Θα πρότεινα να τον αφήσουμε ήσυχο…

«Νέο Ρεχάγκελ» βάφτισε μερίδα του ελληνικού Τύπου τον Γκουστάβο Πογέτ μετά τη δεύτερη νίκη της Εθνικής μας στο UEFA Nations League. Για «νέος Ρεχάγκελ» δεν μου μοιάζει ο Πογέτ – δεν θέλω μάλιστα αυτές τις αναφορές στον Γερμανό και για το καλό του Κώστα Κωνσταντινίδη. Ο σημερινός τεχνικός διευθυντής της Εθνικής ήταν ο πρώτος που ως παίκτης είχε καβγαδίσει με τον Ρεχάγκελ. Ο Κωνσταντινίδης επειδή ήξερε γερμανικά μετέφραζε τις οδηγίες του. Σε ένα ματς που η Εθνική μας έχασε, ο Οτο έκρινε ότι φταίει ο Κωνσταντινίδης γιατί δεν μετέφρασε τις οδηγίες του σωστά! Εκτοτε δεν τον ξανακάλεσε στην Εθνική. Αν αγαπάτε τον Κωνσταντινίδη μην αποκαλείτε τον Πογέτ «νέο Ρεχάγκελ». Προκαλείτε τη μοίρα και θα τους βάλει να τσακωθούν. Κι επειδή όταν μια ιστορία επαναλαμβάνεται, επαναλαμβάνεται ως φάρσα, ο καβγάς θα είναι χειρότερος.

Εφτασαν

(Μιλάω και λίγο αλληγορικά. Εφτασαν στα αφτιά μου κάτι παράπονα ότι «ο Πογέτ δεν ακούει», «είναι ξεροκέφαλος» και «κάνει ότι δεν καταλαβαίνει». Ισχύουν όλα. Αλλά έχει ένα κακό που το θυμόμαστε από το προηγούμενο πέρασμά του από την Ελλάδα: ξεφωνίζει. Για αυτό θα πρότεινα να τον αφήσουμε ήσυχο…).

Δόκιμο

Το «νέος Ρεχάγκελ» είναι κομμάτι υπερβολικό, το «νέος Σάντος» μου φαίνεται πιο δόκιμο. Στις δύο σερί νίκες εκτός έδρας με 1-0 ο Πογέτ μού θύμισε τον Πορτογάλο. Αλλωστε από τα χρόνια του Σάντος είχε να κερδίσει η Εθνική δύο σερί εκτός έδρας ματς. Τα κέρδισε μάλιστα με τον ίδιο τρόπο και όχι τυχαία.

Ολα

Και στο Μπέλφαστ και στο Κόσσοβο ο Πογέτ έδειξε να ασπάζεται τα γούστα των παικτών του. Αυτή είναι μια τεράστια διαφορά από τον προκάτοχό του π.χ. Η Εθνική μας είχε κάνει στα προκριματικά του Παγκοσμίου Κυπέλλου το ίδιο ακριβώς ματς στην Πρίστινα, με προπονητή όμως τον Φαν ‘τ Σιπ. Ενώ όλα ήταν ίδια, στο τέλος όλα ήταν διαφορετικά. Την προηγούμενη φορά η Εθνική μας είχε ανοίξει το σκορ κόντρα στους Κοσοβάρους πάλι στην πρώτη της οργανωμένη προσπάθεια: είχε σκοράρει ο Δουβίκας. Και τότε έπειτα από κάποιες δειλές προσπάθειες να βρει ένα γκολ στην αντεπίθεση, στο δεύτερο ημίχρονο η Εθνική μας περιορίστηκε στο να προστατεύσει το υπέρ της 0-1. Αλλά ο Φαν ‘τ Σιπ μολονότι αυτό το καταλάβαινε (του πήρε λίγο καιρό βέβαια) και το είχε αποδεχθεί (γιατί δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς), ήταν αδύνατον εξαιτίας της ολλανδικής νοοτροπίας του να το ευλογήσει: με απλά λόγια κοουτσάριζε ανόρεχτα. Αυτό είναι κάτι που τελευταία το παρατηρώ ολοένα και πιο πολύ στο ποδόσφαιρο: οι προπονητές που αναγκάζονται να κάνουν συμβιβασμούς (στο όνομα της ανάγκης για αποτελέσματα συνήθως) ολοένα και συχνότερα, ακόμα κι όταν παίρνουν αποτελέσματα, παρουσιάζουν ομάδες που καταλαβαίνεις πως παίζουν με χειρόφρενο. Δεν είναι η περίπτωση της Εθνικής του Πογέτ.

