με την Εξεταστική Επιτροπή για τις υποκλοπές, προφανώς είναι μια μάχη χαρακωμάτων, η οποία θεωρώ πως είναι εκ των προτέρων χαμένη. Και θα εξηγήσω αμέσως το γιατί ώστε να μη δημιουργούνται απορίες σε κανέναν: τη Δευτέρα συνεδριάζει στο Στρασβούργο για τις υποκλοπές στην Ελλάδα η Ολομέλεια του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου. Και ποιος παρακαλώ έχει κληθεί να μιλήσει επί του θέματος; Ο Νίκος Ανδρουλάκης!

Ο οποίος παρότι χειρουργημένος μερικών ημερών, μετά τη ρήξη χιαστού την οποία υπέστη, θα πάρει το «γαλατάδικο» της Aegean, και με τη βοήθεια της πατερίτσας που πλέον τον συντροφεύει θα παραστεί στη συνεδρίαση, και θα λάβει τον λόγο, να εξηγήσει στους συναδέλφους του ευρωβουλευτές τα «μυστήρια των Αθηνών». Το πήρε απόφαση, μετά τα όσα συνέβησαν χθες στην Επιτροπή, και τα οποία του «δείχνουν» ότι η κυβέρνηση αντί της αλήθειας, επιχειρεί να συσκοτίσει την υπόθεση.

Μετά ήρθε και η επιβεβαίωση ότι τα στοιχεία που τηρούσε η ΕΥΠ για την παρακολούθησή του, περιέργως πώς, καταστράφηκαν – άκου τώρα κάτι συμπτώσεις – και με το ζόρι τον κρατούσαν να μη φύγει από σήμερα για Στρασβούργο, να πιάσει στασίδι από νωρίς.

Ηρθαν έπειτα, στο καπάκι, και κάτι άθλιες διαρροές με γνωστή (ΓΝΩΣΤΗ λέω…) πηγή προς ορισμένα κατακάθια του Τύπου, και τον έκαναν έξαλλο τον «μικρό».

Και θα πω τώρα κάτι: όποιος σκέφτηκε, ειδικά με αυτή την τελευταία μέθοδο, να τον στριμώξει, τον απειλήσει ή και εκβιάσει, είναι μακριά νυχτωμένος. Το παλικάρι μπορεί να μην είναι από τα Σφακιά, αλλά δεν κωλώνει. Ούτε μασάει…

Κινήσεις πανικού

Επανέρχομαι όμως στις κυβερνητικές μεθοδεύσεις στην Εξεταστική, όπως αυτές «ξεδιπλώθηκαν» κατά τη χθεσινή επεισοδιακή συνεδρίαση της Επιτροπής.

Ποιο θα είναι το τελικό αποτέλεσμα όλου αυτού, το οποίο οφείλεται εξ ολοκλήρου στις λαθεμένες κινήσεις της κυβέρνησης; Να μας κατατάξουν ως χώρα οι Ευρωπαίοι, μέσα σε επίσημα όργανα, αλλά και μέσω του έγκυρου ξένου Τύπου, πανηγυρικά δε, δίπλα στην Ουγγαρία του Ορμπαν, και την Πολωνία. Φάνηκε άλλωστε πολύ καθαρά, χθες, κατά τη συνεδρίαση της υποεπιτροπής PEGA του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, η οποία σε δημόσια, ανοιχτή δηλαδή, συνεδρίαση, παρακαλώ, εξέτασε έλληνες δημοσιογράφους θύματα παρακολουθήσεων.

Είναι ωραίο τώρα αυτό; Δεν είναι. Ούτε ωραίο, ούτε ωφέλιμο.

