«Στη μέσα μας χώρα επικοινωνούμε {LF}με όσους έχουν φύγει»

Μία όπερα που φέρνει στο κέντρο της σκηνής τους ανθρώπους που βρέθηκαν μόνοι τους σε μια απρόσμενη στροφή της ζωής τους. Ενα έργο που ρίχνει τους προβολείς του στους άνδρες και στις γυναίκες που πεθαίνουν από μοναξιά. Αυτό είναι η «Μέσα χώρα», η νέα όπερα του Αγγελου Τριανταφύλλου που παρουσιάζεται για τέσσερις παραστάσεις από τις 8 Ιουλίου στην Εθνική Λυρική Σκηνή. Το σπονδυλωτό αυτό έργο, μια ανάθεση της Λυρικής στον συνθέτη, σε λιμπρέτο Γιάννη Αστερή, πραγματεύεται το ζήτημα της μοναξιάς στην τρίτη ηλικία και εγείρει ερωτήματα για το γήρας, τη μοναξιά, την αρρώστια και τις εύθραυστες οικογενειακές σχέσεις.

«Διάβαζα πριν από περίπου πέντε χρόνια σε μια εφημερίδα ένα θέμα που αφορούσε το φαινόμενο “κοντοκούσι” στην Ιαπωνία το οποίο στα ελληνικά μεταφράζεται ως “θάνατος των ηλικιωμένων από μοναξιά”. Αφορούσε χιλιάδες περιπτώσεις στο Τόκιο όπου οι ηλικιωμένοι πεθαίνουν μόνοι τους, χωρίς να έχουν καμία σχέση με το οικογενειακό ή το φιλικό τους περιβάλλον. Εχουν μεγαλώσει σε ένα αρκετά σκληρό πια καπιταλιστικό περιβάλλον το οποίο δεν τους επιτρέπει να αναπτύξουν τις σχέσεις λόγω των πολύωρων εργασιών και της αλλαγής του μοντέλου της οικογένειας κι έχει επέλθει η απόλυτη αποξένωση. Οπότε πεθαίνουν και τους βρίσκουν επειδή τελειώνουν τα λεφτά στον λογαριασμό που πληρώνει το νοίκι και ο ιδιοκτήτης του σπιτιού αναγκάζεται να καταλάβει ότι κάτι κακό έχει γίνει» αναφέρει στο «ΝΣυν» ο Αγγελος Τριανταφύλλου. «Εχω μια ιδιαίτερη σχέση με την τρίτη ηλικία. Αγαπούσα πάρα πολύ τον παππού μου και τη γιαγιά μου, όπως πάρα πολλοί Ελληνες, μας έχουν μεγαλώσει αυτοί και είμαστε πολύ δεμένοι μεταξύ μας. Κουβαλάμε μέσα μας τα τραύματα που έχουμε από τον αποχωρισμό μας μαζί τους, που σε πολλούς έχει συμβεί στην ηλικία της εφηβείας, οπότε μπορεί να συνέβη και με έναν βίαιο τρόπο. Και με άγγιξε πάρα πολύ αυτό το θέμα. Με τριβέλιζε καιρό και είπα να ασχοληθώ μαζί του. Και θέλησα να ασχοληθώ με ένα προσωπικό μου έργο» παραδέχεται ο συνθέτης.

Αν και η αρχική ιδέα ήταν εμπνευσμένη από την Ιαπωνία, συζητώντας με τον Γιάννη Αστερή αποφάσισαν να φέρουν την ιστορία πιο κοντά στα ελληνικά δεδομένα. «Το “Μέσα Χώρα” είναι σχετικό με ένα τοπωνύμιο το οποίο έχει βρει ο Γιάννης στη Νότια Πελοπόννησο και του έκανε μια πολύ δικιά του σύνδεση. Αλλά σχετίζεται και με το ότι θέλαμε να μιλήσουμε για τα ενδότερά μας, για τον ψυχικό μας κόσμο. Η μέσα μας χώρα είναι ο κόσμος που επικοινωνούμε με όλους τους ανθρώπους που έχουν φύγει, με τον ίδιο μας τον εαυτό σε άλλη ηλικία. Εχουμε όλες αυτές τις ιδιότητες επικοινωνίας που στερούμαστε στην έξω μας χώρα» δηλώνει ο δημιουργός.

ΣΟΛΙΣΤ ΑΝΩ ΤΩΝ 65. Επειδή το έργο έχει στην καρδιά του τους ηλικιωμένους, η ερμηνεία του θα γίνει από σολίστ κυρίως άνω των 65 ετών, ερασιτέχνες και επαγγελματίες που συμπράττουν με νεότερους τραγουδιστές. Ανάμεσά τους οι Μαρίνα Κρίλοβιτς, Χάρης Ανδριανός, Θεοδώρα Μπάκα, Σαβίνα Γιαννάτου και Ελλη Πασπαλά. Μαζί τους θα εμφανιστεί και η Διαπολιτισμική Χορωδία της Λυρικής και η Χορωδία άνω των 65 ετών. Η μουσική διεύθυνση είναι του Ηλία Βουδούρη και η σκηνοθεσία του Νίκου Καραθάνου. «Κάναμε μια μεγάλη ακρόαση, ήρθαν πολλοί ηλικιωμένοι, είδαμε πολύ ενδιαφέροντες ανθρώπους και επιλέξαμε κάποιους με τους οποίους συνδεθήκαμε πάρα πολύ. Αυτοί μετά καθόρισαν όλο το μουσικό ύφος της όπερας γιατί είχαν τελείως άλλες αναφορές ο καθένας, άλλες αφετηρίες, άλλα βιώματα. Για παράδειγμα, ήρθε ένας κύριος με τον πιανίστα του και τραγουδούσε τραγούδια Φρανκ Σινάτρα. Μετά ήρθε ένας άλλος κύριος που ήταν εκτελωνιστής στο λιμάνι και στις γιορτές σηκωνόταν και τραγουδούσε  μπελκάντο, αλλά δεν είχε τραγουδήσει ποτέ στη ζωή του σε κοινό και έχει μια υπέροχη φωνή τενόρου. Προσπαθήσαμε να πάμε όσο πιο κοντά στη φύση τους για να έχουν και αυτοί περισσότερη χαρά και μετά βρήκαμε την ενότητα στα υπόλοιπα από άλλες οδούς» επισημαίνει ο συνθέτης.