Ονειρο ζω, μη με ξυπνάτε τώρα…

Το περασμένο καλοκαίρι, ένα δηλαδή χρόνο πριν, πρέπει οι ελληνικές ομάδες να έκαναν μερικές από τις χειρότερες μεταγραφές στην ιστορία τους: σχεδόν όλες! Στην ΑΕΚ δηλώνουν ευχαριστημένοι με τον Τσούμπερ – για μένα ποτέ δεν τον είδαμε να παίζει όσο καλά έχει αγωνιστεί στην εθνική ομάδα τα Ελβετίας, αλλά όπως και να ‘χει ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Βοήθησε λίγο κι ο τερματοφύλακας Στάνκοβιτς, ίσως κι ο Αμραμπατ, αλλά οι πιο πολλοί από τους υπόλοιπους 14 παίκτες που συνολικά αποκτήθηκαν πρόσφεραν μόνο προβληματισμούς. Ο Τζαβέλλας έδειξε ότι τα καλά του χρόνια πέρασαν. Ο Γέφτιτς καταλάβαμε γιατί όταν έφυγε από την Πολωνία τον αποχαιρέτησαν με ένα πανό που έλεγε ότι θα πρέπει για να παίξει ποδόσφαιρο να σταματήσει να πίνει. Για τον Λε Ταλέκ, τον Μισελέν και τον Βράνιες φέτος αναζητούνται ομάδες: κάπως έτσι εξηγείται ότι η ΑΕΚ δεν βγήκε στην Ευρώπη. Αλλά και οι υπόλοιποι που έφτασαν στους στόχους τους δεν έχουν πολλούς ποδοσφαιριστές να κρατήσουν από όσους πέρυσι αποκτήθηκαν. Ο Ονιεκούρου έκανε πολύ κόσμο και εντός της ομάδας του Ολυμπιακού να απορεί τι είδε σε αυτόν ο Μαρτίνς. Ο Λόπες σίγουρα δεν άξιζε τα 8 εκατομμύρια της ρήτρας αγοράς του. Ο Τικίνιο δεν ήταν καλύτερος του Χασάν. Το ότι κάποιος αγωνίζεται πολύ δεν σημαίνει ότι είναι και καλός: μπορεί αυτό να συμβαίνει γιατί δεν υπάρχει άλλος. Στον ΠΑΟΚ π.χ. έπαιξαν πολύ ο Τέιλορ και ο Σάστρε: όσοι τους είδαν θα ήθελαν να γυρίσει ο χρόνος πίσω και να ξαναγίνει ο Βιεϊρίνια 30 χρόνων – στη θέση του αυτοί αγωνίστηκαν αλλά όχι όπως αυτός. Ο Μίτριτσα είχε μερικές καλές στιγμές, αλλά και μια αστάθεια στην απόδοση που δεν έμοιαζε φυσιολογική. Για έναν Κούτριτς, που βοήθησε, υπήρχε ένας Νινούα που κανείς δεν είδε. Αλλά και στον ΠΑΟ, που πήγε πέρυσι στο θέμα των επιλογών λίγο καλύτερα από όλους, υπήρξαν και περιπτώσεις που προβλημάτισαν. Ο Βιτάλ, που μάλιστα προέκυψε χάρη στο σκάουτινγκ, ήρθε με αλληλούια κι έφυγε ξεχασμένος από όλους. Ο Λούντκβιστ δεν ήταν σίγουρα ο παίκτης που θα φορούσε τη φανέλα του ΠΑΟ με το δέκα και θα έκανε τη διαφορά: το κατάλαβαν όλοι γρήγορα.

Ποσοστό
Αν σταθούμε αποκλειστικά σε όσους ήρθαν πέρυσι από το εξωτερικό το ποσοστό των περσινών αληθινά επιτυχημένων μεταγραφών είναι στα όρια του 20%: πέφτει πολύ αν βάλουμε στο τραπέζι και τις μεταγραφές των μικρότερων! Αν ειδικά οι μικρότερες ελληνικές ομάδες έκαναν διαγωνισμό για το ποιος θα διαλέξει τους χειρότερους παίκτες για να τους φέρει στην Ελλάδα, έστω και κατά λάθος πέντε παίκτες της προκοπής θα έφερναν. Αλλά είναι τρομερό πως από τους περσινούς νεοφερμένους των ομάδων που δεν μπήκαν στα play off είναι ζήτημα να ξεχώρισαν αληθινά πέντε – έξι παίκτες! Ο Φαν Βέερτ στον Βόλο. Ο συχνά τραυματίας Γιον Τοράλ στον ΟΦΗ. Ο Αοσμαν στον Ιωνικό. Ο Σονί στον Αστέρα. Και τρέχα γύρευε.

Ελπίδα
Τα θυμίζω αυτά γιατί διανύουμε μέρες μεταγραφικού παζαριού: η ελπίδα είναι οι ελληνικές ομάδες να ξοδέψουν καλύτερα από πέρυσι τα χρήματά τους. Επειδή δεν διοικούνται από διεστραμμένους που θέλουν να πετάνε χρήματα σε πηγάδια μια διαφορά σε σχέση με πέρυσι ήδη καταγράφεται. Οι μεγάλοι κοιτάζουν φέτος πιο πολύ την εγχώρια αγορά. Οχι γιατί ξαφνικά στην Ελλάδα γεμίσαμε από τρομερούς παίκτες, αλλά γιατί αν ξέρεις τι παίρνεις μπορεί να αποφύγεις και τις δυσάρεστες εκπλήξεις. Πράγμα που δεν είναι και λίγο.

