Η καταγγελία για τα Leopard

Οι πολιτικοί κατά καιρούς κάνουν διάφορες καταγγελίες και πολλές από τις καταγγελίες αυτές βασίζονται εξ ολοκλήρου στον οίστρο που τους καταλαμβάνει και στην αναζήτηση των 15 (κλασικά) λεπτών δημοσιότητας που τους αναλογεί. Ομως είναι μερικές καταγγελίες που νομίζω ότι χρήζουν μιας περαιτέρω προσοχής γιατί αυτοί που τις κάνουν λένε μερικά πράγματα που αν είναι έτσι όπως τα λένε, νιώθεις πως οι κουμανταδόροι αυτής της χώρας είναι κάτι σαν την παλιά Πειραϊκή Πατραϊκή: διαλέγουν (διάβαζε αποφασίζουν) πριν από μας για μας.

Διαβάζω λοιπόν σε δήλωση του Γιώργου Τσίπρα, ξάδερφου του «Λεγάμενου», τα ακόλουθα, τα οποία με έχουν βάλει σε πολλές σκέψεις. Ο ξάδερφος του αρχηγού είναι αναπληρωτής τομεάρχης Εθνικής Αμυνας του ΣΥΡΙΖΑ, και τι μας λέει; Οτι Στις 14 Απριλίου πραγματοποιήθηκε συνάντηση διαβούλευσης ανάμεσα σε Επιτροπή της ΓΔΑΕΕ (Γενική Διεύθυνση Αμυντικών Εξοπλισμών και Επενδύσεων) και τη γερμανική εταιρεία KMW που παράγει μεταξύ άλλων και τα άρματα μάχης Leopard προκειμένου να συζητηθεί το ενδεχόμενο ενός συμβιβασμού σχετικά με εκατέρωθεν αξιώσεις, η οποία διεκόπη, καθώς η ελληνική πλευρά αποχώρησε από τη συνάντηση μετά τις απειλές και την προσβλητική συμπεριφορά των εκπροσώπων της KMW. Τι ζητούσε η γερμανική πλευρά για την επίτευξη συμβιβασμού: Ως απαραίτητη προϋπόθεση-όρο να της ανατεθεί πρόγραμμα αναβάθμισης των αρμάτων Leopard έναντι συμβιβασμού για προηγούμενα συμβόλαια που δεν εκπληρώθηκαν (κατά βάση από τους Γερμανούς), για θέματα τα οποία κατά τον Τσίπρα είναι ύψους μερικών δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ. Πόσο είναι το ύψος ενός νέου προγράμματος αναβάθμισης των αρμάτων Leopard;

Περίπου δύο δισεκατομμύρια!

… και ο γερμανός προφήτης

Οχι κι άσχημα, θα πω (για τους Γερμανούς). Ελάτε να συμβιβαστούμε για μερικά εκατομμύρια, αλλά θα μας δώσετε ένα πρόγραμμα δύο δισ. αν θέλετε να συμβιβαστούμε!

Προσέξτε, τώρα, την ακόμη καλύτερη συνέχεια. Ο πρόεδρος της Επιτροπής της ΓΔΑΕΕ είπε στους γερμανούς συνομιλητές του ότι «δεν (γνωρίζει να) έχει εγκριθεί πρόγραμμα αναβάθμισης των αρμάτων Leopard από τα αρμόδια κατά τον νόμο όργανα» και ότι «η ανάθεση του προγράμματος αναβάθμισης δεν δύναται να συμφωνηθεί από την επιτροπή, καθόσον αντίκειται στις προβλέψεις του Εθνικού Αμυντικού Σχεδιασμού και της κείμενης νομοθεσίας περί προμηθειών Αμυντικού Υλικού».