Επιπλέον, το να αποφασίζεις ότι κανένας πολιτικός δεν θα κληθεί στην Επιτροπή προκειμένου να συμβάλει στη διερεύνηση της βαριάς κατηγορίας που βαραίνει την κυβέρνηση, θεωρώ πως το μόνο που καταφέρνεις είναι να διογκώνεις το πολιτικό πρόβλημα, και να δίνεις την αίσθηση του φόβου, για το απρόβλεπτο. Αυτό που μπορεί να σκάσει, και να σου τινάξει τον σχεδιασμό στον αέρα. Σε αυτές τις περιπτώσεις δεν χωρούν ούτε ο θυμός, ούτε ο ετσιθελισμός, του εγώ αποφασίζω και σε όποιον αρέσει.

Κι όλα αυτά, διότι η κυβέρνηση αντί να δώσει καθαρές απαντήσεις στα σοβαρά ερωτήματα που έχουν δημιουργηθεί σχετικά με την υπόθεση, κάνει ό,τι μπορεί για να επιτείνει το μυστήριο, και μαζί και το πολιτικό της κόστος, το οποίο έτσι κι αλλιώς καταγράφεται. Πραγματικά αναρωτιέμαι για την αδυναμία της να αντιληφθεί πως το θέμα έχει αποκτήσει τέτοια δυναμική, η οποία είναι δύσκολο να περιοριστεί με κινήσεις πανικού…

Vertigo στο Μαξίμου

Το ακόμη χειρότερο που κάνει η κυβέρνηση είναι να επιχειρεί να ταυτίσει το ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ. Γνωρίζω από πρώτο χέρι, ότι χθες το πρωί, όταν διεφάνη η απόπειρα της κυβέρνησης να επιβάλει σιωπητήριο και να παρεμβάλει σοβαρά εμπόδια στο έργο της Εξεταστικής, με την απόρριψη του καταλόγου των μαρτύρων που είχε προτείνει το ΠΑΣΟΚ, ο πρόεδρος Νίκος Ανδρουλάκης επικοινώνησε με την κυρία Ευ. Λιακούλη, την εκπρόσωπο του κόμματος στην Επιτροπή (μαζί με τον κ. Δ. Μπιάγκη), και της έδωσε εντολή να δηλώσει ότι κατόπιν αυτού το ΠΑΣΟΚ δεν νομιμοποιεί με την παρουσία του τη συνεδρίαση, και αποχωρεί.

Ο ΣΥΡΙΖΑ όπως και το ΜέΡΑ25 του Βαρουφάκη, ακολούθησαν. Παρ’ όλα αυτά, αργότερα η κυβέρνηση διά του εκπροσώπου της, επιχείρησε να ταυτίσει το ΠΑΣΟΚ με τον ΣΥΡΙΖΑ για ευνόητους λόγους, συντηρώντας την άθλια φιλολογία περί σύμπλευσης.

Δεν ξέρω πραγματικά ποιος τα σκέφτεται όλα αυτά, και σε τι στοχεύει αυτή η τακτική να σπρώξουν το ΠΑΣΟΚ στην αγκαλιά του ΣΥΡΙΖΑ. Οποιος το κάνει, προφανώς δεν καταλαβαίνει ότι η μεθόδευση αυτή έχει (και θα έχει και μελλοντικά) αντίθετα αποτελέσματα από τα επιδιωκόμενα…

Πραγματικά, το πιστεύω πλέον, είναι σε συνεχή σύγχυση το σύστημα Μαξίμου, σε ένα διαρκές vertigo…

Λάθος στρατηγική

Και προς απόδειξη αυτής της λάθος στρατηγικής, θα μεταφέρω εδώ ένα μικρό απόσπασμα από τη χθεσινή εξαιρετικά σκληρή ανακοίνωση του ΠΑΣΟΚ, αναφορικά με τα διαδραματισθέντα στην Εξεταστική Επιτροπή:

«Τους απαντάμε (στην κυβέρνηση, που παίζει το χαρτί της σύμπλευσης ΠΑΣΟΚ – ΣΥΡΙΖΑ…) ότι είναι πλέον σε όλους φανερό ότι μιμούνται επάξια τις πρακτικές της διακυβέρνησης του ΣΥΡΙΖΑ και τους θυμίζουμε ότι το ΠΑΣΟΚ-Κίνημα Αλλαγής κινείται αξιακά και δεν ετεροπροσδιορίζεται. Ας ανατρέξουν στη στάση μας σε ανάλογες περιπτώσεις εξεταστικών επιτροπών κατά το παρελθόν».

