Στοιχήματα «κοινωνικής ευαισθησίας»

Μόνο στον τελευταίο μήνα ο Κυριάκος Μητσοτάκης έχει βγει ο ίδιος μπροστά τρεις φορές, επιλέγοντας τη θεσμική οδό, για να προτάξει το «κοινωνικό», κατά τον ίδιο, πρόσωπο της διακυβέρνησής του. Από το βήμα της Βουλής έφερε αρχικά στο προσκήνιο τη φράση «κοινωνική φροντίδα», έπειτα διατύπωσε ευθέως την άποψη – αιχμή για τον ΣΥΡΙΖΑ και την Αριστερά – ότι «άλλοι διαλαλούν το περιβόητο μονοπώλιο της κοινωνικής ευαισθησίας και άλλοι το υπηρετούν στην πράξη» και χθες επιχείρησε αντίστοιχη παρέμβαση περί δικαιωμάτων και διακρίσεων, προχωρώντας σε ευρύτερες αναφορές για όσους βρίσκονται «στην γκρίζα ζώνη της κρατικής αδιαφορίας». Με νέες δεσμεύσεις ότι η κυβέρνηση θα επιμείνει στον δρόμο των «τολμηρών αλλαγών», ο Πρωθυπουργός προσπάθησε με την ομιλία του για το πλαίσιο της υποβοηθούμενης αναπαραγωγής να εκπέμψει δύο μηνύματα.

Το πρώτο έχει ως παραλήπτη και το εσωτερικό της κυβέρνησής του, καθώς ανέδειξε την ανάγκη να δίνεται προσοχή (και προφανώς η ανάλογη… στήριξη) όχι μόνο στα μεγάλα ζητήματα της καθημερινότητας αλλά και στα πιο «μικρά» ή «ειδικά» θέματα που μπορεί να απασχολούν μερίδα των πολιτών. Είναι ενδεικτική η περιγραφή που έκανε αναφερόμενος στη νομοθετική πρωτοβουλία του υπουργείου Υγείας. «Σε πρώτη ανάγνωση μπορεί να απευθύνεται σε μερικές χιλιάδες, δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας», είπε, «αλλά στην ουσία του ζυγίζεται η ευαισθησία όλων μας». Το δεύτερο μήνυμα του Πρωθυπουργού είναι η «προοδευτική κατεύθυνση», την οποία προσπαθεί με κάθε ευκαιρία ο ίδιος να προσδίδει στην κυβέρνηση και στο κόμμα του, καλλιεργώντας συνεχώς το αφήγημα ότι δεν υπάρχουν προνομιακά πεδία ή ατζέντες για τους πολιτικούς αντιπάλους τους. «Ναι, αποδεικνύουμε στην πράξη ότι είμαστε μια κυβέρνηση της προόδου», σημείωσε χαρακτηριστικά, ενώ στην Ολομέλεια της Βουλής αναμένεται εκ νέου σήμερα να επιστρατευτεί από την κυβέρνηση η κοινωνική ατζέντα καθώς συζητείται το νομοσχέδιο για τη φιλοξενία των ασυνόδευτων ανηλίκων.

Με τη μετατόπιση των δικαιωμάτων και συνολικά της κοινωνικής πολιτικής στην κορυφή της κυβερνητικής στρατηγικής, όπως πιστοποιούν οι τελευταίες κινήσεις του Μητσοτάκη, το Μαξίμου σπεύδει να αντιπαραβάλει την τοξικότητα που, σύμφωνα με τη ΝΔ, καλλιεργεί συνειδητά ο ΣΥΡΙΖΑ με όσα η γαλάζια ομάδα διαμηνύει ότι η ίδια υπηρετεί – τον «εκσυγχρονισμό» και τη «σταθερότητα». Αυτό δείχνουν η απόφαση Μητσοτάκη να επιλέγει το βήμα της Βουλής για τέτοιες τοποθετήσεις, το περιεχόμενο των παρεμβάσεών του, ακόμα και η χθεσινή «πρόσκληση» στον ΣΥΡΙΖΑ να συμφωνήσει με το συγκεκριμένο νομοσχέδιο γύρω από το οποίο δεν χωρούν, όπως είπε, πολιτικές αντιπαραθέσεις. «Να κάνετε ένα μικρό βήμα», όπως σημείωσε, απευθυνόμενος προς τον αρμόδιο τομεάρχη του ΣΥΡΙΖΑ Ανδρέα Ξανθό, «να υπερβείτε το κλίμα της τοξικότητας το οποίο, δυστυχώς, πια έχει διαβρώσει όλο τον πολιτικό διάλογο», την ώρα πάντως που η αξιωματική αντιπολίτευση κατηγορεί τον Πρωθυπουργό για επίδειξη κοινωνικής ευαισθησίας. «Ας διαφυλάξουμε την πολιτική αντιπαράθεση πριν καταλήξει σε ένα μακελειό χυδαιότητας, διαφορετικά να είστε σίγουροι ότι η ίδια η δημοκρατία θα εξοστρακίσει στο περιθώριο αυτούς που στην πράξη την υπονομεύουν», ανέφερε ο Πρωθυπουργός.

Στελέχη της ΝΔ σχολιάζουν σκωπτικά για τον ΣΥΡΙΖΑ και προσωπικά για τον Αλέξη Τσίπρα ότι «κρύβεται» από τη Βουλή και προτιμά «τις πλατείες» για να απευθύνει ομιλίες πολώνοντας το κλίμα ως μια «στρατηγική επιλογή του», όπως θεωρούν. «Δεν θα ακολουθήσουμε αυτή τη χυδαιότητα, τον κατήφορο. Θα κοιτάξουμε τη δουλειά μας», ήταν η προσπάθεια του κυβερνητικού πορτ παρόλ να τραβήξει διαχωριστική γραμμή από πρακτικές της αξιωματικής αντιπολίτευσης. Αυτό δεν σημαίνει ότι η κυβέρνηση σκοπεύει να αφήνει αναπάντητες τις επιθέσεις, με χαρακτηριστικά τα «πυρά» προς τον ΣΥΡΙΖΑ από τον Γιάννη Οικονόμου τόσο για «fake news» σχετικά με την κυβερνητική παρέμβαση Power Pass για τους λογαριασμούς του ηλεκτρικού ρεύματος όσο και για την «άθλια προσπάθεια πολιτικής εκμετάλλευσης» της υπόθεσης Λιγνάδη. Η κυβέρνηση χρεώνει ευθέως στην Κουμουνδούρου «στάση α λα καρτ απέναντι στη Δικαιοσύνη, αντιθεσμική, καιροσκοπική αντιμετώπιση» και «ρητορική φανατισμού».