Τότε, κατά τον Γ. Τσίπρα, ο επικεφαλής της αντιπροσωπείας του γερμανικού κολοσσού KMW, οργισμένος είπε μεταξύ άλλων στους έλληνες αξιωματούχους: «Γνωρίζω πολύ καλά για το αν υπάρχει πρόγραμμα αναβάθμισης των αρμάτων ή όχι και αυτά που λέτε σαν επιτροπή θα τα αναφέρω άμεσα στην ιεραρχία σας, στον υπουργό (Παναγιωτόπουλο) και τον πρωθυπουργό σας».

Δεν γνωρίζω τι έγινε στη συνέχεια, αν δηλαδή ο τύπος αυτός συνάντησε τον υπουργό Αμυνας (φαντάζομαι ότι ο Ν. Παναγιωτόπουλος θα αντιλαμβάνεται ότι πρέπει να δώσει μια απάντηση επ’ αυτού) ή τον Πρωθυπουργό (;!). Το γνωστό είναι ότι ενάμιση μήνα αργότερα, στις 30 Μαΐου, εντελώς «συμπτωματικά» μία μέρα πριν από τη συνάντηση του πρωθυπουργού Κυριάκου Μητσοτάκη με τον γερμανό καγκελάριο Σολτς, συνεδρίασε το Ανώτατο Στρατιωτικό Συμβούλιο και αποφάσισε την αναβάθμιση 183 αρμάτων μάχης τύπου Leopard!

Τι έχουμε εδώ; Εναν Γερμανό ο οποίος ξέρει καλύτερα από τους δικούς μας τι θα συμβεί στις ελληνικές ένοπλες δυνάμεις (εν προκειμένω άλλα δύο δισ. για εξοπλιστικές δαπάνες) και τους έλληνες καθ’ ύλην αρμοδίους επί του θέματος να έχουν μαύρα, κατάμαυρα, μεσάνυχτα – κατά κυριολεξία.

Οπότε μπορούμε με μεγάλη ευκολία να καταλήξουμε στο συμπέρασμα ότι ο μπαγάσας ο Γερμανός το έπαιζε μάγκας στους δικούς μας διότι έχει κοντά του κάποιον με «κληρονομικό χάρισμα» ο οποίος μπορεί και προβλέπει με ακρίβεια δε «διαβάζοντας» τα άστρα, τον καφέ, τα χαρτιά, την παλάμη, τον (κακό μας τον) καιρό, τι θα αποφασίσει η ηγεσία της χώρας μας ενάμιση μήνα μετά. Ωραίο;

(Κατέληξα σε αυτό το συμπέρασμα διότι οτιδήποτε άλλο σκεφτούμε, κι εγώ κι εσείς, μοιραία είναι για εισαγγελέα…)

Τελείωσε το πανηγύρι

Παρακολουθώ από ημερών την εξέλιξη της υπόθεσης σχετικά με το δήθεν παραποιημένο έγγραφο της δικογραφίας για τη Novartis που αφορά την εμπλοκή του Αν. Λοβέρδου. Είναι προφανές ότι έτσι όπως στήθηκε το πράγμα, βρωμάει από μακριά πως είναι η τελευταία γραμμή άμυνας των κατηγορουμένων, να μην φτάσει ποτέ η υπόθεση στο δικαστήριο, αλλά να σέρνεται σε ατελείωτες δικονομικές δολιχοδρομίες. Διότι δεν μπορεί ένα έγγραφο που υπήρχε στη δικογραφία με την αρχική του μορφή να αποτελεί αντικείμενο τέτοιας συζήτησης ώστε να ζητείται – και να απαιτείται – η ακύρωση όλης της υπόθεσης, όπου ακούς να λένε ότι δεν υπήρξε ποτέ σκευωρία, διότι κατονομάζει το FBI πολιτικά πρόσωπα. Και τι καταλαβαίνεις; Οτι ο… Λοβέρδος μετράει για… δέκα! Δέκα ήταν οι πολιτικές προσωπικότητες της αντιπολίτευσης που κατασυκοφάντησε ο ΣΥΡΙΖΑ προκειμένου να επιτύχει τον σκοπό του, που ήταν – μην το ξεχνάμε ποτέ αυτό – να θέσει σε ομηρεία τη ΝουΔου και το ΠΑΣΟΚ και να διαιωνιστεί έτσι η παραμονή του «Λεγάμενου» στην εξουσία. Αλλά κι αυτός ο Λοβέρδος, πώς κατονομάζεται; Από την κατάθεση ενός κουκουλοφόρου μάρτυρα στο FBI. Που ισχυρίζεται ότι έλαβε 20.000 ευρώ. Μα, αν δεν κάνω λάθος, ο Λοβέρδος παραπέμπεται να δικαστεί διότι, λέει, χρηματίστηκε με 200.000 ευρώ!

