Πώς να ξεπεράσουμε το έκτο κύμα της πανδημίας

Το έκτο κατά σειρά κύμα εξελίσσεται στη χώρα από τις αρχές Ιουνίου. Αποτελεί την αναπόφευκτη συνέπεια μιας ακόμη οδυνηρής έκπληξης από αυτές που ανά εξάμηνο μας έχει συνηθίσει ο κορωνοϊός. Δηλαδή, ένα τροποποιημένο, επιδημιολογικά διαφορετικό στέλεχος, την Ο5. Η  παραλλαγή αυτή εκτός του ότι είναι η μεταδοτικότερη έως τώρα, επιδεικνύει μια εξαιρετικά αποτελεσματική διαφυγή όχι μόνο από την ανοσία προηγούμενων νοσήσεων αλλά και από αυτήν των εμβολίων ή και του συνδυασμού εμβολίων και νόσησης. Δεν εκπλήσσει συνεπώς καθόλου ο αριθμός των κρουσμάτων που ανακοινώνονται. Σύμφωνα με το δικό μας εργαστήριο (Παρατηρητήριο Επιδημιολογίας και Δημόσιας Υγείας), όλες οι περιφερειακές ενότητες της χώρας αυτήν τη στιγμή, είναι με δείκτη μεταδοτικότητας πάνω από 1.2. Προφανώς και αναμένονται πολλά κρούσματα ακόμη και αν οι αριθμοί που ανακοινώνονται υποεκτιμώνται. Η υποεκτίμηση αυτή οφείλεται στη μη δήλωση/καταγραφή όσων αυτοδιαγνώσκονται καθώς επίσης και στον μεγάλο αριθμό ασυμπτωματικών ή υποκλινικών νοσήσεων.

Βρισκόμαστε στην τρίτη εβδομάδα ανοδικής πορείας και παρατηρούμε σημαντική αύξηση των εισαγωγών σε απλές κλίνες συνοδευόμενη όμως από οριακά μηδενική επίπτωση στις ΜΕΘ. Για όσους εργαζόμαστε επί του πεδίου, αυτό δεν μας εκπλήσσει. Οι ασθενείς που εισάγονται με κορωνοϊό σε ποσοστό 90% δεν είναι περιστατικά που προσέρχονται στα επείγοντα λόγω της νόσου Covid-19. Προσέρχονται για άλλα οξέα συμβάματα π.χ. χειρουργικά, καρδιολογικά, νευρολογικά, γυναικολογικά/μαιευτικά και στα ΤΕΠ, όπου απαραίτητα γίνεται έλεγχος και ανιχνεύεται και κορωνοϊός. Οι ασθενείς αυτοί είναι ως επί το πλείστον υπερήλικες, με σοβαρά υποκείμενα νοσήματα ή ανοσοκατεσταλμένοι. Σχεδόν κανείς από αυτούς δεν χρειάζεται υποστήριξη αναπνευστικού για αυτόν τον λόγο και δεν επιβαρύνονται οι ΜΕΘ. Οι πρόγνωση των ασθενών αυτών, παρά την ήπια νόσο Covid-19, δεν είναι εξ ορισμού καλή. Αυτό οφείλεται στο ότι η θνητότητά τους καθορίζεται από τη βαρύτητα του συνοδού νοσήματος και όχι από τον κορωνοϊό. Ετσι είναι σχεδόν βέβαιο ότι θα καταγραφεί αύξηση των θανάτων, που σύμφωνα με την αυστηρή πεπατημένη που ακολουθείται στη χώρα μας, θα αθροιστούν ως θάνατοι από κορωνοϊό και όχι ως θάνατοι από την αιτία που τους έφερε στο νοσοκομείο.

Το μεγάλο ερώτημα είναι αν θα μπούμε σε μια λογική περιοριστικών μέτρων ή όχι. Η γνώμη μου είναι ότι δεν πρέπει να μπούμε σε περιοριστικά μέτρα. Αυτή τη στιγμή εξελίσσεται μια πανδημική έξαρση με χαρακτηριστικά ήπιας επίπτωσης στην υγεία των νοσούντων αλλά και διαχειρίσιμης πίεσης στα νοσοκομεία. Η κοινωνικο-οικονομική κατάσταση της χώρας εν μέσω τουρισμού και διακοπών θα πρέπει να συνυπολογιστεί στην τελική λήψη αποφάσεων. Η περιστολή των κρουσμάτων χρησιμοποιώντας ήπια μέτρα όπως μάσκες σε συγκεκριμένους χώρους και συνθήκες, η επίδειξη ατομικής ευθύνης φορώντας εκούσια τη μάσκα οπουδήποτε αισθανόμαστε ανασφάλεια λόγω συγχρωτισμού, αρκούν για να ξεπεραστεί η κρίση. Η προστασία των ευάλωτων, η ολοκλήρωση των εμβολιαστικών προγραμμάτων, η συνεπής συνταγογράφηση των αντιικών φαρμάκων και η επίδειξη της μέγιστης δυνατής σύνεσης και ατομικής ευθύνης αρκούν να συγκρατήσουν την κατάσταση. Κατά αυτό τον τρόπο θα διασφαλιστεί η καθημερινή λειτουργία της κοινωνίας μας και θα μπουν οι βάσεις επανόδου σε πλήρη κανονικότητα χωρίς τις καταστροφικές συνέπειες μιας πολιτικής μηδενικής ανοχής κρουσμάτων.

Ο Νίκος Τζανάκης είναι καθηγητής Πνευμονολογίας του Πανεπιστημίου Κρήτης, αντιπρόεδρος της Ελληνικής Πνευμονολογικής Εταιρείας