Το «αντίο» του Αλβέρτη

Για τον Παναθηναϊκό αποτέλεσε το τοτέμ του και δικαίως η φανέλα με τον αριθμό 4 αποσύρθηκε από τους Πράσινους και «ανέβηκε» στον ουρανό του ΟΑΚΑ.
Ομως ο Φράγκι έγραψε τη δική του ιστορία και με την εθνική ομάδα, στην οποία είπε το «αντίο» τέτοιες μέρες, στις 28 Αυγούστου του 2004, στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Αθήνας, κόντρα στο Πουέρτο Ρίκο (νίκη με 85-75 και 5η θέση στο ολυμπιακό τουρνουά).
Η Εθνική δεν έκανε την υπέρβαση για ένα μετάλλιο στην έδρα της και ο Φράγκι αποχαιρέτησε την επίσημη αγαπημένη ως αρχηγός, δίνοντας τη σκυτάλη στον Μιχάλη Κακιούζη που έναν χρόνο μετά σήκωνε το τρόπαιο του Ευρωμπάσκετ στο Βελιγράδι και δύο χρόνια αργότερα άγγιζε την κορυφή του κόσμου (ασημένιο μετάλλιο) στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Ιαπωνίας.
Μάλιστα, ο κόουτς Γιαννάκης είχε προσπαθήσει να πείσει τον Αλβέρτη να ηγηθεί και της αποστολής στο Βελιγράδι (2005), αλλά αυτός ήθελε να αφοσιωθεί στον Παναθηναϊκό.
Ο Φραγκίσκος Αλβέρτης έκανε το ντεμπούτο του στην εθνική ομάδα το 1993 (28 Μαΐου) και από τότε για 11 συναπτά έτη δήλωνε «έσο έτοιμος», ενώ από το 1999 και μέχρι το «αντίο» του για μια πενταετία ήταν και ο αρχηγός της.
Μπορεί να μην ήταν ανάμεσα στους τυχερούς που έζησαν τις «χρυσές» στιγμές της περιόδου 2005-2009, αλλά τόσο αυτός όσο και πολλοί άλλοι μεγάλοι παίκτες της γενιάς του έβαλαν ένα πολύ σημαντικό λιθαράκι για τη λαμπρή συνέχεια.
Το ξεκίνημα του Φράγκι στα εθνικά συγκροτήματα έγινε το 1990, όταν αγωνίστηκε στην Εθνική U16, και ακολούθησαν δύο ασημένια μετάλλια στο Ευρωμπάσκετ Παίδων του 1991 (ήττα από την Ιταλία του Ανδρέα Μενεγκίν με 106-91 στη Θεσσαλονίκη) και στο Ευρωμπάσκετ Εφήβων του 1992 (από την Εθνική Ιταλίας 65-63 στο ΣΕΦ).
Η αρχή (με δύο ασημένια μετάλλια) είχε γίνει και το βάπτισμα του πυρός στους άνδρες το πήρε από τον Ευθύμη Κιουμουρτζόγλου σε φιλικό με τους Γερμανούς, παραμονές του Ευρωμπάσκετ που θα γινόταν στη χώρα τους.
Σε αυτό το πρώτο ματς ο Αλβέρτης δεν κατάφερε να σκοράρει, με την Εθνική μας να επικρατεί με 85-72, ενώ δύο ημέρες αργότερα στο δεύτερο φιλικό με τη Γερμανία σημείωσε τους πρώτους του πόντους (5), έστω και αν ηττηθήκαμε με 80-77.
Στο φινάλε της καριέρας του με τα γαλανόλευκα απαριθμούσε 1.605 πόντους σε 155 αγώνες, με μέσο όρο 10,35 πόντων ανά παιχνίδι.
Συνολικά έπαιξε με την εθνική ομάδα σε δύο Ολυμπιακούς Αγώνες, ένα Παγκόσμιο Πρωτάθλημα και πέντε Ευρωμπάσκετ.














