Και να ήταν μόνο ο εξευτελισμός της ΕΠΟ με τον Αρη…

Μια εβδομάδα πριν: Η σαρωτική παρέμβαση του Βαγγέλη Μαρινάκη στο ΔΣ της Super League προσγείωνε τους πάντες σε μια πραγματικότητα που είτε το ελληνικό ποδόσφαιρο θα αντιμετωπίσει, είτε θα πρέπει να πάρει απόφαση πως αργά ή γρήγορα θα γίνει η αρχή του τέλους του. «Να σώσουμε το ποδόσφαιρο από την αλητεία» είπε, δείχνοντας προς το πάρκο Γουδή και σε όσους έχουν εγκατασταθεί εκεί στο όνομα της Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας στους καιρούς που επιτέλους «θα παίρναμε πίσω τις Κυριακές μας».

Μια εβδομάδα μετά: Μέσα από τους καπνούς και τα αποκαΐδια του τελικού Κυπέλλου της ΕΠΟ, ξεπηδά ο τρόπος με τον οποίο η UEFA έσωσε την τελευταία στιγμή τον Αρη από τα… μυστήρια της Επιτροπής Αδειοδοτήσεων της ΕΠΟ. Και ενώ ο Τάκης Μπαλτάκος κυνικά ως επόμενος πρόεδρος της ΕΠΟ παραδέχθηκε πως θέλει την «καρέκλα» για να πάρει πίσω τα κλειδιά της διαιτησίας από την UEFA, με χθεσινή της απόφαση η Επιτροπή Δεοντολογίας της ΕΠΟ επιβεβαίωσε με τη σειρά της την παραβίαση του καταστατικού στο σκάνδαλο των παράνομων αδειοδοτήσεων της Super League 2. Παραδόξως όμως δεν βρήκε «δόλο», λέει, στην πράξη των Δημητρίου, Αντωνίου και Τζαφέρη – άρα δεν τους απέβαλε οριστικά από το ποδόσφαιρο. Τους έστειλε τρεις μήνες στον… πάγκο. Να ξεκουραστούν και λογικά να επιστρέψουν. Στην ΕΠΟ που μέχρι χθες κρατούσαν τους τίτλους του αναπληρωτή προέδρου, του αντιπροέδρου και του ταμία αντίστοιχα.

Ο λογαριασμός στην UEFA

Σα να λέμε λοιπόν: Ενας τελικός-ρημαδιό, όχι δυσφήμηση αλλά ντροπή. Ενα χυδαίο χτύπημα «κάτω από τη ζώνη» στον Αρη που κινδύνευσε να χάσει το ευρωπαϊκό εισιτήριο που κέρδισε μέσα στο γήπεδο. Ενας επόμενος πρόεδρος που έρχεται για να ξαναδώσει κάποια στιγμή σε αυτή την παρέα τα «κλειδιά» της διαιτησίας του επαγγελματικού ποδοσφαίρου (η παραμονή του Μαρκ Κλάτενμπεργκ στη θέση του αρχιδιαιτητή εκκρεμεί). Και ένα αδιανόητο καθεστώς ατιμωρησίας για πράξεις που επιβεβαιώνονται από την ίδια την UEFA ή από τα πειθαρχικά όργανα των τακτικών δικαστών αλλά που τελικά δεν τιμωρούνται. Ολα σε βάρος του επαγγελματικού ποδοσφαίρου. Ολα με την υπογραφή της ΕΠΟ. Μετρήστε πόσες φορές συναντήσατε τα συγκεκριμένα αρχικά στη δεύτερη παράγραφο και στείλτε τον λογαριασμό στον πραγματικό υπεύθυνο. Στην UEFA που ήταν και παραμένει το «αφεντικό» κάθε ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας στην Ευρώπη.

