Εύθραυστες ισορροπίες από την αποχώρηση Ντράγκι

Η βύθιση της Ιταλίας στην πολιτική κρίση μετά την αποχώρηση του Μάριο Ντράγκι από την πρωθυπουργία προκαλεί προβληματισμό και στην Αθήνα για ξαφνικές αναταράξεις κυρίως σε ό,τι αφορά τις διεκδικήσεις από το λεγόμενο μέτωπο του Νότου στην κρίσιμη συγκυρία κατά την οποία συνολικά η Ευρώπη καλείται να διαχειριστεί ισχυρές γεωπολιτικές και οικονομικές πιέσεις.

Η ελληνική πλευρά αγωνιά για εύθραυστες ισορροπίες, πόσω μάλλον για μια μεγάλη εστία αστάθειας, θεωρώντας τον αντίκτυπο της «ηγετικής φυσιογνωμίας» του Ντράγκι και της «αξιοπιστίας» του εντός του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου σημαντικό και για τις ελληνικές θέσεις σε συγκεκριμένα πεδία – από το ενεργειακό και τις μεταρρυθμίσεις των δημοσιονομικών κανόνων στην ευρωζώνη μέχρι το Προσφυγικό και την κλιματική αλλαγή. Προσωπικά ο Μητσοτάκης με τη σκέψη στην ενίσχυση των διεθνών συμμαχιών της Ελλάδας εξακολουθεί να ποντάρει πολλά (και) στην καλλιέργεια προσωπικών σχέσεων και απευθείας διαύλων με αρχηγούς κρατών και κυβερνήσεων, ανεξάρτητα εάν προέρχονται από την ίδια ευρωπαϊκή πολιτική οικογένεια. Οπως είναι για παράδειγμα ο ισπανός ομόλογός του Πέδρο Σάντσεθ, όσο κι αν στο παρελθόν ο σοσιαλιστής πρωθυπουργός έχει προκαλέσει δυσφορία στο Μαξίμου για κινήσεις του σε σχέση με την Τουρκία.

Πάντως το Μαξίμου θεωρεί πλέον σημαντικά ενδυναμωμένη τη «φωνή» της Αθήνας, χωρίς αυτό να σημαίνει ότι σημαντικά θέματα για τα ελληνικά συμφέροντα δεν περνούν από εύκολες ή πιο δύσκολες, σίγουρα πάντως εντατικές, ζυμώσεις με τους «συμμάχους». Οπως με τον Ντράγκι για αποφασιστικές απαντήσεις στην οικονομία και στο ενεργειακό τοπίο. Με τον γάλλο πρόεδρο Εμανουέλ Μακρόν («μας ενώνουν πολλά…», όπως έλεγε ο Μητσοτάκης από το 2019), με τον οποίο επιδιώκεται στρατηγικού χαρακτήρα σύμπλευση για σειρά θεμάτων, ανάμεσά τους η κατάσταση στην Ανατολική Μεσόγειο. Προφανώς για τα γεωπολιτικά με τον κύπριο πρόεδρο Νίκο Αναστασιάδη, με τον πορτογάλο Αντόνιο Κόστα (ο οποίος έχει στο παρελθόν δείξει κοινή οπτική με την Αθήνα για τις μεταναστευτικές πιέσεις), με τον κροάτη Αντρέι Πλένκοβιτς (για την ατζέντα των Δυτικών Βαλκανίων), με τον πρωθυπουργό της Μάλτας Ρόμπερτ Αμπέλα και της Σλοβενίας Γιάνεζ Γιάνσα, οι οποίοι είχαν βρεθεί τελευταία φορά στην Αθήνα στο πλαίσιο της Ευρωμεσογειακής Συνόδου.

ΚΑΘΑΡΟ ΤΟΠΙΟ. Προς το παρόν πάντως το μήνυμα του Μαξίμου σε ό,τι αφορά τις πολιτικές εξελίξεις στη Ρώμη εστιάζει στην ανάγκη να υπάρχει… καθαρό τοπίο. «Αναδεικνύεται πόσο σωστή είναι η αντίληψη του Μητσοτάκη» είπε χθες ο κυβερνητικός εκπρόσωπος Γιάννης Οικονόμου, «ότι στους ταραγμένους καιρούς ιδιαίτερα χρειάζονται σταθερές, αυτοδύναμες κυβερνήσεις». Η ατζέντα που προέχει ωστόσο είναι εκείνη των ενεργειακών. Το σχέδιο της Κομισιόν σχετικά με την «υποχρεωτική μείωση της ζήτησης αερίου σε όλα τα κράτη-μέλη» βρίσκει στο τείχος της Αθήνας, που επιμένει στην ανάγκη για ενιαία κινητοποίηση του Νότου χωρίς αστερίσκους. Γαλλία, Ιταλία, Ισπανία, Πορτογαλία και Μάλτα φέρονται προσώρας στην ίδια πλευρά με την Ελλάδα, αντιδρώντας στο σχέδιο που σύμφωνα με την Αθήνα θα προκαλούσε προβλήματα σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις από τη στιγμή που το 70% του φυσικού αερίου που εισάγει η χώρα μας χρησιμοποιείται για ηλεκτροπαραγωγή. Το Μαξίμου επιμένει στο θέμα των τιμών και στην αποσύνδεση της τιμής του φυσικού αερίου από εκείνη του ηλεκτρικού, με το βλέμμα σε πρώτη φάση στις επικείμενες συζητήσεις των υπουργών Ενέργειας της ΕΕ στις 26 Ιουλίου.