Η στάση εργασίας, η ματαίωση της πρεμιέρας και η ταλαιπωρία του κοινού

«Τα πράγματα είναι σοβαρά, καιρός για κωμωδία!» ήταν το μότο της φετινής πρώτης παρουσίας του Εθνικού Θεάτρου το φετινό καλοκαίρι στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου αλλά τα όσα συνέβησαν κι οδήγησαν την περασμένη Παρασκευή στη ματαίωση της πρεμιέρας της «Μήδειας» κάθε άλλο παρά για γέλια ήταν. Το Σωματείο Εργαζομένων Εθνικού Θεάτρου και το Σωματείο Ελλήνων Ηθοποιών προχώρησαν σε στάση εργασίας από τις 8 έως τις 12 το βράδυ, βάζοντας ουσιαστικά λουκέτο στο αργολικό θέατρο λίγες ώρες πριν από την έναρξη της παράστασης. Αιτία της κινητοποίησής τους ήταν η διεκδίκηση αύξησης της ημερήσιας αποζημίωσης και των εξόδων διανυκτέρευσης για την εκτός έδρας εργασία τους, ένα αίτημα που έφτασε στην πολιτική ηγεσία του υπουργείου Πολιτισμού στις 9 Ιουνίου κι έγινε αποδεκτό, χωρίς να πειστούν όμως οι συνδικαλιστές.

Σε ανακοίνωσή του, το υπουργείο επισήμανε πως στις 7 Ιουλίου ο υφυπουργός Πολιτισμού Νικόλας Γιατρομανωλάκης, συναντήθηκε με εκπροσώπους των σωματείων, τους οποίους ενημέρωσε πως η υπουργός Πολιτισμού Λίνα Μενδώνη ήταν σύμφωνη για αύξηση 15% της ημερήσιας αποζημίωσης των εργαζομένων. Ητοι από τα 95 ευρώ που ήταν μέχρι σήμερα να φτάσει τα 110 ευρώ. Μάλιστα, ο Νικόλας Γιατρομανωλάκης υπογράμμισε πως το υπουργείο έχει προχωρήσει τις ενέργειες με το υπουργείο Οικονομικών, αρμόδιο φορέα για την καταβολή των αποζημιώσεων, με αναδρομική ισχύ των επαυξημένων καταβολών από την 1η Ιουλίου. Ως απάντηση, τα σωματεία εξήγγειλαν τη στάση εργασίας ζητώντας τη γραπτή δέσμευση του υπουργείου για τα συμφωνηθέντα και δίνοντας διορία μέχρι τις 3 το μεσημέρι της Παρασκευής για την ανακοίνωση της ημερομηνίας κατάθεσης της σχετικής τροπολογίας που θα προέβλεπε τις αυξήσεις.

Παρά τη δημόσια δέσμευση του υπουργείου Πολιτισμού, οι αιτιάσεις των συνδικαλιστών ήταν άτοπες αφού αρμόδια για την κατάθεση της τροπολογίας είναι η Γενική Γραμματεία Κοινοβουλευτικών Θεμάτων. Επιπλέον, κάθε τροπολογία που επιβαρύνει τον προϋπολογισμό πρέπει να συνοδεύεται από έκθεση του Γενικού Λογιστηρίου του Κράτους, μία δημοσιονομική διαδικασία που ασφαλώς απαιτεί χρόνο περισσότερο από αυτό που προέβλεπε το τελεσίγραφο των σωματείων. Από την πλευρά της, η διοίκηση του Εθνικού Θεάτρου, μπροστά στον κίνδυνο σημαντικής ζημίας που θα υφίστατο ο οργανισμός σε περίπτωση ακύρωσης της παράστασης, προσέφυγε στο Πρωτοδικείο καταθέτοντας ασφαλιστικά μέτρα. Το δικαστήριο, ωστόσο, απέρριψε το αίτημά τους, ανοίγοντας τον δρόμο στην κινητοποίηση. Τι κι αν είχαν προπωληθεί σχεδόν 3.000 εισιτήρια, τα οποία ο οργανισμός αναγκάστηκε να αποζημιώσει, το κοινό που είχε ξοδέψει αρκετά χρήματα για να φτάσει μέχρι το αρχαίο θέατρο ταλαιπωρήθηκε, η ευρύτερη τοπική οικονομία της Επιδαύρου ζημιώθηκε και το Εθνικό Θέατρο μπήκε σε μια νέα περιπέτεια δυσφήμησης ξανά μέσα σ’ ένα χρόνο, τα μικροκομματικά καπρίτσια των συνδικαλιστών δικαιώθηκαν μπροστά στο κλειστό θέατρο.