ΠολιτισμόςΕΝΤΥΠΗ ΕΚΔΟΣΗ

«Να ξαναβάλουμε τον άνθρωπο στις χορογραφίες»

Ο διεθνώς καταξιωμένος Ιωάννης Μανταφούνης μιλάει {CR}για την παράσταση{CR}«Scarbo», με την οποία ολοκληρώνεται {CR}το Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας

«Να ξαναβάλουμε τον άνθρωπο στις χορογραφίες»
4 λεπτά

Η χορεύτρια αποκαλύπτει τις βαθιές πτυχές της προσωπικότητάς της στο κοινό. Πηγαίνει από την κίνηση στα συναισθήματα, στις καταστάσεις με ρευστό, οργανικό και σχεδόν άμεσο τρόπο, χωρίς φίλτρο ή κρίση. Ολα της τα κύτταρα φαίνεται να δονούνται στις διαφορετικές συναισθηματικές συχνότητες που της δίνουν έμπνευση. Αραγε, η παρουσία της στη σκηνή ζωντανεύει πραγματικές ή πλασματικές καταστάσεις, αναμνήσεις του παρελθόντος ή μια προσωπική ιστορία που τώρα αποκαλύπτεται; Αυτό θα απαντηθεί στο «Scarbo», το έργο του Ιωάννη Μανταφούνη με το οποίο πέφτει την Κυριακή η αυλαία στο 28ο Διεθνές Φεστιβάλ Χορού Καλαμάτας.

Ο καταξιωμένος χορογράφος σε συνεργασία με τη χορεύτρια της ομάδας του Μανόν Παρόν, παρουσιάζει μια ιστορία η οποία αποκαλύπτεται μέσω του χορού. «Το έργο είναι ένα σόλο μιας ερμηνεύτριας, η οποία μοιράζεται με το κοινό τα συναισθήματα που της προκαλούν ο χορός, η μουσική και η δραματουργία. Είναι ένα απλό κόνσεπτ, το οποίο βασίζεται εξ ολοκλήρου στην ικανότητά της να αντλεί έμπνευση και κίνηση μέσα από τη μεθοδολογία αυτοσχεδιασμού, με την οποία δουλεύω ως χορογράφος εδώ και περίπου 15 χρόνια. Οταν ο ερμηνευτής είναι σε τέτοιο επίπεδο συνείδησης του σώματός του, της σχέσης του με τον χώρο, την παρουσία του και το κοινό, ο χορογράφος γίνεται πλέον η σκιά του. Η ομορφιά σε αυτές τις περιπτώσεις είναι η ενδυνάμωση του ερμηνευτή και η παράδοση του σκήπτρου της εξουσίας του χορογράφου, αλλά και της αρχικής ιδέας του έργου στον ερμηνευτή. Το “Scarbo” είναι ένα έργο συνεργασίας μεταξύ των δυο μας» αναφέρει ο ίδιος στο «ΝΣυν».

 

ΡΑΒΕΛ, ΝΤΕΜΠΙΣΙ. Το «Scarbo» αμφισβητεί τη θέση της παραδοσιακής αφήγησης στον σύγχρονο χορό. Γι’ αυτό και το σόλο συνοδεύεται εν μέρει από έργα των Μορίς Ραβέλ και Κλοντ Ντεμπισί. «Προσπαθούσαμε να βρούμε πώς η αφηγηματικότητα στον σύγχρονο χορό μπορούσε να επιστρέψει επί σκηνής ύστερα από πολλές δεκαετίες απουσίας του. Πώς τα συναισθήματα μπορούσαν να δημιουργήσουν κίνηση και όχι μονάχα δραματουργία και πώς η σχέση με τη μουσική μπορούσε να ενισχύσει την αίσθηση της αφήγησης. Ανακαλύπτοντας λοιπόν το έργο του Ραβέλ και δουλεύοντας πάνω σε αυτό συνειδητοποιήσαμε πως σιγά σιγά βρίσκαμε αυτή τη σύνδεση που ψάχνουμε» επισημαίνει ο χορογράφος, ο οποίος με αφορμή το συγκεκριμένο έργο θίγει το ζήτημα της ελευθερίας που σπάνια βιώνουμε σε όλη την έκφανσή της.