Ενίσχυση
Ο Παναθηναϊκός ξεκίνησε τη μεταγραφική του ενίσχυση αποκτώντας τον Γκανέα από τον Αρη και τον τερματοφύλακα Λοντίγκιν από τον ΠΑΣ Γιάννινα. Ο ΠΑΣ Γιάννινα μπαίνοντας πέρυσι στα play off βοήθησε τους πάντες να καταλάβουν πως έχει καλούς παίκτες. Ετσι μετά τον Λοντίγκιν που ήρθε στον ΠΑΟ, κατέληξε στον Αρη ο αριστεροπόδαρος Πίρσμαν και στον ΠΑΟΚ ο στόπερ Κάργας. Ο εξίσου καλός Σάλιακας πήγε στη Γερμανία – στην Σεντ Πάουλι: αλλιώς κι αυτός θα είχε βρει ένα συμβόλαιο στην Ελλάδα. Από την ελληνική αγορά προέκυψαν και δυο μεταγραφές που έκαναν θόρυβο: ο Ολυμπιακός απέκτησε τον φορ Αμπουμπακάρ Καμαρά που αγωνιζόταν στον Αρη και η ΑΕΚ τον σέρβο μέσο Μιγιάτ Γκατσίνοβιτς που πέρυσι μετά τον Ιανουάριο βρέθηκε στον Παναθηναϊκό ως δανεικός από την Χοφενχάιμ. Ολοι αυτοί οι παίκτες πιστεύω πως θα βοηθήσουν τις ομάδες που τους απέκτησαν – το πιστεύω γιατί τους γνωρίζω και τους έχω δει να αγωνίζονται. Για τους πάρα πολλούς άλλους που θα έρθουν δεν παίρνω όρκο: περιμένω να δω τι θα κάνουν. Καταλαβαίνω όμως κάτι: αν οι ελληνικές ομάδες αποκτούσαν μόνο ποδοσφαιριστές που αγωνίστηκαν πέρυσι στο ελληνικό πρωτάθλημα (μαζί με κάποιους Ελληνες που αγωνίζονται στο εξωτερικό και καλοκαιριάτικα επιστρέφουν) ακόμα κι αν του χρόνου είχαν καλύτερες ομάδες, καλοκαιριάτικα δύσκολα θα μπορούσαν να ξυπνήσουν όχι ενθουσιασμούς, αλλά έστω ενδιαφέρον στις τάξεις των οπαδών τους. Γιατί ο οπαδός καλοκαιριάτικα τρέφεται με υπερβολές και ζει με όνειρα. Κι αυτά μόνο ποδοσφαιριστές που έρχονται από το εξωτερικό μπορούν να εξασφαλίσουν.

Οπαδοί
Το καλοκαίρι στην Ελλάδα εδώ και χρόνια δεν έρχονται ποτέ σχεδόν κακοί ή προβληματικοί ή έστω μέτριοι παίκτες: όσοι έρχονται είναι καταπληκτικοί κι έτοιμοι να κάνουν τη διαφορά. Οχι γιατί έτσι θέλουν να τους πλασάρουν οι ατζέντηδες ή έστω οι ομάδες, αλλά γιατί έτσι θέλουν οι οπαδοί να παρουσιάζονται οι παίκτες. Αν κάποιος αθλητικογράφος βγει καλοκαιριάτικα και εκφράσει απορίες για τις ικανότητες ή τη χρησιμότητα κάποιου νεοφερμένου ποδοσφαιριστή, όχι καταστρέφοντας την άψογη εικόνα του, αλλά απλά γκριζάροντας τη λαμπρότητα των φαντασιώσεων, θα πρέπει να ψάξει μια χώρα να τον δεχτεί: εδώ δεν μπορεί να ζήσει. Εδώ, βλέποντας συχνά κάποια θολά στιγμιότυπα στο Youtube όλοι πιστεύουν πως ήρθαν τα «λαβράκια». Ονειρο ζω – μη με ξυπνάτε τώρα.

Ταμ ταμ
Ετσι συνέβαινε πάντα; Νομίζω ναι, απλά παλιότερα δεν υπήρχαν social media τα οποία είναι το ιδανικό ταμ ταμ που πολλαπλασιάζει τον θόρυβο. Τι άλλο δεν υπήρχε επίσης; Τα καλοκαιρινά προκριματικά τα γεμάτα παγίδες. Παλιότερα υπήρχαν φιλικά παιχνίδια και μόνο τέτοια τέτοια εποχή – τώρα κι αυτά τελειώνουν γρήγορα. Φαντασιωθείτε όλοι για λίγες μέρες ακόμα. Μετά τις 18 Ιουλίου ξεκινάνε τα επίσημα ματς. Και δεν αποκλείεται, παρόλο που όσοι παίκτες ήρθαν τώρα είναι καταπληκτικοί, στο τέλος Αυγούστου, όλοι οι οπαδοί να συμφωνούν πως όλες οι ομάδες χρειάζονται κι άλλες μεταγραφές…