Συμπέρασμα: ό,τι και να κάνει η συμμορία, θα δικαστεί. Τέλειωσε το πανηγύρι.

Θρασεία απάτη

Εγραψα τα παραπάνω διότι, ευκαιρίας δοθείσης, βγήκε στη γύρα και ο γνωστός Παπαγγελόπουλος. Ο οποίος έκανε δηλώσεις στο ραδιόφωνο του Alpha 9.89 για να πει ότι «έχουν γελοιοποιηθεί οι κατηγορίες, δεν βγαίνει τίποτα, το μόνο στοιχείο που έχουν εις βάρος μου είναι ότι ήμουν υπουργός Δικαιοσύνης. Η δίωξή μου είναι καθαρά πολιτική. Πρόκειται για πολιτική απάτη».

Για απάτη πρόκειται σίγουρα. Και μεγάλη μάλιστα. Η μεγαλύτερη από συστάσεως του ελληνικού κράτους, μάλιστα. Και η πλέον θρασεία. Γιατί είναι θράσος, και μάλιστα τεράστιο, να επιχειρείς να διώξεις, με έωλες κατηγορίες και άθλιες κατασκευές δύο πρώην πρωθυπουργούς, έναν αντιπρόεδρο κυβέρνησης, ένα πρώην επίτροπο της Ευρωπαϊκής Ενωσης, τον διοικητή της Τράπεζας της Ελλάδος και πέντε πρώην υπουργούς. Είναι ντροπή και είναι και αίσχος, ειδικά για τους λόγους που επιχειρήθηκε όλο αυτό.

Το τέλος μιας σχέσης

Οι μεγάλες αγάπες όμορφα καίγονται. Το αναφέρω γιατί μια μεγάλη αγάπη, αυτή ανάμεσα στον «πολλά βαρύ και όχι» Πολάκη και τον φίλο μου, τον Κώστα Βαξεβάνη, φαίνεται ότι πνέει τα λοίσθια. Η αιτία πρέπει να αναζητηθεί στην πολυπραγμοσύνη του Πολάκη, που δεν λέει να αφήσει τίποτε να πέσει κάτω. Και είναι στον απόηχο της εμπλοκής τού «πολλά βαρύ και όχι» Πολάκη, με τα πλοκάμια των χταποδιών της «Αυγής», γεγονός που προκάλεσε τη γνωστή αναστάτωση στο κόμμα της χαράς και πολλά νεύρα στον «Λεγάμενο». Ο Κώστας, που διαθέτει ως γνωστόν «ευαίσθητες» κεραίες σχετικά με το τι χαλάει τη «ζαχαρένια» του αρχηγού, την είπε κανονικά – μέσω «Documento» – στον κομματικό νταή από τα Σφακιά: «Και ο Πολάκης καλά θα κάνει να μη σχολιάζει τα πάντα (καλύτερα να ψαρεύει χταπόδια), αλλά και ο δικαιωματισμός καλό θα είναι να έχει σοβαρότητα γιατί σε λίγο θα τους κλαίνε οι ρέγγες».

Από μένα είναι «ναι»!

(Και για τα χταπόδια, και για τις ρέγγες που σε λίγο θα τους κλαίνε.)