Πιθανότητες

Η Εθνική μας είχε φέρει 1-1 στην Πρίστινα στην τελευταία της επίσκεψη με προπονητή τον Φαν ‘τ Σιπ. Τότε είχε δεχθεί ένα γκολ στις καθυστερήσεις και είχε χάσει τη νίκη και μαζί (επί της ουσίας, αν όχι και μαθηματικά) τις πιθανότητες πρόκρισης στα τελικά του Μουντιάλ του Κατάρ. Τώρα η Εθνική μας κέρδισε και γιατί ο προπονητής της δεν είχε την παραμικρή απαίτηση για λίγο επιθετικό ποδόσφαιρο ακόμα κι όταν η ομάδα του βρέθηκε με δύο παίκτες παραπάνω! Τον ένοιαζε το αποτέλεσμα και πως οι παίκτες θα είναι ευχαριστημένοι. Αυτά τα δύο άλλωστε συνιστούν ένα είδος συνταγής επιτυχίας στην Ελλάδα. Το ακούς και στα τηλεοπτικά σχόλια του Ντέμη Νικολαΐδη π.χ. (που έχει πείρα και ως παράγοντας) και το λένε όλοι. Χθες π.χ. έσπασε τη σιωπή του για να μιλήσει για την Εθνική και ο Θοδωρής Ζαγοράκης. Που είπε ότι χάρηκε γιατί είδε μια διάθεση και ένα συντονισμένο πάθος, πράγματα που είναι αποδείξεις ότι πλέον στην Εθνική τα παιδιά περνάνε καλά και για αυτό θα φέρουν και επιτυχίες. Δεν ένιωσα την παραμικρή έκπληξη. Στην Ελλάδα το ζητούμενο είναι πάντα τα παιδιά να περνάνε καλά. Το τι μπάλα παίζουν δεν απασχολεί.

Τοp Gun

Είναι κρίμα που η διαφαινόμενη πρωτιά στον όμιλο του UEFA Nations League δεν φέρνει και κάτι ουσιαστικό. Επειδή η Εθνική μας έχει πέσει στο τρίτο γκρουπ είναι αδύνατο να πάρει εισιτήριο για μπαράζ για το Euro του 2024 διαμέσου αυτής της διοργάνωσης. Απλά κερδίζοντας τον όμιλο θα ανεβεί κατηγορία. Το αν θα αποκτήσει καλή ψυχολογία ή μεγάλη έπαρση ενόψει τον προκριματικών του Euro δεν το ξέρω. Σε αυτό το κομμάτι ο Πογέτ πρέπει να αποδειχθεί Σάντος: με τον Πορτογάλο η Εθνική μας κέρδιζε πάντα 1-0 (το πολύ και ανεξάρτητα από το ποιος ήταν ο αντίπαλος…) αλλά όλοι ήταν ταπεινοί και κανείς δεν καβαλούσε καλάμι. Ενώ όταν ο Πορτογάλος έφυγε, η Εθνική μας πάλι προσπαθούσε να κερδίσει κάθε ματς με 1-0 αλλά από τα καλάμια δεν κατέβαινε κανείς: έφτανε μία νίκη με την Εσθονία ή το Λουξεμβούργο για να γίνουν οι πιο πολλοί πιλότοι καλαμιού επιπέδου Τοp Gun.

Αρκετά

Από εκείνη την εποχή (μάλλον βοήθησαν και οι αποτυχίες…) άλλαξαν ωστόσο αρκετά. Η ομάδα του Πογέτ μοιάζει πιο σκληρή σε σχέση με την ομάδα του Φαν ‘τ Σιπ (ή του Αγγελου Αναστασιάδη) κι ας αποτελείται περίπου από τους ίδιους παίκτες. Στα ματς με τη Βόρεια Ιρλανδία και το Κόσοβο οι καλύτεροι ήταν οι σκληροί: οι δύο στόπερ ωριμάζουν (ο Χατζηδιάκος και κυρίως ο Μαυροπάνος φαίνεται ότι έχουν παίξει σε σοβαρά πρωταθλήματα), οι κόφτες είναι σοβαροί (ο Κουρμπέλης βρίσκει τα πατήματά του και ο Σιώπης τρέχει για όλους) και ο αρχηγός Μπακασέτας έστρωσε χαρακτήρα – ο πρωταθλητισμός με την Τραμπζονσπόρ του έκανε καλό γιατί αναλαμβάνει ευθύνες.

Σελίδα

Ας μη βιαζόμαστε να πούμε ότι η Εθνική γύρισε σελίδα. Οι δύο αντίπαλοί της ήταν ομάδες της σειράς. Το ότι η Εθνική μας δεν κέρδισε κανένα από τα δύο ματς με το Κόσοβο στα προκριματικά του Μουντιάλ του Κατάρ ήταν πρόβλημα δικό της – οι Κοσοβάροι βρίσκονται εκτός των πρώτων εκατό ομάδων στη βαθμολογία της FIFA. Aς δούμε τι θα κάνει και με την Κύπρο στον Βόλο. Στα ματς με ομάδες που παίζουν κλειστά η Εθνική μας παραδοσιακά έχει πιο μεγάλα προβλήματα. Κι ας δούμε κι αν θα γεμίσει το Πανθεσσαλικό όπως ο Πογέτ ζήτησε. Αν γεμίσει το γήπεδο μπορεί να αισθανθούμε συγκρατημένα αισιόδοξοι. Το να ενδιαφερθούν οι έλληνες ποδοσφαιρόφιλοι για την Εθνική είναι είδηση σημαντικότερη από μια πρωτιά χωρίς σοβαρό αντίκρισμα σε έναν όμιλο μιας διοργάνωσης που κανείς δεν καταλαβαίνει γιατί γίνεται…