Εγώ από την πλευρά μου θα αναφέρω, με όλη την καλή διάθεση που με διακρίνει, για όποιον μπορεί να ακούσει, κόφτε το, παιδιά, είναι ανοησία…

Περιμένοντας απάντηση

Στο μεταξύ ο «Λεγάμενος», που συμπεριφέρεται στην υπόθεση σαν τον μεγάλο αδερφό, που παρεμβαίνει σε καβγά πιτσιρικάδων για να προστατεύσει το ξαδερφάκι που έχει μπλέξει στον καβγά, κάνει ό,τι μπορεί για να εμφανιστεί ως προστάτης των δημοκρατικών θεσμών. Και επιπλέον απειλεί, και με κάτι ποινικά τους αντιπάλους του στην κυβέρνηση, την ώρα που δύο δικοί του υπουργοί, κορυφαίοι μάλιστα, στενοί συνεργάτες του, γυαλίζουν με το… overlay στο χέρι, το εδώλιο του κατηγορουμένου στο Ειδικό Δικαστήριο, όπου θα καθίσουν.

Εύλογη η προσπάθεια που κάνει και κατανοητή, αλλά μήπως θα έπρεπε να ρίξει λιγάκι τους τόνους, ειδικά στο θέμα των παρακολουθήσεων και των υποκλοπών; Εχουν περάσει μόλις τρία χρόνια που βρισκόταν εκείνος στο Μέγαρο Μαξίμου.

Και επειδή εκείνος μπορεί να ξεχνάει, εγώ όμως όχι, με το «πείσμα ημιόνου» το οποίο έχει διακρίνει σε εμένα ο απίθανος συνήγορός του Μαντζουράνης, επαναλαμβάνω το ερώτημα που θέτω από ημερών προς τον πρώην πρωθυπουργό κ. Τσίπρα, και παρακαλώ για μία καθαρή, χωρίς υπεκφυγές, απάντηση: εγώ, ήμουν υπό παρακολούθηση επί των ημερών της διακυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ;

Αναμένω…

Σε εκλογική ετοιμότητα

Στο μεταξύ ο αρχηγός, μιλώντας στην πρόσφατη συνεδρίαση της Πολιτικής Γραμματείας του κόμματος της χαράς, το κήρυξε σε διαρκή εκλογική ετοιμότητα με το σκεπτικό ότι η προεκλογική περίοδος έχει ήδη ξεκινήσει και μετά τις τελευταίες εξελίξεις ουδείς, όπως τόνισε, γνωρίζει το πότε θα διεξαχθούν οι εκλογές.

Οπως είπε «το μόνο δεδομένο είναι ότι θα είναι μια μάχη σκληρή, την οποία έχουμε κάθε δυνατότητα να κερδίσουμε».

Μπράβο. Αφού λοιπόν θα την κερδίσει, γιατί δεν αποδέχεται το «δώρο», που θεωρητικά επιχειρεί να του κάνει η κυβέρνηση αυξάνοντας το μπόνους του πρώτου νικητή, από 40 σε 50 έδρες, όπως έλεγε πρόσφατα και σε ένα άρθρο του στην «Καθημερινή» ο φίλος μου Ανδρέας Δρυμιώτης; Γιατί δεν κάνει τη ζωή του ευκολότερη; Ενα «ναι» χρειάζεται, και ένα «συμφωνώ» (στην αλλαγή του εκλογικού νόμου – εγώ διαφωνώ, αλλά είναι άσχετο αυτό), αντί να τρέχει να παρακαλάει τον έναν και τον άλλο, γονατιστός, να τον στηρίξουν να γίνει πρωθυπουργός, όπως έκανε με τον γνωστό Καμμένο; Ιδού η Ρόδος, μην το σκέφτεται άλλο…