ΑΞΟΝΕΣ

Η συνεχιζόμενη ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αναδιατάσσει και τις όχθες της Ιστορίας. Επανανοηματοδοτεί τους άξονες των χωρών και τα κελεύσματα των εποχών για τους λαούς και τις ηγεσίες τους. Είναι, όπως και να το δει κανείς, και μια κρίσιμη συγκυρία και για την Ευρώπη, αφού μια σειρά κεκτημένων της τίθενται σε αμφισβήτηση, αλλά και της δίνουν την ευκαιρία να επιβεβαιώσει τον ηγεμονικό ρόλο της στην υπεράσπιση των αξιών της.

Σε αυτό το πλαίσιο, η συνάντηση Μακρόν – Σολτς ήταν και είναι πάντα κάτι πολύ παραπάνω από μια διμερή επαφή δύο εκπροσώπων των μεγάλων χωρών της Ευρώπης. Είναι ο άξονας του καλού και εκείνος που οφείλουν όλες οι χώρες της ευρωπαϊκής οικογένειας να στοιχηθούν. Αξονας που όπως φάνηκε δεν έχει απλώς ως στόχευση του την ειρήνευση ή τα κυρωτικά ή και φρονηματικά βαριά μέτρα κατά της επιτιθέμενης Ρωσίας του Πούτιν.

Εχει ως βαθύτερη στρατηγική μετά την επανεκλογή του γάλλου πρόεδρου μια αναγέννηση της Γηραιάς Ηπείρου και μια ενεργητική πολιτική υπέρ των αξιών του ευρωπαϊκού Διαφωτισμού και του μεταπολεμικού ευρωπαϊκού οράματος. Αν δεν το πράξουν ο γαλλογερμανικός άξονας και οι χώρες της ΕΕ, ποιος αλήθεια άλλος μπορεί να το κάνει με πειστικότητα ή με εμπειρία;

Μέσα από την περιπέτεια του πολέμου περνάει και η νέα αρχιτεκτονική της Ευρώπης. Μέσα από το δράμα της Ουκρανίας και τη δοκιμασία του λαού της περνάει εξετάσεις η Δύση.