Από το Βερολίνο {LF}στη Δεσκάτη Γρεβενών

Μπορεί η ελληνική περιφέρεια να βγει από το τέλμα της πολιτιστικής καχεξίας; Η απάντηση είναι, ναι. Και απόδειξη είναι η Δεσκάτη. Η μικρή, επαρχιακή πόλη στο νοτιοδυτικό άκρο του Νομού Γρεβενών απέκτησε έναν πολιτιστικό πολυχώρο, «Αντώνης Πέτσας», στον οποίο στεγάζεται η Αίθουσα Τέχνης «Χρήστος Μπουρονίκος». Ο Αντώνης Πέτσας, πρώην δήμαρχος Δεσκάτης, πρώτος αιρετός νομάρχης Γρεβενών, ήταν εκείνος που οραματίστηκε τη δημιουργία του πολυχώρου. Απεβίωσε όμως αιφνίδια τον περασμένο Φεβρουάριο και ήταν ο μεγάλος απών στα εγκαίνια του Πολυχώρου στις 6 Αυγούστου.

Ο Χρήστος Μπουρονίκος είναι ένας από τους σημαντικότερους έλληνες εικαστικούς του Βερολίνου. Στην Art Space Deskati «Χρήστος Μπουρονίκος» στεγάζονται 70 έργα του, ένα αντιπροσωπευτικό δείγμα μιας καλλιτεχνικής διαδρομής 40 και πλέον χρόνων. Με τη μόνιμη έκθεση των έργων του φέρνει στη μικρή Δεσκάτη τον αέρα του Βερολίνου, της σύγχρονης Μέκκας για τους νέους καλλιτέχνες.

Ο Μπουρονίκος ήταν από τους πρώτους Ελληνες που πέρασαν στις αρχές της δεκαετίας του 1980 από την HDK, το σημερινό πανεπιστήμιο UDK, τη μεγαλύτερη πανεπιστημιακή Σχολή Καλών Τεχνών της Ευρώπης. Μαθητής του Καρλ Οπερμαν, βίωσε την εποχή των Αλέξη Ακριθάκη και Γιάννη Ψυχοπαίδη στο Βερολίνο, ο ίδιος έμεινε και συνεχίζει να δημιουργεί στη γερμανική πρωτεύουσα. Καθιερώθηκε με εκθέσεις στην Ελλάδα, όπως στην γκαλερί Ι. Τούντα, αλλά και με παρουσία σε διεθνείς εκθέσεις, όπως η Art Basel.

Εργα του Χρήστου Μπουρονίκου βρίσκονται σε πολλές συλλογές στην Ελλάδα και το εξωτερικό. Περιλαμβάνονται και στη δωρεά από τη συλλογή Δ. Δασκαλόπουλου στο ΕΜΣΤ της Αθήνας. Για το έργο του τιμήθηκε με το Copelouzos Art Athina Award 2018.

Στα έργα του ο Χρήστος Μπουρονίκος «χρησιμοποιεί πολλά και διαφορετικά υλικά, τα οποία δημιουργούν ένα αποτέλεσμα πολυσύνθετων προτάσεων», λέει ο Νίκος Τρανός, πρύτανης της ΑΣΚΤ. «Είναι ένα μαθηματικό σύνολο εικόνων, το οποίο είναι ένα σύνολο του εαυτού του, που ενσωματώνει μια ατομική γλώσσα διαλεκτικών εικόνων, διαδοχικών συμβάντων, ένα είδος χρονικότητας, ένα συμβάν ή διαδοχικά συμβάντα, τα οποία ορίζουν ένα νέο, ομοιογενές, είδος δομής», λέει ο Τρανός. Τα έργα του «τα διαβάζω σαν να ακούω μουσική, οι εικόνες του μού δημιουργούν ένα βύθισμα σε μια ηχητική θάλασσα από μοτίβα, που με παρασύρει σε μια μυστική εμπειρία, με τη χαρούμενη απώλεια του εαυτού».

ΣΧΗΜΑΤΑ ΚΑΙ ΧΡΩΜΑΤΑ. Η ιστορικός τέχνης Βασιλική Βαγενού επισημαίνει τη «μοναδικότητα της πολυπλοκότητας» που αναδεικνύεται στο συνολικό έργο του Χρήστου Μπουρονίκου, μέσα από «το ελεύθερο και απεριόριστο παιχνίδι των σχημάτων και των χρωμάτων, την πολυμορφία των υλικών και μέσων, την πολυσημία των ερμηνειών». Στα έργα του «ο ανανεούμενος διάλογος και οι ανασυσχετίσεις μεταξύ των υλικών και των ιδεών δεν παραμένουν εγκλωβισμένες στο συγκεκριμένο κύκλωμα τόπου και χρόνου της δημιουργίας τους, αλλά λειτουργούν ελεύθερα, αδιάκοπα και υποκειμενικά σε κάθε χρονική και τοπική συνθήκη. Τα υλικά που χρησιμοποιεί φέρνουν το βάρος της ιστορικής τους καταγωγής και σημασίας στην ανθρώπινη ζωή και εξέλιξη (κάρβουνο, αλουμίνιο, χαλκός, γραφίτης κ.ά.)», λέει η Βαγενού, που έγραψε και τα κείμενα του δίγλωσσου (ελληνικά και αγγλικά) καταλόγου. Την επιμέλεια έκδοσης του καταλόγου είχε ο Χορστ Γκροές.

Με την Αίθουσα Τέχνης «Χρήστος Μπουρονίκος», η Δεσκάτη αποκτά μία διεθνών διαστάσεων μόνιμη έκθεση, ενός δημιουργού που είναι γέννημα θρέμμα της, καταγόμενου από το γειτονικό χωριό Παρασκευή. Η έκθεση είναι η διαχρονική παρακαταθήκη του Χρήστου Μπουρονίκου. Κυρίως, όπως λέει, «για τους νέους που δεν θα πάψουν να ονειρεύονται και να δημιουργούν».