Το σοκαριστικό παράδειγμα

Ναι, στην UEFA που μάλλον έχει αποφασίσει πως το ελληνικό ποδόσφαιρο δεν αξίζει τίποτα παραπάνω από όσα (και όσους) έχει. Η υπόθεση του Αρη είναι εξόχως χαρακτηριστική. Τι είπε η ευρωπαϊκή συνομοσπονδία με το έγγραφο που απέστειλε στην ΕΠΟ προχθές τραβώντας… αφτιά και χαλινάρια; Οτι οι Κιτρινόμαυροι πληρούν κανονικά τις προϋποθέσεις για να συμμετάσχουν στα Κύπελλα Ευρώπης της νέας χρονιάς, εξαργυρώνοντας την κατάταξή τους στο πρωτάθλημα. Είπε δηλαδή ότι η Επιτροπή Αδειοδοτήσεων – που μέσω του προέδρου της Βασίλη Σαράκη άσκησε έφεση στην αρχική αδειοδότηση του Αρη – λειτούργησε εκτός του κανονιστικού πλαισίου που η ίδια έχει επιβάλλει. Αρα ότι η συγκεκριμένη επιτροπή με την έφεση παραβίασε τους ίδιους τους κανόνες αδειοδότησης της UEFA. Αρα ότι η ΕΠΟ και οι επιτροπές της έχουν δικό τους… Θεό και ότι αυτόν άκουσαν σε μια ιστορία που ξεκίνησε από την «καταγγελία» του Αχιλλέα Μπέου και θα κατέληγε στο να βρεθεί από το παράθυρο η ΑΕΚ στην Ευρώπη. «Ο νόμος είναι πιο δυνατός από τη μαφία» σχολίασε δικαιωμένος ο Θοδωρής Καρυπίδης. Η UEFA όμως τι θα κάνει με τον Βασίλη Σαράκη που πραξικοπηματικά δημιούργησε θέμα από το πουθενά, και κατ’ επέκταση με τη διοίκηση του ελληνικού ποδοσφαίρου; Θα παραμείνει στη θέση του ο πρόεδρος της Επιτροπής Αδειοδοτήσεων; Γιατί; Για να μπορεί ανά πάσα στιγμή να μας βρει στο ίδιο έργο θεατές; Μπορεί αυτός ο άνθρωπος να συνεχίσει να κρατάει τα κλειδιά των αδειοδοτήσεων και εμμέσως να ορίζει τις τύχες των επενδύσεων αλλά και των αγωνιστικών επιδόσεων των ΠΑΕ;

Τι άλλο;

Μπορεί η ΕΠΟ να ετοιμάζεται να υποδεχθεί τον επόμενο πρόεδρό της (μοναδικός υποψήφιος γαρ) όταν εκείνος, ο Τάκης Μπαλτάκος, υπόσχεται «προγραμματικά» ότι έρχεται για να πάρει τη διαιτησία από τα χέρια της UEFA; Μπορεί άνθρωποι που κατ’ επανάληψη έχουν πιαστεί με τη γίδα στην πλάτη, να συνεχίσουν να περνούν τις πύλες της Ομοσπονδίας και επί της ουσίας να διοικούν το ελληνικό ποδόσφαιρο; Μπορεί μέσα σε λίγα 24ωρα οι τρεις από τους τέσσερις ιδιοκτήτες ομάδων (Μαρινάκης, Καρυπίδης, Αλαφούζος) που θα εκπροσωπήσουν τη νέα σεζόν το ελληνικό ποδόσφαιρο στην Ευρώπη να μιλούν δημόσια για όλα όσα συμβαίνουν (ή θα συμβούν) στην Ομοσπονδία και να μην αντιδρά – θεσμικά – κανείς; Τι άλλο πρέπει να γίνει τελικά όχι για να καταλάβει η UEFA τι συμβαίνει στην Ελλάδα, αλλά για να αποφασίσει ότι πρέπει να το λύσει; «Δεν αργεί ξέρετε η στιγμή που καμιά δεκαριά σοβαροί που έχουμε απομείνει θα πούμε, “αν θέλετε αυτό το ποδόσφαιρο, παίξτε μόνοι σας”. Και μετά να δούμε τι θα απομείνει και ποιος θα βάζει έστω και ένα ευρώ για αυτό το ποδόσφαιρο».