Καθρέφτης στα χούγια του Νεοέλληνα

«Μακριά απ’ όσους θέλουνε βοήθεια να δώσουν και τρυφερά σας γδύνουνε θέλοντας να σας σώσουν, κι όλο κουνάνε δάχτυλο και λένε πώς θα ζήσει, πώς θα ντυθεί, πού θα κοιμηθεί, πώς θα το τραγουδήσει η καθεμιά κι ο πάσας εις που έχει αγαπήσει! Την τύφλα μας δηλαδή». Με τους στίχους αυτούς από το χορικό 2 που υπέγραψε ο Γιάννης Καλαβριανός, που τραγούδησε σύσσωμος ο θίασος, ολοκληρώθηκε η πολύπαθη πρεμιέρα της «Μήδειας» του Μποστ στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου το βράδυ του Σαββάτου. Ο σκηνοθέτης, στην πρώτη παρουσίαση νεοελληνικού έργου στο αργολικό θέατρο για λογαριασμό του Εθνικού Θεάτρου, ετοίμασε μια εκρηκτική κωμωδία για τη σύγχρονη πραγματικότητα της χώρας μας, με μια εξαιρετική ματιά, και κέρδισε το δυνατό χειροκρότημα των 5.500 θεατών που κάθισαν στις κερκίδες της Επιδαύρου. Ανάμεσά τους, ο υφυπουργός Πολιτισμού Νικόλας Γιατρομανωλάκης, ο καλλιτεχνικής διευθυντής του Εθνικού Θεάτρου Γιάννης Μόσχος και ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης Αλέξης Τσίπρας με τη σύντροφό του Μπέττυ Μπαζιάνα.

Ο Γιάννης Καλαβριανός, με οδηγό τον δεκαπεντασύλλαβο ζωντανό στίχο του Μέντη Μποσταντζόγλου ή Μποστ, παρουσίασε ένα σπαρταριστό έργο που ένωνε τον μύθο της Μήδειας με την πραγματικότητα του Νεοέλληνα και σκόρπισε απλόχερα γέλιο. Σεβόμενος το ούτως ή άλλως δυνατό κείμενο, πρόσθεσε επικαιρικά στοιχεία μόνο στους τελικούς μονολόγους του Χορού. Εκεί που θέλοντας να καταδείξουν την αλαζονεία των συμπατριωτών μας χρίζουν βαρβάρους τους υπόλοιπους, τη στιγμή που εδώ οι νεκροί της πανδημίας είναι χιλιάδες, στα ακριτικά νησιά πνίγονται πρόσφυγες διαρκώς, οι πιστοί χριστιανοί δεν αγαπάνε αλλήλους, τα μέσα ενημέρωσης χειραγωγούνται και η ακρίβεια καλπάζει.

ΟΙ ΗΡΩΕΣ. Το χρυσό σκηνικό, εμπνευσμένο από το «Σινικόν Τείχος» του Μποστ, με τους μεγάλους τσιμεντόλιθους, κάτι ενδιάμεσα σε αρχαιολογική ανασκαφή και σύγχρονο ερείπιο, προϊδέαζε τους θεατές για την καταβύθιση στον καλλιτεχνικό κόσμο του Μποστ, κάτι που επιβεβαίωσε αργότερα και η αισθητική των κοστουμιών που ζωντάνευαν χαρακτηριστικές εικονογραφήσεις του μεγάλου δημιουργού (χαρακτηριστική η αμφίεση του Εξάγγελου). Σε αυτή την παράσταση για τον έρωτα, όπως προλόγισε η κορυφαία του Χορού, η Μήδεια-Γαλήνη Χατζηπασχάλη έγινε η ηρωίδα που με το μαύρο της χιούμορ και κυκλοφορώντας διαρκώς με φονικά όπλα προοικονόμησε την παιδοκτονία της με μια αφοπλιστική ιλαρότητα. Δίπλα της στη σκηνή είχε ένα ολόκληρο πάνθεον ετερόκλητων ηρώων, κρίκοι όλοι τους στην αλυσίδα της σύγχρονης κουλτούρας του Νεοέλληνα και των εκφάνσεών της. Και είναι όλα τα χούγια μας σε αυτούς μαζεμένα. Από τον Τροφό (Γιώργο Γλάστρα) που άργησε να φτάσει στο παλάτι γιατί έπεσε σε πορεία, μέχρι τον Ιάσονα (Σταύρο Σβήγκο) με τις ατελείωτες εξωσυζυγικές σχέσεις και τα φακελάκια που μοίραζε στους γιατρούς όταν γεννήθηκαν οι γιοι του, την ελαφρών ηθών καλόγρια (Σύρμω Κεκέ), την άεργη Αντιγόνη (Ανδρη Θεοδότου) που τρώει την πατρική περιουσία, τον εκπεσόντα βασιλιά Οιδίποδα (Θανάσης Δήμου) που χρησιμοποιεί την αναπηρία του για να κερδίσει ρουσφετολογικά μια δημόσια θέση και τον παιδεραστή καλόγερο (Γιώργος Σαββίδης) που χρησιμοποιεί γλυκά για να αποπλανήσει αγόρια.

Κατά την υπόκλιση η Γαλήνη Χατζηπασχάλη ανακοίνωσε πως το Εθνικό Θέατρο αφιερώνει τη βραδιά στη μνήμη των Ανέζα Παπαδοπούλου και Ντίνας Κώνστα.