ΤΑ ΝΕΑ ΤΟΥ 20ου ΑΙΩΝΑ

Περισσότερο από κάθε άλλη εποχή το τραγούδι έγινε σήμερα δημοφιλέστερο, χάρη ασφαλώς στα τεχνικά μέσα και στην εκπληκτική διάδοσή του από το ραδιόφωνο, την τηλεόραση κλπ. Οι άνθρωποι, βέβαια, πάντα τραγουδούσαν, αλλά εκείνο που έχει σημασία είναι ότι στη σημερινή ζωή τους το τραγούδι απέκτησε κυριαρχική θέση.

Στην ψυχαγωγία είναι βέβαιο ότι ο κινηματογράφος και το θέατρο είναι θεάματα που πολύ αρέσουν στο μεγάλο κοινό, αλλά το τραγούδι είναι κάτι το πιο προσιτό στον άνθρωπο. Ισως γιατί, σε σύγκριση με τις άλλες μορφές τέχνης, δεν απαιτεί καμμία ιδιαίτερη συγκρότηση ή εκπαίδευση ή διάθεση. Για να διαβάση ένας άνθρωπος πρέπει να μάθη γράμματα. Για ν’ αναπτύξει τις πνευματικές ικανότητές του, πρέπει να ζήση σε ένα κοινωνικό και οικογενειακό περιβάλλον όπου δεσπόζουν τα βιβλία. Για να πάη κανείς στο θέατρο, είναι απαραίτητο να προετοιμασθή, να έχη την ψυχική διάθεση και την καλλιτεχνική ανησυχία, ή ακόμα μία κάποια φιλοδοξία. Δεν μπορεί κανείς να κάμη θέατρο στο σπίτι του. Για ν’ αποκτήση κινηματογράφο, πρέπει να γίνη μία τεχνική προετοιμασία.

Αλλά με το τραγούδι, τα πράγματα είναι πολύ διαφορετικά. Για να τραγουδήση κανείς δεν είναι απαραίτητο να ξέρη μουσική, ούτε να ακούση άλλους να τραγουδούν, ούτε να έχει κανένα ιδιαίτερο προνόμιο ή φιλοδοξία. Ολος ο κόσμος μπορεί να τραγουδήση. Καλά ή άσχημα, όλος ο κόσμος τραγουδά. Το τραγούδι είναι τόσο φυσικό στον άνθρωπο όπως είναι ο λόγος ή η φωνή.

Σε όλες τις εποχές και σε όλους τους λαούς το τραγούδι ήταν μία αγαπητή εκδήλωση του ανθρώπου. Οσοι τραγουδούν, κάνουν κάτι που τους ευχαριστεί, δίχως να έχουνν φιλοδοξίες ή να σκοπεύουν να φθάσουν κάπου. Το τραγούδι είναι το πιο φυσικό απ’ τα παιγνίδια του ανθρώπου. Εχει παρατηρηθεί όμως ότι οι σημερινοί άνθρωποι δεν τραγουδούν. Κρατάνε μία παθητική στάση απέναντι στο τραγούδι. Με τα τρανζίστορς, τα ραδιόφωνα, και τα πικ απ μπορούν και ακούνε τις καλύτερες φωνές και τα τελειότερα τραγούδια στον κόσμο. Στον καιρό μας, το πιο εύκολο πράγμα είναι ν’ ακούση κανείς μουσική. Η βιομηχανία του τραγουδιού γνωρίζει επιτυχίες άνευ προηγουμένου. Οι τραγουδιστές γίνονται γνωστοί σε όλο τον κόσμο αμέσως, θεοποιούνται απ’ τη νεολαία. Και διερωτάται κανείς: θα πάψουμε να τραγουδάμε και θα περιοριστούμε παθητικά μόνο στο ακρόαμα; Το τραγούδι θα πάψει να είναι η μητέρα όλων των τεχνών;