«Βρίσκω πως ο χορός και η χορογραφία πέρασαν από διάφορα στάδια όπου αφαιρέσαμε τα πάντα από πάνω τους. Θεωρήσαμε πως πολλά ήταν περιττά και δεν μας άφηναν να αγγίξουμε την ουσία. Ηταν αναγκαίο και εν μέρει πολύ καλό. Ομως, μέσα από αυτή τη διαδικασία βγάλαμε απ’ έξω και τους ίδιους μας τους εαυτούς. Τώρα που πήραμε πολλές απαντήσεις μέσα από τη διαδικασία της αφαίρεσης, μπορούμε να ξαναβάλουμε τον άνθρωπο στο επίκεντρο. Απεχθάνομαι χορογραφίες που υποστηρίζουν θεωρητικά την ισότητα μεταξύ των μελών μιας ομάδας και προβάλλουν ανθρώπινα ιδανικά, τα οποία δεν είναι υπαρκτά στην πράξη. Κάποιοι χορογράφοι δεν καταλαβαίνουν ότι αυτά που παρουσιάζουν είναι στη μορφή και στην πράξη αντίθετα με αυτά που λένε. Για μένα τόσο οι χορευτές όσο και το κοινό εδώ έχουν πλέον ευθύνη απέναντι σε αυτή την τάση. Μου λείπει ο άνθρωπος επί σκηνής, η βαθιά επικοινωνία του ερμηνευτή με το κοινό, αλλά πραγματικά, όχι θεωρητικά» παραδέχεται ο Ιωάννης Μανταφούνης.

Δημιουργίες σαν το «Scarbo» υπηρετούν την ανάγκη του χορογράφου και της ομάδας του να φτιάχνουν έργα διαμεσολάβησης, τα οποία καθιστούν ευκολότερη την πρόσβαση στον χορό για όσο το δυνατόν ευρύτερο κοινό. Από την άλλη, ο καλλιτέχνης που έχει έδρα τη Γενεύη, από την οποία υποστηρίζεται μαζί με το Swiss Arts Council Pro Helvetica, διοργανώνει καλλιτεχνικές παραστάσεις για διεθνή θέατρα και οργανισμούς, ισορροπώντας ανάμεσα σε δύο διακριτούς κόσμους. «Στο επάγγελμα καλούμαστε πολλές φορές να κάνουμε σπαγκάτο μεταξύ των ομάδων ρεπερτορίου και των δικών μας πρότζεκτ στην ελεύθερη σκηνή. Προσπαθώ να κρατώ καθαρές θέσεις σε κάθε μου δουλειά. Αλλιώς χορογραφώ στη Λυρική Σκηνή, αλλιώς στην Οπερα της Λυών και διαφορετικά με την ομάδα μου και τους συνεργάτες μου στην Ελβετία. Επίσης ένα κομμάτι πολύ σημαντικό είναι τα έργα που χορογραφώ σε junior ballet και σε επαγγελματικές σχολές χορού. Εκεί πλέον μιλάμε για τη γλώσσα των σπουδαστών και προσωπικά έχω επιλέξει να μην ασχολούμαι με τη δική μου χορογραφική γραφή. Εκεί μετράει μόνο η πρόοδος των σπουδαστών» σημειώνει.

Το πιο πρόσφατο επίτευγμα είναι αναμφίβολα η επιλογή του στο Dresden Frankfurt Dance Company, στη θέση του καλλιτεχνικού διευθυντή που θα αναλάβει από τον Σεπτέμβριο του 2023. «Επειτα από έναν σκληρό διαγωνισμό και μια πολύμηνη διαδικασία κατάφερα να αποδείξω στην επιτροπή πως το πρότζεκτ το οποίο υπέβαλα είναι αυτό που χρειάζεται η ομάδα σήμερα. Τώρα θα πρέπει να αποδείξω στην πράξη πως όλο αυτό το πρότζεκτ θα λειτουργήσει. Εχω πέντε χρόνια για να το φέρω εις πέρας» καταλήγει ο Ι. Μανταφούνης.

 

INFO

«Scarbo» στις 24 Ιουλίου στις 19.30, Μέγαρο Χορού Καλαμάτας – Εναλλακτική Σκηνή. Είσοδος 12 ευρώ (προπώληση ticketmaster.gr)

Επόμενο άρθρο

Google news

Ακολουθήστε tanea.gr στο Google News και μάθετε πρώτοι όλες τις ειδήσεις.

Σχετικά άρθρα

Τα Νεότερα

  1. «Ποιος θέλει να γίνει εκατομμυριούχος»: O παίκτης- φαινόμενο που έφτασε στην τελευταία ερώτηση – «Ήρθα να σας πάρω τις 100.000»
  2. Άγιος Δημήτριος: Στο Δαφνί ο 44χρονος βοηθός ειδικού σχολείου που έδειξε τα γεννητικά του όργανα και φίλησε τη δασκάλα
  3. Πάτρα: Αλλαγές στα δρομολόγια του Προαστιακού από τις 25 Νοεμβρίου – Τα τμήματα που επηρεάζονται

Πιο Σχολιασμένα

Πιο Διαβασμένα

Cookies