Κώστας Γκουσγκούνης: ένα σχόλιο για {LF}ένα καλτ φαινόμενο

Αν υπήρχαν πάντοτε πέντε-έξι ονόματα από τη βιοτεχνία του θεάματος στην Ελλάδα ταυτισμένα με το καλτ, το δικό του ήταν ένα από αυτά. Η «εκκίνηση» του Κώστα Γκουσγκούνη, που πέθανε σε ηλικία 92 ετών, έγινε στη δεκαετία του 1950, όταν πολλοί τριτορολίστες προσπαθούσαν να κερδίσουν ένα πέρασμα – και ένα μεροκάματο – από τις ελληνικές ταινίες.

Εκ των υστέρων, λοιπόν, μάθαμε ότι εμφανίστηκε από το 1952 έως το 1958 στην «Αγνή του λιμανιού», τη «Θεία από το Σικάγο», το «Μια ζωή την έχουμε». Αυτό δεν αλλάζει το γεγονός ότι η άνοδός του σημειώθηκε με την εμφάνιση των ερωτικών ταινιών εν μέσω χούντας – το «Σεξ… 13 μποφόρ» κυκλοφόρησε το 1971 -, με τις ατάκες του έκτοτε σε «μαλακά» ή σκληρά πορνό της δεκαετίας του 1970 να προκαλούν γέλιο. Κατά τ’ άλλα ο ηθοποιός δεν είχε πολλά να παρουσιάσει και εντέλει εκείνη η περίοδός του ως σταρ-φαινόμενο του ελληνικού hardcore κινηματογράφου (και μιας συγκεκριμένης «αρσενικότητας» που εξέπεμπε) έγινε πολύ καταπιεστική για τον ίδιο – χώρια από το γεγονός ότι δεν ήθελε να έχει καμία σχέση μαζί της, αρνούμενος πεισματικά τη συμμετοχή του σε συνεντεύξεις.

Ο γεννημένος στη Λάρισα τον Μάρτιο του 1921 Κώστας Γκουσγκούνης προσπάθησε κάποια στιγμή να «ξεφύγει» από το παρελθόν του παίζοντας σε αβανγκάρντ ταινίες της δεκαετίας του 1990, όπως το «Ράδιο Μόσχα» και «Μαύρο γάλα» του Νίκου Τριανταφυλλίδη, αλλά αυτή η περίοδος δεν είχε διάρκεια.

Ως ηθοποιός, ίσως το μόνο πράγμα για το οποίο να ήταν πραγματικά υπερήφανος να ήταν η συμμετοχή του στην έκτακτη σειρά της κρατικής τηλεόρασης «Ο Χριστός ξανασταυρώνεται» (1975). Εντέλει έμεινε ικανοποιημένος «στη σκιά» διατηρώντας ένα φωτογραφείο στον Χολαργό καθώς είχε μάθει την τέχνη της φωτογραφίας στο πλάι του πατέρα του.