Η «συνταγή»

Η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα «διέβη τον Ρουβίκωνα», κάνοντας πράξη μια πρωτοφανή για τα ευρωπαϊκά δεδομένα απόφαση: την αύξηση των ευρω-επιτοκίων κατά 75 μονάδες βάσης. Πρόκειται για μια τολμηρή κίνηση για τη μετριοπαθή οικονομική πολιτική που ακολουθείται στο ευρωπαϊκό στερέωμα.

Οι φωνές που ζητούσαν πιο ήπια προσέγγιση δεν εισακούστηκαν, αντίθετα, όπως αποδείχθηκε στην πράξη, επικράτησαν τα «γεράκια», τα οποία απαιτούσαν δραστικά μέτρα για την αντιμετώπιση του «υπερβολικά υψηλού πληθωρισμού». Ενας πληθωρισμός που εξακολουθεί να καλπάζει, στη σκιά των νέων απειλών του Πούτιν ότι θα κρατήσει κλειστή τη ροή του ρωσικού αερίου από τον Nord Stream, μέχρις ότου η Δύση άρει τις κυρώσεις κατά της Μόσχας για την εισβολή στην Ουκρανία.

Η Κριστίν Λαγκάρντ επέλεξε να κινηθεί επιθετικά, ακολουθώντας τη γραμμή του «whatever it takes» (θα κάνουμε ό,τι χρειαστεί) που χάραξε πρώτος ο προκάτοχός της Μάριο Ντράγκι για την αντιμετώπιση της κρίσης χρέους. Ωστόσο, όπως κάθε «νόμισμα έχει δύο όψεις», έτσι και η επιλογή της «σιδηράς κυρίας» της Φρανκφούρτης θα έχει πολλαπλές επιπτώσεις που αναπόφευκτα θα περάσουν και στην καθημερινότητα…

Κατ’ αρχάς, θα πληγεί η ανάπτυξη της Γηραιάς Ηπείρου, η οποία ήδη κλυδωνίζεται από την ενεργειακή κρίση, με δυσμενή αποτελέσματα στην απασχόληση και στα εισοδήματα των νοικοκυριών. Επιπλέον, σηματοδοτεί το τέλος του «φθηνού χρήματος» για τις επιχειρήσεις που έρεε άφθονο επί πολλά χρόνια, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για τον επενδυτικό σχεδιασμό τους, ενώ η αύξηση στο κόστος δανεισμού θα έχει άμεσο αντίκτυπο και στα κρατικά ομόλογα σε ολόκληρη την ευρωζώνη.

Μένει λοιπόν να φανεί κατά πόσον η «συνταγή» της άνευ προηγουμένου αύξησης των επιτοκίων που εμπνεύστηκαν οι φύλακες της χρηματοπιστωτικής σταθερότητας στην ευρωζώνη πετύχει. Γιατί σε διαφορετική περίπτωση, το τίμημα που θα πληρώσουμε θα είναι βαρύ…